Kurs gotowania w  Chiang Mai

W Chiang Mai znajduje się wiele szkół oferujących kurs gotowania tajskich potraw. Jest w czym wybierać, a decyzję należy podjąć mądrze. Przeglądając oferty spotkałam się z różnym przedziałem cenowym (od 650 BHT do 1500 BHT) oraz znacznie różniącym się menu. 

Szkoły gotowania oferują wiele opcji:

• Kurs gotowania odbywał się albo w siedzibie szkoły w centrum miasta albo na farmie. 
• W tajskiej szkole gotowania można samodzielnie przyrządzić od trzech do siedmiu dań. W tych najtańszych jest niestety sztywne menu, nie ma możliwości wyboru własnych dań
• Kurs gotowania może być w opcji porannej (około 5 h ) lub całodniowej (fama)
• Miejsce, w którym odbywa się kurs gotowania to do wyboru farma lub kuchnia, która znajduje się na miejscu w siedzibie szkoły (w tym przypadku są kursy poranne i popołudniowe)

Bez względu na wybór szkoły i miejsce gotowania ( kuchnia przy szkole lub farma), przygoda z kursem gotowania rozpoczyna się od wizyty na miejscowym bazarku. Tam przewodnik opowiada o podstawowych składnikach używanych w tajskiej kuchni. Na stoiskach można znaleźć świeże owoce, zieleninę i zioła, owoce morza, ryż i makarony, pasty curry i inne przyprawy, mleko kokosowe oraz mięso. Na takim markecie jest dosłownie wszytko. Wizyta w takim miejscu to dobry moment, by zaopatrzyć się w souveniry. Zakładam, że każdy kto odbędzie kurs gotowania w Tajlandii, w domu również będzie chciał odtworzyć te dania. 

Asia Scenic Thai Cooking School w Chiang Mai

Szkoła gotowania, którą wybrałam oferowała różne opcje kursu do wyboru. Ja zdecydowałam się na poranny kurs na farmie położonej w okolicy miasta. W takiej opcji kurs gotowania trwa około 5h. Z rana pod hotel przyjeżdża bus, który zabiera kursantów z różnych miejsc w mieście, a po zakończeniu kursu odwozi ich z powrotem. 

Kurs gotowania na farmie to czysta przyjemność. Gotowania odbywa się w odkrytej kuchni na świeżym powietrzu. Na terenie farmy znajduje się również ogród, w którym rośnie wiele ziół i warzyw. Instruktor opowiada o ich właściwościach i zastosowaniu w tajskiej kuchni. 

Kurs gotowania to zabawa, nauka i przyjemność (jedzenia) w jednym. Zanim przystąpiliśmy do gotowania mieliśmy możliwość wyboru dań. Można wybrać opcję mięsną i wegetariańską. Następnie instruktor przeprowadza nas krok po kroku przez cały proces gotowania. Każda osoba ma swoje stanowisko, a obsługa przynosi składniki na nasze potrawy w zależności od wybranych opcji. 

MENU 

Zgodnie z menu do wyboru miałam:

• Dania Stir fried:

Pad Thai ( niby tajski klasyk, a okazało się, że to danie typowo turystyczne. Przeciętny taj szybciej zje smażony ryż w warzywami)

Cashewnut with Chicken – Kurczak z orzechami nerkowca (oczywiście mój wybór)
Pad See Uw
Hot basil stir fried

• Zupy:

Tom Yum
Coconutmilk Soup (świetny wybór)
Tom Sab

• Pasty Curry – ucierana w moździerzu ze świeżych składników – w zależności na które się zdecydujecie, takie będziecie potem robić danie curry

Red Curry Paste
Green Curry Paste
Panang Curry Paste (nasz wybór)
Massaman Curry Paste
Khaw Soi Curry Paste

• Curry – danie

Red Curry (z przygotowanej wcześniej pasty)
Green Curry
Panang Curry 
Massaman Curry
Khaw Soi

• Spring roll (dla wszystkich jedno danie, a raczej przekąska)

Osoby, które wybrały opcję całodniową mogły zrobić dodatkowo:

• Sałatka:

Chicken Spicy Salad (Genialna!)
Papaya salad
Glassnoodle salad

• Desery:

Sticky rice with Mango
Banana in Coconut Milk 
Deep fried Banana

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Kurs gotowania – Jak zrobić tajskie curry

Po zakończeniu kursu, każdy dostaje książkę kucharską. Uwielbiam tajskie jedzenie, ale wbrew pozorom nie przepadam za Pad Thaiem. Mój wybór to zawsze vege curry w dowolnej postaci.

Jeśli chcecie zrobić je samodzielnie, to podrzucam przepis.

Składniki (wersja książkowa)

• do wyboru ( 50 g kurczaka/ wołowiny/ toffu)
• 1 puszka mleczka kokosowego (400 ml)
• 1 stołowa łyżka pasty curry 
• 2 liście kafiru (rodzaj limonki) pocięty na ćwiartki
• 1 papryczka chilli – bardzo drobno pocięta w plasterki
• 1-2 tajskie bakłażany
• liść słodkiej bazylii 
• 1 mała łyżeczka cukru
• 1 mała łyżeczka sosu rybnego

Przygotowanie:

• Na dużym ogniu zagotuj w woku 2 stołowe łyżki mleczka kokosowego
• Dodaj pastę curry i połącz ją z mlekiem, niech się gotuje przez 1 min
• Dodaj mięso/toffu . Gdy się zetnie dodaj resztę mleczka kokosowego i zagotuj. 
• Dodaj pozostałe warzywa, łyżeczkę cukru oraz sos rybny.
• Zdejmij z ognia. Podawaj z ryżem jaśminowym.

To jest oryginalna wersja z książki, którą dostałam na kursie gotowania. Osobiście lubię eksperymenty, więc dodaję inne warzywa, nasze polskie, sezonowe. Idealnie smakuje z cukinią i papryką. Robiłam też wersję z dynią i kolendrą. 

Sprawdźcie sami te smaki.

Pasteis de nata

Jest takie miejsce w Belem, które przyciąga rzesze turystów i wbrew pozorom nie jest to żadne  muzeum, czy katedra. Mowa tu  najsłynniejszej lizbońskiej ciastkarni Pastéis de Belém. Ciastka pasteis de nata znane są w całej Portugalii, ale tylko w tym miejscu noszą unikalną nazwę pastel de belem. Ich recepturę opracowano w XVIII wieku  w Klasztorze Hieronimitów. Od tamtego czasu jest pilnie strzeżona, a dokładny przepis zna tylko kilka osób. Pastel de nata zrobione są z ciasta francuskiego, a w środku wypełnione kremem budyniowym.

Podczas pobytu w Lizbonie kilka razy próbowałam ciastek pastel de nata, ale nigdzie nie smakowały tak dobrze, jak w Belem. W czym więc tkwi ich sekret ? W Belem dostaniemy je jeszcze ciepłe, wyjęte prosto z pieca. Ciasto jest bardzo chrupkie i wypieczone, a krem wręcz rozpływa się w ustach. Tutaj również posypuje je się cynamonem i cukrem pudrem. Nie jestem ostatnio smakoszem słodyczy, ale do tej cukierni wracałam kilka razy. Warto.. Polecam każdemu!

Pieczone kasztany

W okresie jesienno-zimowym na ulice Lizbony wyjeżdżają wózki z pieczonymi kasztanami. Zapach dymu unosi się wszędzie, a sprzedawców można znaleźć na każdej ulicy. Kasztany jadalne to nic innego, jak odmiana orzechów. Zastanawiałam się zawsze, jak one smakują. Ciężko jest to jednoznacznie określić. Pierwsze skojarzenie było ze słodkim ziemniaczkiem, wyjętym prosto z ogniska. Dużą porcję, czyli 12 szt,  można kupić za 2-2,5 euro, w zależności od miejsca. Od razu dodam, że na jakiś czas zapełnią wasze brzuchy. Są bardzo sycące, ze względu na sporą ilość błonnika. Okazuje się, że mają wiele właściwości odżywczych. Są doskonałym źródłem minerałów, zawierają m.in. magnez, potas, wapń. Zatem smacznego!

Lokalna wiśniówka

Chyba każde miasto ma swoją popularną „pijalnię”, gdzie wpada się na jednego shota i idzie dalej. W Lizbonie też znalazłam takie miejsce, w okolicach placu Rossio. Jedynie skupiony wokół lokalu tłum zdradzał, że coś ciekawego się tam dzieje. Za niewiele ponad euro, można spróbować tego trunku, nawet w kilku odmianach. Gindjinha smakuje całkiem przyzwoicie. Trochę przypomina nasze polskie nalewki, lecz jest dużo słodsza, a zawartość procentów trochę niższa. Warto wpaść tam na jednego przed kolacją i w sumie po kolacji też.