Bryce Canyon – skalne miasto hoodos

Wbrew powszechnej opinii i samej nazwie, Bryce Canyon, to nie kanion w ścisłym tego słowa znaczeniu. Swą strukturą stanowi nieckę w załamaniu płaskowyżu. Wizualnie przypomina amfiteatr, w którym znajduje się niezliczona ilość skalnych wieżyczek i iglic.

Jak powstają hoodos i płetwy? Bryce Canyon został uformowany pod wpływem erozji termicznej oraz chemicznej. Park znajduje się na wysokości 2400 – 2700 metrów nad poziomem morza (dla porównania Rysy 2499 m) stąd w ciągu dnia i nocą występuję znaczna różnica temperatur. Wysokie, wąskie ściany powstają pod wpływem opadów deszczu i roztopionego śniegu, które spływają po zboczach w głąb kanionu. Ponadto w ścianach tworzą się okna i dziury, które powiększają się i zawalają tworząc dziwaczne iglice zwane hoodos. Podczas opadów deszczu woda zamarza w szczelinach w związku z tym dochodzi do pękania skał. Ponadto deszczówka ma kwaśny odczyn, więc wypłukuje pokłady wapnia ze skał. Można powiedzieć, że naturalny proces erozji trwa nieprzerwanie od tysięcy lat po dzień dzisiejszy.

Bryce Canyon to gigantyczna płaskorzeźba, która wygląda dość surrealistycznie. Stojąc na krawędzi kanionu widać jego pastelowe żółto – różowe ściany, które łagodnie schodzą w dół. Nasz wzrok kierowany jest w głąb kanionu, wypełnionego strzelistymi, czerwono – różowymi iglicami, które w promieniach słońca płoną ogniem.  Daj się ponieść swej fantazji!! Wiele osób widzi w tych skalnych strukturach miasto, wieże i mury obronne, katedry, krasnale oraz fallusy. Co kto woli.

Punkty widokowe i trasy trekkingowe w Bryce Canyon

Na krawędzi Bryce Canyon znajduje się kilka punktów widokowych, z których doskonale widać cały kanion. Najbliżej Visitor Center znajdują się Sunset Point, Sunrise Point oraz Inspiration Point. Wzdłuż krawędzi prowadzi też trasa Rim Trial, więc łatwo można się przemieścić z jednego do drugiego punktu i podziwiać Bryce Canyon z różnej perspektywy.

Widok z góry jest wspaniały, ale jeszcze więcej wrażeń dostarczy nam spacer do samego serca kanionu. W Bryce Canyon znajduje się wiele tras trekkingowych. Najpopularniejsze to Queen’s Garden Trial połączona z Navajo Loop Trail [mapa]. Trasa ma łącznie 4,6 km a spacer nią powinien zająć plus minus 2-3 h. Zaleca się rozpocząć trekking w punkcie Sunrise Point i poruszać się pętlą zgodnie we wskazówkami zegara. Trasa jest bardzo łatwa, z niewielkim nachyleniem. Jedynie końcowa część trasy, tzw. Wall Street jest nieco bardziej wymagającym podejściem, jednakże nikomu nie powinno to sprawić problemu.  Idąc wyznaczoną ścieżką można podziwiać z bliska wysokie czasami na 45 m hoodos, przechodzić przez skalne okna, przyjrzeć się powykręcanym sosnom, które czasami mają po kilkaset lat, stanąć oko w oko z wiewiórką – tych małych mieszkańców Bryce Canyon można spotkać na każdym kroku.

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Horseshoe Bend -punkt widokowy

Punkt widokowy znajduje się 304 metry nad rzeką Kolorado. Mamy z niego panoramiczny widok na całą okolicę. Jednak by objąć w jednym kadrze cały obrazek, niezbędny będzie obiektyw szerokokątny.

Oczywiście najlepszą porą by odwiedzić to miejsce jest popołudnie, więc warto zostać tu na zachód słońca. Miękkie, popołudniowe światło wydobywa ze skał kolory pomarańczy, różu, czerwieni, a cały meander jest oświetlony.

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Dlaczego Kanion Antylopy przyciąga do siebie tylu turystów? Powszechnie wiadomo, że miejsce to na zdjęciach wygląda dużo lepiej niż w rzeczywistości. Jeśli dodamy do tego tłum ludzi i wysokie ceny za wycieczki, wydaje się, że wizyta w tym miejscu mija się z celem.  Mimo wszystko, piękno tego miejsca zostaje na długo w pamięci i można zapomnieć o wszelkich niedogodnościach.

Kanion Antylopy jest tylko jeden

Każdy kto planuje wyprawę do Kanionu Antylopy spotkał się z nazwą Upper Antelope Canyon oraz Lower Antelope Canyon albo też Canyon X. Tak naprawdę Kanion Antylopy jest jeden, ale podzielony jest na kilka części. Ta słynniejsza, a co za tym idzie, bardziej oblegana górna część (Upper AC) znajduje się w szczelinie na poziomie gruntu. To właśnie w Upper AC można obserwować charakterystyczne wiązki światła wpadające do kanionu, które są tam główną atrakcją. Lower AC jest osadzony niżej, jest mniej popularny, tańszy, jest tam mniej turystów- choć to pomału też się zmienia.

Pomimo tego, że Kanion Antylopy jest jeden, każda jego część jest od siebie oddalona. Na każdą sekcję obowiązują również indywidualne ceny za wejście, nie ma możliwości zwiedzania na jednym bilecie wstępu.

Jak powstał Kanion Antylopy

Uformowany przez miliony lat przez wodę, która wypłukiwała piaskowiec i drążyła w nim szczelinę, stanowi jednocześnie święte miejsce dla ludu Navajo, jak i jest ulubioną destynacją turystów i fotografów z całego świata.

Tsé bighánílíní– „The place where water runs through rocks”

Skoro Antelope Canyon znajduje się na pustyni, skąd się tam wzięła woda? Otóż Kanion Antylopy okresowo zalewany jest przez silne i gwałtowne opady monsunowe. Skutkiem tego powstają powodzie błyskawiczne, tzw. flash flood. Jest to bardzo niebezpieczne dla ludzi zjawisko, a historia pokazuje, że kilka osób straciło w ten sposób życie. Woda tworzy rwący potok i wpada do kanionu z ogromną siłą i go wypełnia. Po czym wypływa w nieopodal położonym Jeziorze Powella. Piaskowiec jest bardzo plastyczny, więc pod wpływem silnego nurtu wody łatwo się kształtuje. Powstają w nim charakterystyczne wyżłobienia, zaokrąglenia i fale.

Kanion Antylopy – Photography Tour

Wycieczka do Kanionu Antylopy jest jedyna rzeczą, o którą warto zadbać przed wyjazdem i zarezerwować dużym wyprzedzeniem. Każdy marzy, by na własne oczy zobaczyć słynne słupy światła, więc terminy szybko się zapełniają.

Kanion Antylopy leży na terenie rezerwatu Indian Navajo, tym samym nie obowiązują tutaj karty America the Beautiful. Nie ma tez możliwości, by udać się tam na własną rękę, więc jedyną opcją jest wykupić tour z przewodnikiem.

Są dwie opcje zwiedzania:

• Standardowa opcja zwiedzania – cena 60$ (dzieci 30$), nie można wnosić statywu, monopodu, selfie sticka. Fotografować można zarówno telefonem, jak i aparatem. Wycieczka trwa 1,5 godziny, z czego dojazd w jedną stronę to ok 20 min, więc na miejscu relatywnie mamy mniej czasu.
• Wycieczka fotograficzna – cena 160$ od osoby – Odbywa się w godzinach 11:00-13:00 -warunkiem uczestnictwa jest posiadanie profesjonalnego aparatu oraz statywu, bez którego ciebie tam nie wpuszczą. Nie ma opcji fotografowania tylko telefonem, nie wolno wnosić plecaków. Tour trwa teoretycznie 2 h, ale w tym wliczony jest czas dojazdu.

Wycieczka fotograficzna jest bardzo droga, a ceny z roku na rok rosną. Zainteresowanie jest jednak bardzo duże. Każdy chce zrobić swoje „milion dolar photo” i pewnie marzy, by zarobić na nim tyle co Peter Lik za swojego Phantoma

Jak taki tour wygląda w praktyce? Po wykupieniu zarezerwowanej wycieczki, zostaniecie zapakowani do jednego z kilkunastu pickup’ów, które zawiozą was do kanionu. Łącznie z wami do kanionu wejdzie jeszcze kilkanaście innych grup, ale tylko wy będziecie mieli możliwość zrobienia profesjonalnych zdjęć, bez ludzi w kadrze. Przewodnicy na ustalonych miejscówkach blokują ruch z obydwu stron i w tym czasie fotografowie mają 2 min, by uchwycić swoje wymarzone ujęcia. Ponadto Navahowie pomogą wam w ustawieniu aparatu, doradzą najlepszą technikę, czyli HDR, wskażą najbardziej atrakcyjne kadry. Co więcej, jak pojawią się smugi światła, rzucą w nie piaskiem, żeby pył unosił się i tańczył w powietrzu. Opadający ze skały piasek, niczym smuga aksamitu, to też sprawka pomocnego przewodnika.

Może to brzmi bardzo ironicznie, ale taka jest rzeczywistość. Kanion Antylopy to magiczne miejsce i tak jawi się na zdjęciach. Jednak sama organizacja odbiera temu doświadczeniu dużo magii i zostaje w świadomości fotografa.

Także, może nie opłaca się wydać pięniędzy na drogą wycieczkę, przeciskać się przez tłum ludzi, skupionych w wąskim kanionie… ale warto.

Jak fotografować

W kanionie jest dość ciemno, więc żeby uzyskać ostre, nieporuszone zdjęcie, należy przede wszystkim stabilnie ustawić aparat na statywie, co pozwoli na użycie dłuższych czasów naświetlania.

• Wybierz jasny, szerokokątny obiektyw. Absolutnie nie zmieniaj obiektywów podczas fotografowania, grozi to zabrudzeniem matrycy
• Ustaw wyższe ISO (zważ na możliwości twojego aparatu),
• Wybierz tryb M i najlepiej ostrz tez manualnie,
• Wybierz tryb HDR (zdjęcia złożysz w całość później np. w Lr
• Wyzwalaj migawkę przy użyciu wężyka spustowego albo samowyzwalacza

Wycieczka fotograficzna zaczyna się o 11:00, ale zaleca się przybyć godzinę przed czasem.

Kanion Antylopy znajduje się Arizonie, ale na terenie rezerwatu Navajo obowiązuje Daylight Saving Time, czyli czas letni, tak jak w Polsce. W czerwcu, kiedy tam byłam, jest więc +1 h. Navahowie jednak, żeby nie mylić turystów oferują wycieczki wg. czasu obowiązującego w Arizonie. Czyli 11:00 na zegarku w Page, jest tą samą 11:00 w Kanionie Antylopy. Można się w tym początkowo pogubić!!

Weź ze sobą wodę, czapkę z daszkiem oraz przezroczyste okulary ochronne – w powietrzu jest dużo kurzu.

Jak wielki jest Wielki Kanion?

Wielki Kanion Kolorado to fenomen ziemskiej natury. Naukowcy wciąż nie mają zgodnej teorii na temat jego powstania. Jedna z hipotez mówi, że kanion powstał na skutek wypiętrzenia się skorupy ziemskiej w wyniku wewnętrznych ruchów płyt tektonicznych. Tak powstała ogromna szczelina, którą wykorzystała rzeka Kolorado. Rwące wody przez wieki wcinały się i podmywały skały, pogłębiając koryto rzeki. Temperatura, wiatr i erozja dodatkowo wspomagały rozpad skał.

Wielki Kanion jest rajem dla sejsmologów, geologów i innych badaczy. W przekroju ścian Grand Canyonu zapisane jest prawie 2 mld lat historii Ziemi. Wnikliwe oko dostrzeże w nich warstwy geologiczne, które różnią się strukturą i kolorem. Skały tworzą wyraźne pietra, które obfitują w skamieniałości poszczególnych okresów. Co zaskakuje naukowców, to fakt, że bloki skalne leżą ułożone poziomo. Są sztywne i odporne na naciski, tak jakby nigdy nie były poddane fałdowaniom. Jest to fenomen i jedna z tajemnic Wielkiego Kanionu.

Przez lata wierzono, że Wielki Kanion powstał około 6-7 mln lat temu. Najnowsze badania pokazują, że do rozłamu i wypiętrzenia płaskowyżu w jego najstarszej części mogło dojść nawet 70 mln lat temu. Wielki Kanion dla świata nauki nadal jest jedną, wielką tajemnicą.

Wielki Kanion Kolorado ma około 460 km długości, a w rejonie zwanym Granite Gorge osiąga głębokość 1857 m poniżej swojej krawędzi – możesz to sobie wyobrazić?  Jego szerokość waha się od 800 m do 29 km. Jest to największy kanion na ziemi (ale nie najgłębszy – wyprzedza go Kanion Colca w Peru)  – widać go nawet z kosmosu.

Wielki Kanion – wschód słońca

Jeden dzień, wydaje się nie wiele na tak rozległy teren, lecz dobrze zaplanowany czas pozwoli wam zajrzeć w kilka zakątków Wielkiego Kanionu. Zacznijcie dzień od wschodu słońca przy Mother Point lub Yavapai Point. Jest tam kilka tarasów widokowych. Przygotujcie się jednak na tłum ludzi, bo jest to najłatwiej dostępne miejsce, tuż obok siedziby Visitor Center. Warto przybyć tam odpowiednio wcześnie. Drugim polecany miejscem jest Yaki Point. Tu dotrzecie wyłącznie pieszo albo żółtym shuttle busem, bo droga jest zamknięta dla ruchu.

Czekając na wchód słońca widzicie przed sobą czarną dziurę i tylko możecie sobie wyobrażać, jak wygląda Wielki Kanion. Za chwilę zobaczycie go po raz pierwszy na własne oczy!! Wokół was tłum ludzi, słychać rozmowy i zniecierpliwienie oczekiwaniem i generalnie jest trochę zimno. Zaczyna świtać. Nim pojawią się pierwsze promienie, Wielki Kanion wygląda płasko i mało ciekawie. W końcu słońce wynurza się znad horyzontu i podświetla skały na czerwono, pomarańczowo i złoto. Z czarnej otchłani wyłania się cała jego forma. Jaki on wielki!! Chcielibyście w ciszy kontemplować ten moment, ale nie da się, gdyż ciszę przerywa raz po raz dźwięk migawki  🙂 i euforia zgromadzonych osób.

Jeśli chcecie mieć udane zdjęcia, warto sprawdzić kilka platform widokowych, które są zlokalizowane kilkanaście metrów od siebie, a jak już znajdziecie wygodne miejsce, to już go nie opuszczajcie. W praktyce wygląda to tak, że stoi się statyw w statyw i trzeba uważać, żeby nikt wam nie trącił waszego.

Na krawędzi South Rim

Większość osób kieruje się na południową krawędź Wielkiego Kanionu. Można znaleźć tu dobrze rozbudowaną infrastrukturę, duże Visitor Center, liczne kempingi, parkingi, restauracje i bary, hotele, wiele punktów widokowych oraz trasy trekkingowe w głąb kanionu. Na terenie parku funkcjonują shuttle busy (lina niebieska, żółta i czerwona), którymi można dojechać do wielu punktów widokowych.

Po tym jak nacieszycie zmysły wspaniałym widokiem Grand Canyonu o wschodzie słońca, udajcie się na dalszą eksplorację. Mając cały dzień przed sobą możecie pokusić się o zejście w głąb kanionu szlakiem South Kaibab Trail do punktu widokowego Ooh Aah Point (1,5 km) albo udać się trasą Rim Trail, która wiedzie wzdłuż krawędzi kanionu w kierunku Hermit Rest.

Czerwony odcinek trasy Hermit Rest ma długość 11 km i posiada kilka punktów widokowych pomiędzy którymi kursują shuttle busy (czerwona linia). Ambitnie możecie przejść cały szlak pieszo, bo jest łatwy, ale biorąc pod uwagę żar lejący się z nieba, wygodnie jest podjechać od czasu do czasu klimatyzowanym busem. Trzeba przyznać, że na trasie nie ma słabych miejsc widokowych. Każda miejscówka zachwyca, a migawka aparatu aż się grzeje 🙂 Po zgraniu tysiąca zdjęć okaże się jednak, że wiele z nich wygląda tak samo (true story) 🙂. Z każdego miejsca widać dobrze Wielki Kanion, ale z trzech punktów: Hopi Point, Mohave Point oraz Pima Point widać doskonale rzekę Kolorado, więc nie przeoczcie tego. Warto tam być o zachodzie słońca, bo właśnie te miejsca są polecane jako jedne z lepszych o tej porze dnia.

Zachód słońca w Desert View

Nie ma jednego najlepszego miejsca na oglądanie wschodu i zachodu słońca, ale są miejsca dobre i lepsze. Biorąc pod uwagę to, że krawędź kanionu ma nieregularną linię, trzeba szukać miejsc, w których kanion jest odkryty z obu stron, wschodniej i zachodniej.

Zgodnie z tym co podaje Visitor Center, najlepiej udać się do:

Hermit Roads
Hopi Point – niekwestionowae miejsce na zachód słońca, ale bardzo oblegany zwłaszcza w okresie letnim;
Mohave Point oraz Pima Point – spektakularny widok na Wielki Kanion i rzekę Kolorado

W okolicy Visitor Center: Mather Point, Yavapai Point – genialne i łatwo dostępne miejsce na wschód słońca

Punkty na trasie Desert View Drive:
Yaki oraz Navajo – dwa miejsca z dobrą ekspozycją kanionu na wschód i zachód słońca;
Lipan Point – niesamowity widok kanionu oraz malowanej pustyni, gdzieniegdzie poprzecinanej wijącą się rzeką Kolorado – idealne na zachód słońca;
Desert View Point- z widokiem na dobrze widoczną i kręta rzekę Kolorado.

Desert View znajduje się 25 mil (41 km) na wschód od Grand Canyon Village. Arizona Highway 64, znana również jako Desert View Drive, to malownicza droga, przy której znajduje się wiele ciekawych punktów widokowych.

Z Desert View Point zobaczycie rozległą panoramę kanionu, niezliczone szczyty i wąwozy, a w dole dobrze widoczną rzekę Kolorado. Zachód słońca w tym miejscu wygląda bajkowo. Wysokie klify czerwienią się w słońcu, poszczególne szczyty podświetlone konturowo nakładają się na siebie, tworzą trójwymiarowe warstwy.

TIP: platforma widokowa znajduje się pod wieżą strażniczą. Warto zejść jednak poza wytyczony szlak.  Poniżej platformy jest zdecydowanie lepszy widok na Wielki Kanion, a w dodatku nikt nie będzie wam przeszkadzał w kontemplowaniu wspaniałej panoramy czy robieniu zdjęć – i pamiętajcie, robicie to na własne ryzyko!

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Info praktyczne

• South Rim otwarte jest cały rok przez 7 dni w tygodniu
• Bilet wstępu do parku kosztuje 35$ za samochód / akceptowane są karty America the Beautiful (80$ – wersja najbardziej polecana gdy zwiedzamy inne parki )
• Na terenie Grand Canyon Village, pomiędzy Visotor Center, campingami i punktami widokowymi kursują 3 linie shuttle busów (niebieska, czerwona, pomarańczowa)
• Droga Hermit Road (trasa czerwona) jest zamknięta dla ruchu w okresie 1.03-30.10 – możliwość poruszania się wyłącznie shuttle bus
• Na terenie South Rim są 3 campingi: Mather Campground,Trailler Village (w obu wymagana rezerwacja), Desert View – na zasadzie kto pierwszy, ten lepszy. Można też przenocować w miejscowości Williams lub Flagstaff i stamtąd rano udać się do kanionu.
• W parku można spotkać dzikie zwierzętam, jak jelenie i wiewiórki. Nie należy się do nich zbliżać, a karmienie jest niebezpieczne i nielegalne.
• Wchodząc i poruszając się po parku, równolegle akceptujesz jego regulamin. Każde twoje działanie (np. trekking, stawanie na krawędzi kanionu, bo chcesz mieć dobre zdjęcie) jest na twoje własne ryzyko i odpowiedzialność. Co roku ponad 250 osób ulega wypadkom. Rangersi ostrzegają, że wybór pomiędzy wielką przygodą w Grand Canyon a drogą do szpitala należy do ciebie.
• W parku jest kilka tras trekkingowych: Rim Trail – łatwa wzdłuż krawędzi kanionu, Bright Angel, South Kaibab – trasy w głąb kanionu, trzeba dobrze przemyśleć trekking, mierzyć siły na zamiary, zadbać o zapas wody. Nie zaleca się schodzić do kanionu i wracać tego samego dnia
• Pamiętaj, żeby zadbać o odpowiedni zapas wody do picia, spakuj krem do opalania i czapkę na głowę. Wodę możesz uzupełnić w kilku miejscach: przy Visitor Center, Hermit Rest Point, Yavapai, Bright Angel and South Kaibab Trailheads,  Desert View Marketplaces.
• FOTO RADA : Jak chcecie przywieźć udane zdjęcia, to koniecznie zaopatrzcie się w filtr polaryzacyjny – w ciagu dnia nie zastąpiony. Wschód i zachód słońca najlepiej robić metodą HDR lub z wykorzystaniem funkcji bracketingu. Pozwoli to ładnie naświetlić kadr, wyciągnąć światła i cienie.