Moja pierwsza podróż do Tajlandii miała miejsce kilka lat temu i połączyłam ją razem z wizytą w Kambodży, bo chciałam zobaczyć Angkor Wat. Tydzień czasu spędziłam też na Phuket i pobliskich malowniczych wysepkach. To było jeszcze zanim zaczęłam pisać bloga, więc oprócz Angkor Wat, nie ma z tej podróży relacji. 

W zeszłym roku wybrałam się tam po raz kolejny. To była dość spontaniczna decyzja, wiec kierunek Tajlandia – plan podróży na 14 dni był układany dość szybko. Mając juź jakieś doświadczenie i rozeznanie, poszło bardzo sprawnie. Z drugiej strony czasami brak planu to najlepszy plan 🙂 . Jak wyglądał mój plan podróży do Tajlandii? Czy wszytko poszło zgodnie z planem? Zapraszam do czytania. 

Tajlandia na własną rękę

Mój plan podróży do Tajlandii na 14 dni to plan bardzo intensywny. Trzeba się nastawić na sporo chodzenia albo pominąć niektóre punkty. Ja z reguły planuję ambitne plany, aktywne zwiedzanie, napchane atrakcjami, ale też wg. mnie wykonalne. Lecz pamiętajcie, że to tylko propozycja.

Tajlandia plan podróży – dzień 1

Przylot do Bangkoku
Moja grupa leciała różnymi liniami. Ja ze względu na pobyt w Dubaju tym razem wybrałam linie Emirates, które zresztą bardzo polecam. Do Bangkoku przyleciałam ok 12:00 i już o 14:00 mogłam zameldować się w hotelu.
Po chwili odpoczynku i odświeżenia się przyszedł czas na pierwsze ( w moim przypadku kolejne) spotkanie  z Bangkokiem, jego wrzawą, dźwiękami i przede wszystkim kuchnią. 

Co proponuję na początek? Wizytę w China Town, nocny market Ratchada Night Train Market oraz nocną wizytę na Khao San Road – szczerze to nie jest dla mnie obowiązkowy punkt, nie mój klimat. Jednakże zdaję sobie sprawę, że każdy kto przyjedzie tu pierwszy raz chce to zobaczyć. 

Tajlandia plan podróży – dzień 2

Startujemy rano i to będzie intensywny dzień. Punkt 8:30 ruszamy do świątyni leżącego Buddy. To gwarancja, że w świątyni będzie mało ludzi, a dzięki temu spokojnie obejrzycie to co chcecie. Kolejnym punktem jest Wat Arun, ale tu trzeba się przeprawić łodzią na drugą stronę rzeki. Następna to świątynie obok słynnej huśtawki Giant Swing, czyli Wat Suthat. Później można iść na Golden Mount i podziwiać widok z góry na całą okolicę. Obok jest przystanek wodnych tramwai które pływają wąskimi kanałami. Można nimi podjechać pod muzeum Jima Thompsona. Stąd już rzut beretem do Siam, gdzie znajduje się kilka ogromnych centrów handlowych. Kolorowe neony robią wrażenie, to taka inna twarz Bangkoku.

Tajlandia plan podróży – dzień 3

Jedziemy do Ayutthaya, dawnej stolicy Tajlandii. Pociągi odjeżdżają mniej więcej co godzinę ze stacji kolejowej Hua Lamphong. Obok dworca znajduje się też świątynia Zlotego Buddy, gdyby komuś było jeszcze mało świątyń. Ayutthaya oddalona jest o około 80 km od Bangkoku. Zwiedzanie kilku świątyń zajmie 5-6 h ale wg mnie to wystarczy na jednodniową wycieczkę. Po powrocie do Bangkoku warto skończyć dzień z drinkiem na dachu jednego ze sky barów. Wybór jest ogromy, między innymi słynna Lebua, gdzie kręcili Las Vegas (widok bajeczny, ale ceny powalające). Poza tym polecane to Baiyoke, Sofitel, Banyan Tree – to też był mój wybór, polecam bardzo. 

Tajlandia plan podróży – dzień 4

Dalsze zwiedzanie Bangkoku. Zaczynamy od 8:00 i Wielkiego Pałacu oraz Świątyni Szmaragdowego Buddy. Tu nie ma co liczyć na spokojne zwiedzanie. Od rana są ogromne tłumy, ale i tak warto zobaczyć to miejsce. Stąd szybko uciekamy do innej dzielnicy, mojej ulubionej – Silom. Tu znajduje się zielony park Lumpini, w którym można odetchnąć i zobaczyć wolno żyjące warany. Ładny widok na park jest z tarasu widokowego w hotelu Sofitel. Silom 22 to ulica z dobrym street foodem. Podczas pierwszej wizyty miałam hotel tuz obok, więc doskonale znam to miejsce. Tym razem też kilka razy tu wracaliśmy. 

Wieczorem nocny pociąg do Chiang Mai na północ kraju. Jest to dobra opcja, śpi się wygodnie i całkiem spoko wychodzi cenowo. 

Tajlandia plan podróży – dzień 5

6:30 wysiadamy na dworcu w Chiang Mai w otoczeniu gór. Po zameldowaniu w hostelu od razu ruszamy do Sanktuarium słoni, żeby nie tracić całego dnia. Po powrocie czas na spacer po historycznym centum Chiang mai, odwiedzenie kilku świątyń i chill. W międzyczasie zaglądamy do kilku szkół gotowania i umawiamy lekcje na kolejny dzień. 

Tajlandia plan podróży – dzień 6

Kurs gotowania to jedno z fajniejszych doświadczeń podczas tego pobytu. Polecam bardzo. Wybraliśmy opcję na pół dnia, więc popołudnie spędziliśmy w mieście. Był czas na odpoczynek, tajski boks i oczywiście markety z jedzeniem. 

Tajlandia plan podróży – dzień 7

W planach był szybki wypad do Chiang Rai, ale nie dostaliśmy biletów na busa. Najlepiej zadbać o to wcześniej, nie na ostatnią chwilę. W Chiang Rai chciałam zobaczyć Białą Świątynię, ale może next time. Zostając w Chiang Mai można wybrać się do innych atrakcji w okolicy: wioska Hmong, Grand Canyon, Ogród orchidei itp albo postawić na chill

Tajlandia plan podróży – dzień 8

Wschód słońca w świątyni Doi Inthanon – warto!. Ciężko wstać o 5:00 ale opłaca się. Wracając ze świątyni można wybrać się na krótki trekking po Parku Inhanton i zobaczyć wodospady. 

Wieczorem powrót do Bangkoku.

Tajlandia plan podróży – dzień 9

Z rana w Bangkoku łapiemy busa na wyspę Koh Chang. W grę wchodziły też wyspy na południu Tajlandii, ale ze względów logistycznych ta była bliżej i wyszło taniej. 

Tajlandia plan podróży – dzień 10-12

Chill na wyspie, zwiedzanie plaż, opalanie i ogólnie plażowe klimaty 

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Tajlandia plan podróży – dzień 13

Po południu powrót do Bangkoku i ostatnie łapanie tajskich pyszności na nocnym markecie. 

Dzień 14 

Powrót do kraju 

Tajlandia plan podróży –  Q&A

• Czy jest to idealny plan podróży do Tajlandii? – NIE.  Tajlandia to duży kraj, więc możliwości jest bardzo dużo.
• Czy ten plan jest wykonalny podczas 14 dni? – TAK
• Jaki jest koszt takiego wyjazdu? – TO ZALEŻY. Tak, to chyba właściwa odpowiedź, bo to zależy jak tanio/drogo kupisz bilety, jaki hotel/hostel wybierzesz, jak dużo jesz, i finalnie z ilu atrakcji skorzystasz. W moim przypadku bilety wyniosły ok 2200 PLN a koszt finalny ok. 5200 PLN.
• Które wyspy wybrać? Na to też nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Będąc na północy bardziej logiczne jest pojechać właśnie na Koh Chang. Jeśli natomiast celujemy w Bangkok i potem południe Tajlandii, to wybór jest bardzo szeroki. Jedno jest pewne, każda wyspa ma plaże turystyczne i te mniej oblegane. Jedźcie tam, gdzie klimat będzie wam odpowiadał.

Muzea w Warszawie – Muzeum Narodowe

Muzeum Narodowe powstało w 1962 roku  jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie. Ze względu na rozrastające się zbiory i rosnącą rangę tej instytucji nazwa została zmieniona w 1916 r.

Obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się ok. 830 tys. dzieł sztuki polskiej i światowej. Można tu znaleźć więc cały przekrój epok od antyku do współczesności. Zbiory obejmują malarstwo, rzeźbę, rysunki oraz ryciny, fotografie, numizmaty i ponadto przedmioty sztuki użytkowej i wzornictwo.

Muzem Narodowe obejmuje kilka galerii, w których zgromadzone są liczne dzieła:

• Galeria Faras, która jest jedyną w Europie i unikatową w skali świata ekspozycją zabytków kultury i sztuki nubijskiej z okresu chrześcijańskiego. Wspaniałe malowidła pochodzą z ruin kościoła z VIII , który odnaleziono na granicy sudańsko-egipskiej. Jest to więc unikat na skalę świata.
• Galeria Sztuki Średniowiecznej, w której można podziwiać dzieła sakralne
• Sztuki Dawnej, gdzie można oglądać zebrane razem zbiory: malarstwo, rzeźbę, rysunek, rzemiosło artystyczne
• Sztuki XIX wieku zawiera dzieła polskiego malarstwa oraz wybrane dzieła zagranicznych malarzy z tego okresu. Tutaj można znaleźć słynne dzieło Jana Matejki „Bitwa pod Grunwaldem”
• Galeria Sztuki XX i XXI w
• Galeria Wzornictwa Polskiego, gdzie prezentowany jest polski design z początku XX w po czasy współczesne. Można tam znaleźć przedmioty codziennego użytku pochodzące z masowej produkcji a także wybitne projekty polskich artystów.

Muzeum Narodowe  otwarte jest od wtorku do niedzieli . Ceny biletów: normalny 20 PLN/ ulgowy 10 PLN. We wtorek stałe wystawy można obejrzeć za darmo, więc warto skorzystać.

Muzea w Warszawie-Muzeum Neonów

Neony pojawiły się licznie na ulicach Warszawy po wojnie w latach 50-tych i zaczęły znikać w latach 80-tych. Przez lata neony były nieodłącznym elementem przestrzeni miejskiej, ponadto miały raczej charakter ozdobny niż reklamowy. Ówczesne władze chciały nadać miastu nowoczesny charakter w stylu zachodnich miast, więc neony produkowano na masową skalę.

Grupa pasjonatów postanowiła chronić stare neony i dać im drugie życie, więc w taki sposób powstało obecne muzeum. W zbiorach muzeum jest około stu neonów.

Muzeum Neonów otwarte jest cały tydzień oprócz środy . Ceny biletów: normalny 15 PLN/ ulgowy 12 PLN. Niestety Muzeum Neonów to w pełni prywatna inicjatywa, w związku z tym nie ma darmowych wejść.

Muzea w Warszawie – Muzeum Powstania Warszawskiego

Jeśli chodzi o muzea w Warszawie, jest to jedno z najpopularniejszych. Nowa aranżacja przestrzeni mieści się w dawnym budynku elektrowni tramwajowej. Otwarcie miało miejsce w 60 rocznicę wybuchu powstania.

Ekspozycja opiera się ma wielu efektach audio-wizualnych. Aranżacja wystawy przybliża rzeczywistość mieszkańców miasta w okresie Powstania Warszawskiego. Ponadto poszczególne sale, eksponaty i zdjęcia ułożone są chronologicznie, tak żeby w łatwy sposób móc sobie wyobrazić tamte czasy.

Muzeum Powstania Warszawskiego otwarte jest codziennie oprócz wtorku. Bilet normalny kosztuje 25 PLN/ ulgowy 20 PLN. W niedzielę zwiedzanie jest darmowe, więc warto skorzystać. Ze względu na popularność tego miejsca, lepiej być z samego rana.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej

Tu sztuka traktowana jest jako narzędzie komunikacji, poznawania i rozumienia świata. Prezentowane w tej przestrzeni dzieła mają za zadanie skłonić do refleksji, krytycznego myślenia, zachęcają do podejmowania dialogu na temat świata, w którym żyjemy.

MSN otwarte jest od wtorku do niedzieli. Bilet normalny kosztuje 5 PLN/ ulgowy 2 PLN.

Muzea w Warszawie – POLIN

Muzeum Żydów Polskich POLIN powstało na terenie byłego getta warszawskiego. W jego zbiorach znajduje się bogata dokumentacja życia i historii Żydów w Polsce. Interaktywna wystawa zaczyna się od pierwszych wzmianek dotyczących zasiedlania polskiej ziemi, opisuje złoty wiek społeczności żydowskiej czas przedwojenny oraz okres II Wojny Światowej.

Oprócz wystawy imponujący jest sam budynek. POLIN ma bardzo ciekawą architekturę. Z zewnątrz surowa bryła ze szkła i miedzi. Wewnątrz falujące ściany na których toczy się gra światła i cienia. W związku  tym projekt fińskiego artysty został doceniony i otrzymał wiele nagród.

Muzeum POLIN otwarte jest codziennie oprócz wtorku. Bilet normalny kosztuje 27 PLN/ ulgowy 17 PLN. W czwartek zwiedzanie jest darmowe.

Narodowa Galeria Sztuki ZACHĘTA

Misją ZACHĘTY  jest popularyzacja sztuki współczesnej jako istotnego elementu życia kulturalnego i społecznego. W galerii prezentowane są najciekawsze zjawiska w sztuce XX i XXI wieku. Poza tym sam budynek jest piękny i wart uwagi.

Zachęta otwarta jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 15 PLN/ ulgowy 10 PLN. W czwartek zwiedzanie jest darmowe. 

Muzea w Warszawie – Zamek Królewski

To miejsce powinien zobaczyć każdy przynajmniej raz. W wielu salach udostępnionych do zwiedzania znajdują się apartamenty królewskie, sale sejmowe, gabinety.. a w nich wielkie dzieła światowego malarstwa i rzeźby, w tym dzieła Jana Matejki.

Zamek Królewski otwarty jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 30 PLN/ ulgowy 20PLN. Ponadto w środę zwiedzanie jest darmowe, więc tym bardziej warto.

Muzeum Warszawy

Znajdujące się na Runku Starym Muzeum Warszawy gromadzi zbiory związane z Warszawą. Są tu dzieła z zakresu archeologii, malarstwa, grafiki, ikonografii, rzeźby, rzemiosła artystycznego, numizmatyki i rysunków architektonicznych. Poza tym z ostatniego piętra mamy ładną widok na Stare Miasto.

Muzeum Warszawy otwarte jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 25 PLN/ ulgowy 18PLN. W czwartek zwiedzanie jest darmowe.

Muzeum Etnograficzne

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie jest jedną z najstarszych placówek kulturalnych w Polsce. Można tam znaleźć wystawy stałe: Biblia Pauperum, Porządek Rzeczy, Galeria Koreańska jak i  wiele zmieniających się wystaw czasowych. Kultura ludowa może bardzo interesująca. W jednym miejscu możemy odbyć głęboką kulturową podróż zaczynając od polskich tradycji kończąc na odległych orientalnych krajach.

Muzeum Etnograficzne otwarte jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 12 PLN/ ulgowy 6PLN. W dodatku w czwartek zwiedzanie jest darmowe.

Muzea w Warszawie – Muzeum Geologiczne

Zmieniamy kierunek i jedziemy tym razem na Mokotów. Przy ulicy Rakowieckiej mieści się Muzeum Geologiczne. Znajdziesz w nim zbiór kamieni i minerałów ze wszystkich epok. Poza tym z bliska można oglądać szkielet mamuta oraz kilku dinozaurów. To co zaskakuje to sam budynek. Przeszklony dach i dwukondygnacyjny układ wystawy robi wrażenie. W związku z tym wydaje mi się, że to jedno z ciekawszych muzeów w Warszawie.

Muzeum Geologiczne otwarte jest codziennie oprócz soboty. Wstęp jest bezpłatny.

Gdańsk miasto wolności

Idea wolności Gdańska i jego mieszkańców ma swoje wielowiekowe korzenie. Jego historia jest bardzo skomplikowana. Okresy rozwoju gospodarczego i bogactwa przeplatają się z chwilami konfliktów i starć zbrojnych, gdzie przechodził z rąk do rąk. W pierwszych latach swego istnienia był pod panowaniem Brandenburgii, potem musiał uwolnić się z jarzma Krzyżaków, następnie trafił pod Polską Koronę. Następnie był potom szwedzki i okres rozbiorów.

Gdańsk odegrał wielką rolę w historii świata i Polski. Wydarzenia które miały miejsce niecałe 100 la temu, na stałe przesunęły granice i zmieniły mapę polityczną świata. Tu po raz pierwszy padły strzały z pancernika Schlezwig-Holstein, które rozpoczęły II wojnę światową. Tu w roku 1980 rozpoczęły się strajki, powstała Solidarność, a konsekwencją tych działań był rozpad bloku wschodniego i upadek komunizmu.

Gdańsk od wieków był domem wielu narodowości, kultur, języków i religii. Jego handlowe i strategiczne położenie liczyło się na arenie międzynarodowej. Miasto od zawsze było synonimem wolności i niezależności i tak zostało do dziś. Miasto dało impuls do wielu zmian na lepsze. Obecnie wolność utożsamia z otwartością na świat, nowe idee i trendy, na ludzi i różnorodność.

Dzisiejsze oblicze Gdańska

Współczesny Gdańsk to nowoczesne, dynamicznie rozwijające się miasto, centrum kultury, nauki, rozrywki i sportu, słynna stolica bursztynu. Razem z Sopotem i Gdynią tworzy silną tkankę, europejską metropolię.

Nie mniej jednak cały ruch turystyczny skupia się w samym centrum miasta. Główne Miasto stanowi obszar reprezentacyjny, gdzie znajdziemy najwięcej zabytków. To tu znajduje się atrakcje Gdańska, jak Droga Królewska(ul. Długai ul. Długi Targ), Ratusz, Złota Brama, Fontanna Neptuna, Dwór Artusa, Bazylika Mariackai przepiękna ulica o tej samej nazwie, Brama Zielona, która daje dostęp do całego wybrzeża nad Motławą. Stamtąd już krok do Wyspy Spichlerzy, zabytkowego Żurawia, który liczy sobie ponad 500 lat i jest najstarszym, istniejącym dźwigiem portowym czy Sołdka, który jest pierwszym statkiem wybudowanym po II wojnie światowej.

Tereny nad Motławącieszą się ogromną popularnością. Długie wybrzeże jest idealnym miejscem na spacery i podziwianie pięknie zachowanej architektury. Od razu dodam, że warto wybrać się tam z samego rana, kiedy jest cicho i przyjemnie, a na ulicach nie ma tłumu turystów. W ciszy przerywanej jedynie śpiewem mew, w promieniach wschodzącego słońca, wszystkie atrakcje Gdańska wyglądają zdecydowanie lepiej.

Zabytkową część miasta można podziwiać również z poziomu rzeki. W tej opcji mamy rejs statkiem (np. do Westerplatte), przejażdżkę motorówką lub spływ kajakiem. Inną opcją jest podziwianie panoramy miasta z wieży widokowej w Bazylice Mariackiej. Po pokonaniu tylko 400 stopni będziemy mogli ujrzeć miasto z z wysokości 78 metrów.

Kiedy zobaczycie wszystkie atrakcje Gdańska polecone w przewodnikach po Głównym Mieście, warto spojrzeć na Gdańsk z innej perspektywy.  W ostatnich latach powstały w Gdańsku dwa istotne miejsca, gdzie możecie zapoznać się z ważną dla nas historią. Jest to Muzeum II Wojny Światoweji Europejskie Centrum Solidarności. Oba mieszczą się niedaleko Górnego Miasta, więc warto potraktować je jako kontynuację spaceru. Oba stanowią kulturowe atrakcje Gdańska, na których zobaczenie polecam poświęcić chwilę czasu.

Muzeum II Wojny Światowej

W tym jednym miejscu, na powierzchni ponad 5000 m²można poznać dzieje największego konfliktu zbrojnego w historii ludzkości, który rozpoczął się 1 września 1939. Pierwsze strzały rozpoczynające II wojnę światową, padły właśnie w Gdańsku na Westerplatte, zaledwie kilka kilometrów od miejsca, w którym obecnie znajduje się muzeum.

Sercem całej ekspozycji jest wystawa główna zlokalizowana 14 m pod ziemią. Opowiada ona o tragicznych doświadczeniach wojny, jej genezie, skutkach, oprawcach i ofiarach, losach zwykłych ludzi, sposobach walki z najeźdźcą, obozach koncentracyjnych, ludobójstwie, zmianie terytorialnych granic Europy.

Wystawę główna podzielona jest na trzy bloki narracyjne: Droga do wojny, Groza wojnyoraz Długi cień wojny. Muzeum jest doskonale przygotowane pod względem ekspozycji i multimediów. Trasa zwiedzania wiedzie przez 18 sekcji tematycznych, gdzie można obejrzeć archiwalne fotografie, mapy, raporty, obejrzeć relacje świadków tamtych wydarzeń i poznać losy zwykłych ludzi. Wystawa jest dla nas cenną lekcją historii, której kolejne pokolenia nie powinny zapomnieć.

II woja światowa zmieniła granice nie tylko Polski, ale i reszty świata. Wpłynęła na naszą strukturę narodowościową, mentalność, morale. Zrównała nasze miasta z ziemią, wcisnęła w ramy socjalizmu. My jednak jak feniks powstaliśmy z tego chaosu, budując po wielu latach kraj od nowa.

Sam budynek Muzeum zasługuje na osobną uwagę. Abstrakcyjna, ekspresyjna forma graniastosłupa wbitego w ziemię, nasuwa skojarzenia pocisku wbitego w ziemię. Rdzawy kolor doskonale komponuje się z ceglaną kolorystyką miasta. Bryła Muzeum stanowi unikalną i mocną w odbiorze ikonę Gdańska.

Europejskie Centrum Solidarności

Bo wszystko zaczęło się w Gdańsku…

Gdańsk i działania „Solidarności” odegrały ogromną rolę w obaleniu komunizmu w Polsce jak i całej Europie. Zmiany doprowadziły do upadku żelaznej kurtyny, rozpadu ZSRR i ustalenia nowych granic większości państw dawnego bloku radzieckiego. O tym wszystkim dowiecie się podczas wizyty w Europejskim Centrum Solidarności, które znajduje się na terenie starej Stoczni Gdańskiej.

ECS to zdecydowanie miejsce warte polecenia. Multimedialna wystawa, liczne zdjęcia, pamiątki, nagrania i przygotowane ekspozycje świetnie tłumaczą historię polskich strajków, które miały miejsce w latach ‘70 i ‘80, a które przyczyniły się do powstania wolnej Polski i rozpadu bloku radzieckiego. Młodzi ludzie, nie pamiętający tamtych czasów oraz turyści dowiadują się o znaczeniu polskich działań na rzecz wolności i upadku komunizmu.

Historia „Solidarności”

Pierwsze strajki miały miejsce w latach ’70 i były spowodowane drastyczną podwyżką cen żywności. W grudniu 1970 r. rozpoczął się strajk polskich robotników i stoczniowców, któremu towarzyszyły wiece i demonstracje. Władze podjęły decyzję o stłumieniu protestów przy użyciu broni.  W „czarny czwartek” śmierć poniosło kilkadziesiąt osób a setki zostało rannych. Krwawe wydarzenia z tego okresu upamiętnia Pomnik Poległych Stoczniowców, który stoi przy ECS. Kolejne strajki w roku 1976 miały miejsce w Radomiu i Ursusie.

Poważny kryzys gospodarczy dotknął nasz kraj na początku lat 80. W sklepach i tak brakowało towaru, a rząd chciał wprowadzić kolejne podwyżki cen. Społeczeństwo ponownie wyszło na ulice, a główną areną zdarzeń była Stocznia Gdańska.

Jesienią 1980 roku powstał Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, który szybko rósł w siłę i stawiał dla rządu polityczne postulaty. Domagano się prawa do wolności słowa, zrzeszania się, dostępu do mediów, zmian w gospodarce itd.

Komunistyczne władze w odpowiedzi na liczne protesty i żądania, w nocy z 12/13 grudnia 1981 r. wprowadziły stan wojenny. Kolejnym krokiem była delegalizacja „Solidarności” i aresztowania jej głównych członków. Opozycja zeszła do podziemia.

Pod koniec lat 80 NSZZ „Solidarność” ponownie zalegalizowano i przystąpiono do obrad „Okrągłego Stołu” (1989r). To dało początek zmianom politycznym i gospodarczym w Polsce, a potem w reszcie krajów byłego ZSRR. 4 czerwca 1989 roku doszło w Polsce do częściowo wolnych wyborów parlamentarnych, w których wygrali działacze „Solidarności”. To dało początek wolnej, demokratycznej Polski.

Karnawał w Wenecji – historia powstania

Karnawał w Wenecji ma swoją wielowiekową tradycję, a pierwsze wzmianki o nim sięgają  nawet XI wieku. Rozkwit i szczyt popularności karnawału przypadają jednak na lata renesansu. Właśnie wtedy usłyszał o nim cały świat, a miasto zyskało swój prestiż.

Jego początkową ideą było zapewnienie biedniejszej ludności miasta trochę rozrywki oraz zrównanie ze sobą klas społecznych. Spacerując incognito w masce, każdy był sobie równy, a wszystkich obowiązywało jednakowe pozdrowienie „buongiorno signora maschera”. Z czasem kolorowe przebrania stały się bardzo powszechne, a przez to niewygodne dla kościoła i kolejnych władców. Zakaz noszenia masek i zabawy miał zapobiec ewentualnym ruchom społecznym i rewolcie. Tradycja karnawału została przywrócona dopiero w 1979 r. za sprawą młodych artystów zafascynowanych kulturą i teatrem i trwa po dziś dzień.

Weneckie maski

Maski są charakterystycznym elementem weneckiego karnawału i jednocześnie symbolem miasta. Mieszkańcy podczas karnawału dopracowują swoje stroje do perfekcji. Prawdziwe weneckie maski wykonywane są ręcznie z porcelany, masy papierowej, perłowej, drewna czy skóry. Następnie są malowane i bogato dekorowane piórkami, koronkami lub koralikami. W całej Wenecji można znaleźć małe zakłady rękodzieła, zajmujące się wytwarzaniem tych małych dzieł sztuki. Precyzja wykonania, wymyślne zdobienia, dbałość o detale są imponujące. Podczas karnawału w Wenecji dwa razy dziennie na Placu św. Marka odbywa się konkurs na najpiękniejszą maskę. Przebierańcy spacerują po scenie i prezentują widowni swoje stroje. Główne rodzaje masek weneckich to bauta, medico della pesta, arlechino, columbina, volto. Obecnie kostiumy i maski noszone podczas karnawału różnią się w pewnym stopniu od oryginalnych postaci i często łączą ze sobą różne elementy.

Bauta nie odnosi się do samej maski, ale całego stroju, który nosili zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Jest to typowy i najbardziej popularny, wenecki kostium. Składa się z czarnego kapelusza tzw trikornu, białej, kwadratowej maski lekko odchylonej w górę w okolicach brody oraz czarnego, długiego płaszcza. Odchylona maska umożliwiała picie i jedzenie, bez konieczności jej zdejmowania. Medico della pesta, znana jako maska medyka, nie była maską przeznaczoną na karnawał, ale sięga historii i czasów zarazy. Ma bardzo charakterystyczny, zakrzywiony, długi dziób. Medycy w wypełniali go ziołami i olejkami, które miały uchronić przed infekcją. Obecnie maska ta ma różne formy, od najprostszej białej zakrywającej pół twarzy do bogato zdobionych z drewna lub szkła. Columbina jest maską zasłaniającą oczy, lekką, bardzo bogato zdobioną, często połączoną z piórami. W sztuce teatralnej maski te nosiły służki. Volto jest prostą, owalną maską zasłaniającą całą twarz, posiada jedynie dwa otwory na oczy. Zapewnia całkowita anonimowość i pewną tajemniczość.

Karnawał w Wenecji – główne atrakcje

Plac św. Marka jest głównym miejscem, na którym odbywają się karnawałowe imprezy – pokazy artystyczne, koncerty, konkurs na najlepszą maskę. O ile przebierańców można spotkać w każdym miejscu w mieście, o tyle na Placu św. Marka jest najwięcej. Karnawał w Wenecji warto zobaczyć chociaż raz w życiu. Wszystkie informacje można znaleźć na oficjalnej stronie Carnavale di Venezia.

W tym roku karnawał w Wenecji trwa od 27 stycznia do 13 lutego. Najciekawsze imprezy to:

• 27-28/01 Festa Veneziana – oficjalne otwarcie karnawału. Muzyka na wodzie, świetlne pokazy i występny akrobatów. Wodna parada gondoli wzdłuż kanału Grande do kanału Rio di Canareggio. Wszystko to odbywa się przy hucznej muzyce. Gondolierzy i uczestnicy parady są oczywiście poprzebierani. Dodatkowo w ramach tego wydarzenia można za darmo spróbować weneckich przysmaków i włoskiego wina.
• 02.02 – Festa delle Marie – ta impreza zakorzeniona jest w historii Wenecji. Dodżowie mieli gest obdarowywania klejnotami biedne panny, które wydawane były za mąż. Pewnego razu zostały one porwane przez piratów z całym swym posagiem, ale szczęśliwie uratowane dzięki wstawiennictwu Maryi. Na tę cześć wszystkie 12 kobiet nazwano Maria. Festa delle Marie to parada Wenecjanek ubranych w tradycyjne kostiumy. Najpiękniejsza z dziewczyn jet wybierana do przestawienia „Lot Anioła”.
• 02.02 – Il Volo dell’Angelo – Lot Anioła – często uważany za oficjalne otwarcie karnawału. Dziewczyna, która zostanie zwycięzcą Festa delle Marie, wykonuje lot z dzwonnicy Campanile na scenę. Jest to nawiązanie do szesnastowiecznych akrobatów, którzy zabawiali gości i oddawali hołd dodży.
• 3-11.02  konkurs na najpiękniejszą maskę. Dwa razy dziennie odbywają się konkursy na najpiękniejsze przebranie. Zwycięzca jest ogłaszany ostatniego dnia karnawału.

A tobie która maska przypadła do gustu ? Moim ulubionym zdjęciem jest maska medyka z dymem. Chętnie usłyszę, który strój podoba Ci się najbardziej, napisz w komentarzu.

Tirta Gangga ogrody królewskie

Wchodząc do ogrodów przywitała nas wszechogarniająca zieleń, błyszczące tafle wody w basenach, kamienne rzeźby, kolorowe kwiaty, mostki, fontanny i szum wody.

Tirta Gangga to kompleks pałacowy z pięknymi ogrodami i basenami wypełnionymi święta woda. Zaprojektowany zgodnie z balijska kosmologia, podzielony na trzy części poświęcone bogom, ludziom i demonom. Uważa się, że woda w basenach jest święta, bo źródło z którego bije, połączone jest rzeka Ganges ( Tirta – święta woda, Gangga pochodzi od nazwy Ganges ). Jeden basen przeznaczony jest do kąpieli. Mogą z niego korzystać zarówno balijczycy, jak i turyści.

Po wieczornych negocjacjach postanowiliśmy skrócić nasz pobyt na Bali do minimum. Zmieniony plan zakładał wizytę w Pura Besakih i królewskich ogrodach Tirta Gangga, które znajdowały się na północnym wschodzie wyspy, około półtorej godziny drogi z Ubud. O 13:00 mieliśmy złapać speedboat z przystani Padang Bay na wyspę Gili Air. Odległości do pokonania były całkiem spore, a czas ograniczony, ale z moim optymistycznym podejściem wierzyłam, że to się uda. Jedynie kierowca robił wielkie oczy i kręcił głową, ciągle powtarzał, że za daleko i za mało czasu.

Pura Besakih – świątynia matka

Pura Besakih jest największym kompleksem świątynnym na Bali. Położona na zboczu wulkanu Gunung Agung, otoczona górami i dżunglą, składa się z 23 świątyń i 200 budynków, połączonych ze sobą tarasami i schodami. Świątynia powstała w X w i jest najważniejszym miejscem czczenia Bogów na Bali. Zwana jest również świątynią matką, co tylko podkreśla jej ważność w całej hierarchii. Zgodnie z kosmologią i wierzeniami balijskimi Tri Hita Karana składa się z trzech poziomów i podkreśla połączenie człowieka z Bogami, ze społeczeństwem oraz z natura. Najważniejszą, centralnie położoną, jest pagoda Pura Penataran Agung, która symbolizuje święta górę Meru oraz Padmasana (Lotosowy Tron) poświęcony trójcy bogów: Shivie, Brahmie i Wisznu. Przy każdej ze świątyń znaleźć można kolorowe parasole i wstęgi charakterystyczne dla danego bóstwa. Kolor żółty i biały należy do Boga Shiva, kolor czerwony do Brahmy, a czarny dotyczy Wisznu. Turyści mogą zwiedzać dwa tarasy, ale nie można wchodzić do świątyń. Cześć centralna poświęcona jest włącznie dla osób modlących się.

Zwiedzanie świątyni Pura Besakih

Tirta Empul Temple

Tirta Empul, zwana świątynią świętej wody, jest ważnym miejscem kultu dla Balijczyków. Przybywają tłumnie by złożyć ofiary swoim bogom i zanurzyć się w oczyszczającej wodzie. Balijczycy wierzą w magiczne i lecznicze  właściwości wody bijącej ze źródła. Tirta Empul jest poświęcona bogu Vishnu, ale czci się w niej również Shive, Brahme i boga Góry Batur.

Główną atrakcją świątyni są dwa baseny  zasilane wodą z 30 fontann. Wierni najpierw składają ofiary bogom w głównej świątyni, następnie udają się do basenów, by zanurzyć się w oczyszczającej wodzie. Rytuał zaczyna się medytacją i modlitwą. Następnie wierni obmywają się w strumieniu wody, wypływającym z każdej jednej fontanny, zaczynając od lewej strony. Kontynuują ten proces, aż zanurzą głowy we wszystkich fontannach.

Na terenie świątyni znajdują się jeszcze dwa mniejsze baseny.  W jednym z nich można spotkać wypasione karpie Koi, leniwie pływające w źródlanej wodzie. W środkowej części kompleksu znajduje się wewnętrzny dziedziniec z licznymi ołtarzami do składania ofiar i modlitwy. Jak w każdej świątyni, tam też są miejsca zamknięte dla turystów, do których dostęp mają tylko osoby modlące się. Jest to zdecydowanie bardziej spokojna część świątyni, w której można odpocząć od zgiełku i tłumów, które są przy basenach ze świętą wodą.

Balijska legenda o powstaniu świątyni

Balijskie wierzenia, kultura i historia zawierają wiele legend. O ile jest pewne, że świątynia Tirta Empul powstała w 926 roku naszej ery, za panowania dynastii Warmadewy, o tyle historia świętego źródła jest owiana mistyczną opowieścią.

Legenda dotyczy tradycyjnie walki dobra ze złem, pomiędzy królem Mayadenawa, a bogiem Indra. Mayadenwa posiadał magiczną moc, która pozwalała mu dowolnie przekształcać się w formę, jakiej zapragnął. Był jednak mało ostrożny i dał się pochłonąć czarnej magii. Bóg Indra ruszył ze swoim wojskiem, by opanować złego króla. Maydanewa przemienił się w wiatr i wszedł do obozu Indy, gdy jego armia spała, zatruł wodę, którą pili. Po przebudzeniu bóg Indra znalazł wielu swoich ludzi chorych oraz martwych. Użył swojej boskiej mocy i z potężną siłą uderzył w ziemię. Tym samy stworzył źródło z uzdrawiającą wodą, by uleczyć swoich ludzi.

Gunung Kawi Temple

Gunung Kawi jest świątynią inną niż wszystkie na Bali. Jest to kompleks świątynny obejmujący królewskie grobowce wykute w skałach dwóch stojących naprzeciw siebie, ogromnych klifów, które dzieli święta rzeka Pakerisan. Położenie świątyni jest niezwykłe. Otoczona polami ryżowymi, porośnięta częściowo przez dżunglę sprawia wrażenie opuszczonego i niedostępnego miejsca. Bardzo przypomina świątynie Angkor w Kambodży. Z tego miejsca bije ogromy spokój i cisza. By się tam dostać, trzeba pokonać setki małych schodów wiodących wąską ścieżką w głąb doliny, mijając przy tym wszelkiej maści stragany z balijskim rękodziełem.