Zimowy wyjazd w Tatry

Planując zimowy wyjazd w Tatry z dużym wyprzedzeniem nie miałam wpływu na pogodę. Pierwsze dni w Zakopanem mocno śnieżyło. Świeży puch jest super, ale niebo zaciągnięte ciemnymi, szarymi chmurami jest mało fotogeniczne. Nie mówiąc już o lataniu dronem w taką pogodę. Moje plany na nocne zdjęcia podczas pełni księżyca legły w gruzach. Mam w głowie te wszystkie kadry, nic straconego, pełnia jest cyklicznie, więc jeszcze się uda.  Oby tylko śnieg jeszcze był. Świeży opad w górach wiąże się również z tym, że niektóre szlaki są nieprzetarte i łatwo pobłądzić. Co więcej, występuje również zagrożenie lawinowe, więc warto na bieżąco śledzić komunikaty i stosować się do zaleceń. 

Zimowe wyprawy bardzo różnią się od letnich trekkingów. Niby te same szlaki, te same miejsca, te same szczyty, ale pokryte w całości białym puchem sprawiają inne wrażenie. Trasa nagle się wydłuża, robi się trudniejsza, szlak nie jest dobrze wyraźny i przetarty, śnieg jest zdradliwy. Do tego dochodzą niskie temperatury, wiatr, czasami mgły i krótki dzień. Do górskich wędrówek trzeba się odpowiednio przygotować.

Jak się przygotować na górskie wędrówki?

Przede wszystkim punktem wyjścia jest zaplanowanie trasy i określenie celu naszej wędrówki. Zimą niektóre trasy lub wybrane odcinki mogą być zamknięte. Zdarza się, że zimowy szlak biegnie w innym miejscu niż latem. Góry zimą są niesamowicie piękne jednak bardzo niebezpieczne. Przed wyjściem zawsze trzeba sprawdzić warunki pogodowe i aktualne komunikaty GOPR. Trzeba pamiętać, że:

• Zimą wraz z wysokością temperatury spadają znacznie poniżej zera. W związku z tym trzeba wyposażyć się w odpowiednią odzież ochronną. 
• Po drugie odczuwalna temperatura zależy od podmuchu wiatru, a wiadomo że w wysokich górach lub otwartej ekspozycji może być to bardzo istotne. 
• Kolejna sprawa to świeży śnieg i zaspy, które utrudniają poruszanie się. Wędrówka może trwać dłużej i kosztować sporo sił. Dodatkowo trzeba wziąć pod uwagę, że szlak może być niewyraźny i łatwo z niego zboczyć. Przy dużej ilości sypkiego śniegu rośnie również zagrożenie lawinowe.
• Innym zagrożeniem może być oblodzenie. Wydeptane szlaki mogą być śliskie, a to z kolei może skończyć się wypadkiem.
• Zimą dzień jest krótszy, więc trasę trzeba planować z rozwagą. Zbyt ambitne plany mogą źle się skończyć. 

Pamiętaj – planując zimowy wyjazd w Tatry zawsze dostosuj trasę do panujących warunków pogodowych i własnych doświadczeń i umiejętności. Stabilna pogoda, słońce, mróz, ubity śnieg – idź śmiało w góry pamiętając o odpowiednim przygotowaniu. Przy takiej pogodzie powietrze jest przejrzyste i Tatry widać z wielu punktów widokowych, co warto wykorzystać. Śnieżyca, silny wiatr – lepiej zostań w domu lub idź na spacer do doliny. Zimowy wyjazd w tatry może być zróżnicowany, bo jest bardzo dużo innych możliwości spędzenia aktywnie czasu.

Trasa na Murowaniec

Początkowo śnieżyca, potem duży spadek temperatury i gęsta mgła. Po dotarciu na Halę Gąsienicową nie było widać żadnych szałasów i schroniska. Białe mleko otulało wszytko a śnieg zlewał się z linią horyzontu. W takich warunkach lepiej nie chodzić w wyższe partie gór.

Co zabrać w góry zimą?

To zależy na jakie trasy idziemy i ile czasu chcemy spędzić w górach. Jednak planując zimowy wyjazd w Tatry warto się przygotować, podstawa to:

• odpowiednia odzież –  minimum 3 warstwy termoaktywne: pierwsza blisko ciała – bielizna (np. z wełny merino), druga środkowa – cienki polar, fleece, sweter puchowy, trzecia zewnętrzna – kurtka z membraną chroniąca przed wiatrem i opadami (może być puchowa) . Osobiście podejście robię w cienkiej bieliźnie termicznej i kurtce, a na górze ubieram pozostałe warstwy. W plecaku mam zawsze ekstra polar, gdyby było mi bardzo zimno. W górach sprawdza się zasada, by ubierać się na cebulkę. Dodatkowo: ciepłe skarpety (+ drugie zapasowe w plecaku), czapka, rękawice ( ja mam dwie pary, cienkie do robienia zdjęć, i grube narciarskie, gdy zdjęć nie robię – w moim przypadku sprawdzają się dobrze łapawice niż pięciopalczaste), ciepłe spodnie (te narciarskie się też nadają)
• buty – najlepiej wysokie za kostkę, by chroniły przed śniegiem z dobra, przyczepną podeszwą. Można zaopatrzyć się również w stuptuty
• sprzęt: raki lub raczki, dzięki nim łatwo pokonamy śliskie odcinki trasy;  kije trekkingowe – ułatwiają poruszanie się i odciążają nogi; rakiety śnieżne – ułatwiają poruszanie się w świeżym puchu; czekan  i kask- dla osób które idą na wysokie, strome szczyty; lawinowe ABC – jeśli teren jest zagrożony; ogrzewacze do rąk
• apteczka- to podstawa latem i zimą
• czołówka, latarka  – bo dzień jest krótki, baterie i akumulatorki warto trzymać blisko w cieple, blisko ciała, żeby się nie rozładowały
• posiłki – ciepła herbata, energetyczne przekąski, orzechy, kanapki itp.  Trzeba pamietać, by jedzenie dostarczyło ciepła i odpowiednią kaloryczność dopasowaną do wysiłku. Można zabrać małą kuchenkę turystyczną i na bieżąco szykować ciepłe napoje czy jedzenie (np. liofi)
• mapa – najlepiej papierowa, bo telefon z zimna może szybko się rozładować. A jeśli o tym mowa to na pewno powerbank. Warto mieć zapisany nr kontaktowy do TOPR ( 601-100-300) i GOPR 985

Trasa przez Rusinową Polanę na Gęsią Szyję

Tego dnia miałam iść z rana na Kasprowy Wierch, ale temperatura -19’C skutecznie mnie odstraszyła. Nawet moje 4 warstwy odzieży mogły by mi nie wystarczyć. Byłam parę razy zimą na Kasprowym i wiem, że tam “wieje złem”  w sensie zimno jest mega odczuwalne. Tym samym skończyłam dzień na Gęsiej Szyi i podziwiałam  Kasprowy, Giewont i Babią Górę daleko na horyzoncie w promieniach zachodzącego słońca. Do tego jak na dłoni pięknie odkryte były szczyty Tatr słowackich z Gerlachem w roli głównej.

Punkty widokowe na Tatry

Tak jak wspomniałam na wstępie, nie udało mi się zrealizować wszystkich fotograficznych planów ze względu na zmienną pogodę. Jednak byłam mobilna, więc nic straconego, postanowiłam odwiedzić moje ulubione punkty widokowe i podziwiać góry z odległości.  Poranki z reguły były słoneczne, a wybrać się zimą na wschód słońca jest łatwo, bo godzina nie jest mordercza. Odwiedziłam moją ulubioną drogę w Jurgowie, słynny punkt widokowy na Łapszance, Wierszyki, Antałówkę oraz Butorowy Wierch  – ale w tym przypadku nic nie zobaczyłam, bo była wielka śnieżyca.

Zimą trzeba pamiętać o tym, że nie wszystkie punkty będą łatwo dostępne, pobocze albo parkingi mogą być zaśnieżone, więc nie będzie gdzie zostawić auta. Górskie drogi są wąskie i śliskie, a część z nich może być całkowicie nieprzejezdna.

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

W tym wpisie pokaże wam kilka punktów widokowych na Tatry, które szczególnie przypadły mi do gustu. Kolejność będzie nieprzypadkowa, bo to bardzo subiektywne zestawienie. Po drugie, takich punktów widokowych na tatry jest dużo więcej, nie byłam we wszystkich, więc zestawienie będzie się z pewnością powiększać

Punkty widokowe na tatry – Łapszanka mój nr 1

Moje top of the top jeśli chodzi o punkty widokowe na Tatry. Przełęcz nad Łapszanką to mekka fotografów. Jest to idealne miejsce na wschód słońca, choć zachody też ładnie tu wyglądają. Najłatwiej tu dojechać z Jurgowa. Z przełęczy widać jak na dłoni Tatry Bielskie i Tatry Wysokie. Spędziłam tu dużo czasu, więc ten punkt widokowy na Tatry wymieniam jako pierwszy. Dodatkowo miejsce znajduje się przy drodze, więc piękne widoki dostępne są dla każdego.

Droga w Jurgowie  – widok z auta

Droga nr 49 prowadząca do granicy jest bardzo malownicza, zwłaszcza z drona. Jeśli jego nie posiadacie, nie musicie się martwić. Zbliżając się do granicy macie Tatry jak na dłoni i ten widok będzie równie piękny, jak kadry z powietrza.

Punkty widokowe na Tatry – Głodówka  

Polana Głodówka i droga 960 z Bukowiny Tatrzańskiej do Palenicy to znany fotograficzny motyw. Ja osobiście bardzo lubię to miejsce i często się tam zatrzymuje. Polana, jak polana, ale pofalowana droga która kieruje wzrok centralnie  w szczyty Tatr bardzo mnie zachwyca. Ponownie jeśli chodzi o punkty widokowe na Tatry, to miejsce  można zaliczyć nie wysiadając z auta. Choć wysiąść na chwilę bardzo polecam!  W tym miejscu jest to wskazane.

Rusinowa Polana – podejście

To klasyk, więc pewnie sporo osób odwiedziło już to miejsce. Byłam tu o każdej porze roku i panorama Tatr w tym miejscu zawsze zachwyca. Jak na dłoni widać Tatry Bielskie. Dobrze widoczne są Hawrań, Gerlach i Rysy. Poza tym Rusinowa Polana to takie sielankowe miejsce, w którym można siedzieć godzinami. Jeśli chodzi o punkty widokowe na Tatry, to tego miejsca nie można przegapić.

Turbacz  – podejście na punkt widokowy

Na Turbacz miałam wybrać się już dawno. W tym roku wybitnie często byłam w Tatrach, a Gorce są po drodze, więc miałam Turbacz w planach. W końcu udało się więc zarezerwować jeden poranek i poszłam na wschód słońca. Widok z Turbacza na Tatry jest rewelacyjny. Jak na dłoni widać całe pasmo. W dole w Nowym Targu zalegają mgły, co dodatkowo dodaje uroku. O Turbaczu powstanie oddzielny wpis, ale tu zostawię kilka fotek na zachętę.

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Góra Wdżar (Kluszkowce) – podejście na punkt widokowy

Byłam wielokrotnie w tym miejscu, zarówno jesienią, jak i zimą na nartach. Tak, tutaj właśnie znajduje się wyciąg narciarski, a trasa jest dość przyjemna. Jednak to co najlepsze to widoki z góry. Jesienią w Pieninach zalegają mgły, które dodają uroku okolicy. Punkty widokowe na Tatry w Pieninach nigdy nie zawodzą – piękny widok, mgła, i odcięta sylwetka gór wyglądają rewelacyjnie.

Wysoki Wierch (Małe Pieniny) – widok z auta

Krążąc po punktach widokowych na Tatry polecam udać się w Małe Pieniny, ale od strony słowackiej. Byłam tam jesienią i mogłam podziwiać zachód słońca z Wysokiego Wierchu (trzeba podejść jakieś 30-40 min polną drogą). Dla osób leniwych 😛 lub mniej mobilnych polecam zostać na parkingu, czyli punkcie widokowym Lesnickie sedło. Miejsce to położone jest obok wsi Wielki Lipnik.

Gliczarów Górny – widok z auta

Kolejne miejsce na Podhalu, które bardzo mi się spodobało. Będąc już w okolicy Bukowiny Tatrzańskiej warto zajechać również tutaj. Samochód można zostawić pod Karczmą Widokową, choć ja bardziej polecam pobocze tuż przy znaku rozgraniczającym miejscowości Bukowina Poronin.

Wielkie Pole Widokowe (Czorsztyn) – widok z auta

Okolice Czorsztyna oferują masę atrakcji. Tu znajduje się Jezioro Czorsztyńskie (właściwie Zalew Czorsztyński), zamek w Czorsztynie oraz zamek w Niedzicy. Same Pieniny i ich szczyty, czyli Trzy Korony oraz Sokolica oferują bajeczne widoki na okolicę i Tatry. Jednak jeśli nie maci ochoty wspinać się na te szczyty, to jest inne rozwiazanie. W okolicy Czorsztyna znajduje się punkt widokowy, który zapewni wam widok na jezioro oraz przy dobrej widoczności na Tatry.

Wierszyki – spacer/auto

Mała Polana w Zakopanem a daje takie możliwości. Znajduje się w okolicy Doliny Białego, czy Drogi pod Reglami. Widać doskonale stąd Giewont, a za plecami Kościelisko, Gubałówkę czy Szymoszkową. Całkiem często ląduję w tym miejscu na spacerze, wiec i wam polecam

Antałówka  – spacer/auto

Nie wiem, czy ktokolwiek pomyślał, że punkt widokowy na Tatry może znajdować nie w centrum miasta. Tu spokojnie można sic na nogach, nie trzeba nawet auta, a dłuższy spacer odwdzięczy się widokami na wspaniałe Tatry.

Salamandra – widok z auta

Traficie tu z łatwością jadąc na Gubałówkę od strony Kościeliska. Bardzo znany punkt widokowy, ale nie dziwię się. Daję 10/10 za dostępność i 10/10 za widoki.

Śmiechówka (Kościelisko) – widok z auta

Będąc już na Salamandrze, warto podjechać kawałek dalej na Śmiechówkę. Ostrzegam, droga prowadzi ostro pod górkę, ale jednak warto. Z tego punktu widokowego idealnie widać Tatry Zachodnie. Dodatkową atrakcją jest mała kapliczka. Można tu posiedzieć i kontemplować widoki w ciszy i spokoju. Byłam kilka razy i pewnie jeszcze się wybiorę. Miejsce to jest mało znane, więc nie zdziwcie się, jak nikogo poza wami tam nie będzie.

Ząb – widok z auta

Punktów widokowych na Tatry w okolicach miejscowości Ząb jest conajmniej kilka. Ja podjechałam na szybko na parking przy drodze na Gubałówkę – stąd dobrze widać część Zakopanego i Nosal. Można również wybrać miejsce przy drodze pomiędzy Zębem, a miejscowością Ratułów. Kolejny punkt w tej okolicy to Bachledówka i Sierockie. Widoki podobne, na pierwszym planie pas łąki, a w tle piękne góry.

Litwinka (Czarna Góra) – widok z auta

Dobry dojazd, duży parking, super widoki to przynajmniej trzy powody, dla których warto pojechać w to miejsce. Na szczycie stoi duży, metalowy krzyż, który jest widoczny juz z oddali. Możecie tu zajechać będąc w Jurgowie, czy na Łapszance i zobaczyć widok na Tatry z jeszcze innej perspektywy.

Gubałówka – auto/spacer/kolejka

Tego miejsca nikomu przedstawiać nie trzeba bo to standardowy punkt widokowy na Tatry. Będąc w Zakopanem, tu prędzej czy później  trafia każdy. Widok na Zakopane i Tatry podany jak na tacy. W tym zestawieniu wyjątkowo w zimowej odsłonie.

Moja pierwsza podróż do Tajlandii miała miejsce kilka lat temu i połączyłam ją razem z wizytą w Kambodży, bo chciałam zobaczyć Angkor Wat. Tydzień czasu spędziłam też na Phuket i pobliskich malowniczych wysepkach. To było jeszcze zanim zaczęłam pisać bloga, więc oprócz Angkor Wat, nie ma z tej podróży relacji. 

W zeszłym roku wybrałam się tam po raz kolejny. To była dość spontaniczna decyzja, wiec kierunek Tajlandia – plan podróży na 14 dni był układany dość szybko. Mając juź jakieś doświadczenie i rozeznanie, poszło bardzo sprawnie. Z drugiej strony czasami brak planu to najlepszy plan 🙂 . Jak wyglądał mój plan podróży do Tajlandii? Czy wszytko poszło zgodnie z planem? Zapraszam do czytania. 

Tajlandia na własną rękę

Mój plan podróży do Tajlandii na 14 dni to plan bardzo intensywny. Trzeba się nastawić na sporo chodzenia albo pominąć niektóre punkty. Ja z reguły planuję ambitne plany, aktywne zwiedzanie, napchane atrakcjami, ale też wg. mnie wykonalne. Lecz pamiętajcie, że to tylko propozycja.

Tajlandia plan podróży – dzień 1

Przylot do Bangkoku
Moja grupa leciała różnymi liniami. Ja ze względu na pobyt w Dubaju tym razem wybrałam linie Emirates, które zresztą bardzo polecam. Do Bangkoku przyleciałam ok 12:00 i już o 14:00 mogłam zameldować się w hotelu.
Po chwili odpoczynku i odświeżenia się przyszedł czas na pierwsze ( w moim przypadku kolejne) spotkanie  z Bangkokiem, jego wrzawą, dźwiękami i przede wszystkim kuchnią. 

Co proponuję na początek? Wizytę w China Town, nocny market Ratchada Night Train Market oraz nocną wizytę na Khao San Road – szczerze to nie jest dla mnie obowiązkowy punkt, nie mój klimat. Jednakże zdaję sobie sprawę, że każdy kto przyjedzie tu pierwszy raz chce to zobaczyć. 

Tajlandia plan podróży – dzień 2

Startujemy rano i to będzie intensywny dzień. Punkt 8:30 ruszamy do świątyni leżącego Buddy. To gwarancja, że w świątyni będzie mało ludzi, a dzięki temu spokojnie obejrzycie to co chcecie. Kolejnym punktem jest Wat Arun, ale tu trzeba się przeprawić łodzią na drugą stronę rzeki. Następna to świątynie obok słynnej huśtawki Giant Swing, czyli Wat Suthat. Później można iść na Golden Mount i podziwiać widok z góry na całą okolicę. Obok jest przystanek wodnych tramwai które pływają wąskimi kanałami. Można nimi podjechać pod muzeum Jima Thompsona. Stąd już rzut beretem do Siam, gdzie znajduje się kilka ogromnych centrów handlowych. Kolorowe neony robią wrażenie, to taka inna twarz Bangkoku.

Tajlandia plan podróży – dzień 3

Jedziemy do Ayutthaya, dawnej stolicy Tajlandii. Pociągi odjeżdżają mniej więcej co godzinę ze stacji kolejowej Hua Lamphong. Obok dworca znajduje się też świątynia Zlotego Buddy, gdyby komuś było jeszcze mało świątyń. Ayutthaya oddalona jest o około 80 km od Bangkoku. Zwiedzanie kilku świątyń zajmie 5-6 h ale wg mnie to wystarczy na jednodniową wycieczkę. Po powrocie do Bangkoku warto skończyć dzień z drinkiem na dachu jednego ze sky barów. Wybór jest ogromy, między innymi słynna Lebua, gdzie kręcili Las Vegas (widok bajeczny, ale ceny powalające). Poza tym polecane to Baiyoke, Sofitel, Banyan Tree – to też był mój wybór, polecam bardzo. 

Tajlandia plan podróży – dzień 4

Dalsze zwiedzanie Bangkoku. Zaczynamy od 8:00 i Wielkiego Pałacu oraz Świątyni Szmaragdowego Buddy. Tu nie ma co liczyć na spokojne zwiedzanie. Od rana są ogromne tłumy, ale i tak warto zobaczyć to miejsce. Stąd szybko uciekamy do innej dzielnicy, mojej ulubionej – Silom. Tu znajduje się zielony park Lumpini, w którym można odetchnąć i zobaczyć wolno żyjące warany. Ładny widok na park jest z tarasu widokowego w hotelu Sofitel. Silom 22 to ulica z dobrym street foodem. Podczas pierwszej wizyty miałam hotel tuz obok, więc doskonale znam to miejsce. Tym razem też kilka razy tu wracaliśmy. 

Wieczorem nocny pociąg do Chiang Mai na północ kraju. Jest to dobra opcja, śpi się wygodnie i całkiem spoko wychodzi cenowo. 

Tajlandia plan podróży – dzień 5

6:30 wysiadamy na dworcu w Chiang Mai w otoczeniu gór. Po zameldowaniu w hostelu od razu ruszamy do Sanktuarium słoni, żeby nie tracić całego dnia. Po powrocie czas na spacer po historycznym centum Chiang mai, odwiedzenie kilku świątyń i chill. W międzyczasie zaglądamy do kilku szkół gotowania i umawiamy lekcje na kolejny dzień. 

Tajlandia plan podróży – dzień 6

Kurs gotowania to jedno z fajniejszych doświadczeń podczas tego pobytu. Polecam bardzo. Wybraliśmy opcję na pół dnia, więc popołudnie spędziliśmy w mieście. Był czas na odpoczynek, tajski boks i oczywiście markety z jedzeniem. 

Tajlandia plan podróży – dzień 7

W planach był szybki wypad do Chiang Rai, ale nie dostaliśmy biletów na busa. Najlepiej zadbać o to wcześniej, nie na ostatnią chwilę. W Chiang Rai chciałam zobaczyć Białą Świątynię, ale może next time. Zostając w Chiang Mai można wybrać się do innych atrakcji w okolicy: wioska Hmong, Grand Canyon, Ogród orchidei itp albo postawić na chill

Tajlandia plan podróży – dzień 8

Wschód słońca w świątyni Doi Inthanon – warto!. Ciężko wstać o 5:00 ale opłaca się. Wracając ze świątyni można wybrać się na krótki trekking po Parku Inhanton i zobaczyć wodospady. 

Wieczorem powrót do Bangkoku.

Tajlandia plan podróży – dzień 9

Z rana w Bangkoku łapiemy busa na wyspę Koh Chang. W grę wchodziły też wyspy na południu Tajlandii, ale ze względów logistycznych ta była bliżej i wyszło taniej. 

Tajlandia plan podróży – dzień 10-12

Chill na wyspie, zwiedzanie plaż, opalanie i ogólnie plażowe klimaty 

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Tajlandia plan podróży – dzień 13

Po południu powrót do Bangkoku i ostatnie łapanie tajskich pyszności na nocnym markecie. 

Dzień 14 

Powrót do kraju 

Tajlandia plan podróży –  Q&A

• Czy jest to idealny plan podróży do Tajlandii? – NIE.  Tajlandia to duży kraj, więc możliwości jest bardzo dużo.
• Czy ten plan jest wykonalny podczas 14 dni? – TAK
• Jaki jest koszt takiego wyjazdu? – TO ZALEŻY. Tak, to chyba właściwa odpowiedź, bo to zależy jak tanio/drogo kupisz bilety, jaki hotel/hostel wybierzesz, jak dużo jesz, i finalnie z ilu atrakcji skorzystasz. W moim przypadku bilety wyniosły ok 2200 PLN a koszt finalny ok. 5200 PLN.
• Które wyspy wybrać? Na to też nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Będąc na północy bardziej logiczne jest pojechać właśnie na Koh Chang. Jeśli natomiast celujemy w Bangkok i potem południe Tajlandii, to wybór jest bardzo szeroki. Jedno jest pewne, każda wyspa ma plaże turystyczne i te mniej oblegane. Jedźcie tam, gdzie klimat będzie wam odpowiadał.

Dlaczego Koh Chang? Chyba dlatego, że wracając z Chiang Mai było tam relatywnie najbliżej, żeby się dostać. Finalnie uważam, że to był dobry wybór, zwłaszcza, gdy podróżuje się już poza sezonem. Byłam kilka lat temu na południu Tajlandii, na wyspie Phuket i jeśli mam porównać oba miejsca, to zdecydowanie na Koh Chang wypoczęłam bardziej. Chociaż zgodnie z poniższym cytatem, nie do końca miejsce definiuje nasze zadowolenie: 

Wypoczynek na Koh Chang.  Czy warto tam w ogóle jechać?

Wyspa Koh Chang nie jest małą, bezludną wysepką rzuconą gdzieś na turkusowych wodach Zatoki Tajlandzkiej, ale nie można odebrać jej znamion raju. Jest to trzecia co do wielkości wyspa Tajlandii, zaraz po Phuket i Koh Samui, na której znajdziesz złote szerokie plaże, jak i te brzydkie kamieniste. Pod turystów przygotowana jest cała infrastruktura, tanie bungalowy na plaży, dobre hotele i wypasione resorty. Jest cała masa lokalnych barów, w których zjesz tajskie pyszności, wypożyczalnie skuterów, biura turystyczne sprzedające wycieczki na okoliczne wyspy, snorkeling i tym podobne atrakcje, bankomaty, apteki, 7eleven, salony masażu, sklepiki z pamiątkami, nocny market z jedzeniem oraz finalnie zagłębie sex turystki. 

Na Koh Chang dotarłam już po sezonie. W porównaniu z moim doświadczeniem z Phuket, tym razem było widać, że wyspa nie ma pełnego obłożenia turystów. Na plażach, w porze obiadowej w barach i nawet na nocnym markecie nie było tłumów. Łatwo też było znaleźć nocleg z dnia na dzień, bo hotele nie były w pełni obłożone. Właściwie były prawie puste. 

Wyspa Koh Chang, gdzie są te rajskie plaże?

Kho Chang podzielony jest na pół, jeśli chodzi o infrastrukturę i rozrywkę przygotowaną pod turystę. Większość osób dociera na zachodnią stronę wyspy. Na Koh Chang znajdziecie kilka dużych, szerokich plaż, ale są też mniejsze fragmenty, bardziej klimatyczne, gdzie nad wodą rosną palmy, a  na nich zawieszone są huśtawki. Najbardzej znane plaże, to White Sand Beach, Klong Prao, Kai Baem, Bangbao  i Lonely Beach, co z nazwą raczej nie ma wiele wspólnego.

White Sand Beach – to najbardziej rozwinięta i oblegana plaża na wyspie. Część północna wypełniona jest białym piaskiem z łagodnym zejściem do wody. W linii brzegowej znajdują się zarówno drogie resorty, jak i tanie drewniane bungalowy dla backpakerów. W tym miejscu z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Idąc w kierunku południowym trafiamy na pas kamieni, i tu plaża się kończy, a zaczyna ostry klif, na którym pobudowane są hotele.

Klong Prao –  to plaża podzielona na pół poprzez wypływającą do zatoki rzekę. Przy plaży znajdują się butikowe hotele oraz liczne bungalowy, których na próżno szukać na booking.com. Jest to dużo spokojniejsze miejsce niż White Sand Beach, bardziej kameralne. Mi zdecydowanie przypadło do gustu.

Biały, miękki piasek, turkusowa woda, falujące nad głową wielkie liście palmy, kokos lub zimny Chang w ręku, a w drugim książka … i ta cisza. Dla mnie nic więcej do szczęścia nie było potrzeba. 

Co można robić na Koh Chang

Kocham plażowanie, tak samo mocno jak inne aktywności. Mogę leżeć plackiem na plaży, pod warunkiem, że nie trwa to dłużej niż 2-3 dni hehe. Jeśli macie tak samo, to na wyspie jest co robić:

• wypożycz skuter i pojedź na inne plaże na wyspie
• pojedź w góry i udaj się na trekking do ukrytego wodospadu Kai Bae
• wybierz się na całodniową wycieczkę na rafę – snorkeling to zawsze dobra zabawa
• pojedź na koniec wyspy do Bang Bao pier by zobaczyć pływające wioski
• wypożycz kajak i popływaj 

Na Wyspie Słonia znajduje się pięć ośrodków, gdzie można zobaczyć te zwierzęta. Jednak atrakcją w nich jest jazda na słoniu. Niestety, ten proceder ma się tutaj bardzo dobrze i chętnych też nie brakuje. Zastanów się dwa razy, zanim wybierzesz taką atrakcję. Ja zdecydowanie odradzam. 

Jak się dostać na Koh Chang 

Koh Chang leży w odlegości około 350 km od Bangkoku tuż przy granicy  z Kambodżą. Można się tam dostać na dwa sposoby: samolotem do miejscowości Trat, póżniej taxi do przystani promowej albo drogą lądową busem lub prywatną taksówką. 

Opcja 1- Samolotem nie leciałam, więc się nie wypowiem.

Opcja 2- Polecam opcję najbardziej korzystną cenowo i w sumie nie najgorszą czasowo. Prywatny transfer busem w opcji door – to – door. Oznacza to, że bus zabiera was spod hotelu i dowozi do hotelu na wyspie. W cenie transportu macie przeprawę promową (która sama kosztuje 80 BHT). Koszt takiego transferu to 500-750 BHT w zależności od przewoźnika i waszego hotelu w Bangkoku. Ja nauczona doświadczeniem wracałam tak do Bangkoku, by uniknąć przepychanek i mafii taksówkowej w porcie. 

Opcja 3 – na własną rękę busem lub publicznym autobusem, który odjeżdża z dworca autobusowego Ekkamai w Bangkoku oraz lotniska Suvaranbhumi, bo tam mają też przystanek. Publiczne autobusu mają numer 999 i są prowadzone przez rządową firmę. Odjeżdżają dwa razy dziennie o 7:45 i 9:00. Nim dojedziecie do przystani, gdzie musicie samodzielnie kupić bilet na prom. Koszt przejazdu 240 BHT.

Na dworcu można kupić bilety u prywatnych przewoźników w cenie 300 BHT, gdzie koszt promu jest wliczony w cenę. Ja tak zrobiłam, ale późnej bardzo żałowałam. Bus oczywiście zamiast 6 h jechał 8 h. Kierowca zostawił nas na przydrożnym „zaprzyjaźnionym” markecie w miejscowości Trat, gdzie mieliśmy się przesiąść na songthaew, który nas zawiezie do portu. Czekaliśmy chyba z godzinę. To taka metoda, na naciąganie turystów na zakupy i posiłek. Po przeprawie promowej na wyspie przywitała nas mafia taksówkowa. W porcie są ustawione w kolejce songthaewy, które odjeżdżają dopiero jak się całe zapełnią. Poza sezonem ciężko jest złapać od razu 12 osób, by zapełnić auto. Trzeba czekać nawet 1,5 h na kolejny prom. Kierowca oczywiście może pojechać, ale życzy sobie wtedy potrójnej stawki za przejazd od osoby. Skończyło się na tym, że wezwaliśmy taxi z hotelu i łącznie z zebraną grupą opuściliśmy ostatecznie port. 

Takie uroki podróżowania poza sezonem lub samemu. Liczy się moc grupy. To się zdarza, jest irytujące, ale w sumie nie wiele można z tym zrobić. 

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Kiedy jechać na Koh Chang -plażowanie poza sezonem 

Jeśli wybieracie się do Azji poza sezonem (sezon, czyli pora sucha w Tajlandii trwa od listopada do lutego) to musicie się liczyć z opadami deszczu. To nie jest tak, że pada cały dzień. Ulewy są krótkie (15 min do 2 h), ale bardzo intensywne. Może również padać całą noc. W dzień mimo wszytko jest szansa na dużo słońca, więc nie ma się czym martwić.

4 lata. Tyle czasu minęło odkąd ostatni raz postawiłam swoją bosą stopę na złotych piaskach południowego wybrzeża Portugalii. Od czasu do czasu wracałam myślami do Algarve, małych uroczych miasteczek, złotych plaż, wysokich klifów i skalnych grot oraz turkusowej wody z nadzieją, że jeszcze tam wrócę. I wróciłam. Co prawda w najmniej rozsądnym terminie, bo w sierpniu, ale skoro była dobra promka na bilet to nie ma co narzekać. 

Plaże w Algarve

Algarve to przede wszystkim skaliste wybrzeże i złote plaże z miękkim piaskiem docenione na całym świecie. A może wręcz odwrotnie. Chciało by się powiedzieć, że to plaże, plaże i jeszcze raz plaże. W końcu Portugalia została kilkakrotnie zwycięzcą prestiżowej nagrody „Europe’s Leading Beach Destination”. W samym regionie Błękitną Flagę za czystość i bezpieczeństwo otrzymało 88 plaż. 

Plaże w Algarve są dość zróżnicowane. Od wielkich i płaskich jak Praia da Rocha, gdzie w równej linii ustawione są hotelowe leżaki, po małe kameralne ukryte między skałkami. Nie sposób podczas jednego wyjazdu zobaczyć wszystkich pięknych zakątków Algarve, ale chciałabym wam pokazać kilka miejsc wartych uwagi. 

Plaże w Algarve – Lagos

• Meia Praia
• Praia do Camilo
• Praia Dona Ana
• Porto de Mos Praia do Canavial 

Lagos to jedno z większych miast w regionie z bogatym dziedzictwem historycznym. Właśnie stąd wypływały statki Henryka żeglarza na podbój nieznanych lądów. Obecnie ma dobrze zachowaną twierdzę i starówkę, na której toczy się nocne turystyczne życie.

Tam gdzie kończy się jedna plaża, zaczyna się już kolejna. Meia Praia, Praia do Camilo, Praia Dona Ana, Porto de Mos i Praia do Canavial to jedne z większych i ładniejszych w okolicy. Poza tym pomiędzy nimi można znaleźć wiele małych plaż oraz te zupełnie kameralne, ukryte między klifami. 

Jeśli chodzi o plaże w Algarve to Praia Dona Ana oraz Praia do Canavial to jedne z najbardziej popularnych. Zwłaszcza ta druga jest wyjątkowo malownicza, położona między klifami. By się do niej dostać trzeba pokonać setki drewnianych stopni. Ja wolałam podziwiać je z góry. Taka ilość ludzi na metr kwadratowy skutecznie mnie zniechęciła. Osobiście wybrałam plaże położone po drugiej stronie Lagos – Porto de Mos i Praia do Canavial. Zwłaszcza ta ostatnia była prawie pusta, ale to dlatego, że dojście do niej jest nieco utrudnione. Nie znajdziecie tam drewnianych schodów prowadzących w dół. Droga wiedzie wąską ścieżką w dół, więc trzeba zachować ostrożność. Ale warto zdecydowanie!! (Teoretycznie plaża ta na mapach jest połączona wąskim przejściem z Porto da Mos, ale osuwisko skalne było na tyle duże, że plaża została odgrodzona i trzeba się na nią dostać od strony klifu).

Będąc w Lagos nie możecie pominąć Ponta da Piedale. Przylądek słynie z niesamowitych formacji skalnych wystających z dna Atlantyku. Wybrzeże jest wręcz „najeżone” ostrymi skałkami rozsypanymi na wodzie. Z góry wygląda to pięknie, a jeszcze lepiej musi być od strony wody. W zatoce czeka pełno łodzi i motorówek, z których można skorzystać. Jest również opcja, by popływać między skałami i grotami kajakiem. Wzdłuż wybrzeża zbudowany jest szlak dla pieszych z wieloma punktami widokowymi. Trasa wiedzie z Ponta da Piedale do plaży Porto da Mos. Warto wybrać się na taki długi spacer, bo widoki są powalające. 

Plaże w Algarve – Sagres

• Praia da Mareta
•  Praia do Beliche

Bardzo bym wam chciała pokazać te plaże, ale tak się składa, że sama mało co widziałam tego dnia. Generalnie region Algarve to gwarancja dobrej pogody. W końcu notuje się tam co roku ponad 300 słonecznych dni. Ja jednak miałam to wybiórcze szczęście i w środku lata trafiłam na front, który przyniósł gęste chmury znad oceanu. Wyglądało to dość spektakularnie. O ile w Sagres było pochmurno cały dzień i chmury nadawały miejscu mroczny klimat, o tyle w miasteczku Albufeira pojawiły się na chwilę w środku słonecznego dnia. Wyglądało to zjawiskowo. 

Do Sagres warto wybrać się z jeszcze jednego powodu. Znajduje się tam przylądek Cabo sa Sao Vincente. Już dalej na południowy zachód w Europie nie da się pojechać. Być na przylądku Św. Wincentego, to prawie jak być na końcu świata.. dalej już tylko granatowy bezkres oceanu. Na przylądku można znaleźć charakterystyczny punkt – czerwoną latarnię, która tego dnia skąpana była w gęstych, białych chmurach. W samym Sagres znajdowałam się natomiast Akademia Morska, w której szkolili się portugalscy odkrywcy.

Plaże w Algarve – Portimao

• Praia da Rocha
• Praia do Tres Catelos
• Praia du Vau
• Praia do Alemao
• Praia do Barranco

Zdarza wam się wracać czasami w te same miejsca? Mi się zdarza jak widać. Portimao to dość spore miasto, ale nie przytłacza w żaden sposób. Idąc promenadą wracały wspomnienia i uśmiech sam pojawiał się na twarzy. Cztery lata temu to miasteczko było moją bazą wypadową i właśnie tu spędziłam najwięcej czasu. 

Jeśli chodzi o plaże, sytuacja wygląda podobnie jak w Lagos (właściwie jak na całej linii wybrzeża). Często nie widać, gdzie się kończy jedna a zaczyna druga plaża, gdyż stanowią one jeden długi pas piachu. Praia da Rocha to podobno jedna z najpiękniejszych plaż. Jest piękna pewnie jak jest pusta. Przede wszystkim jest ogromna, wypełniona rzędem parasoli i mnóstwem turystów. Totalnie nie w moim klimacie, ale co kto lubi. 

To co bym chciała wam polecić, jeśli już traficie do Portimao, to spacer wzdłuż wybrzeża w stronę małego miasteczka Alvor. Klifem wiedzie dość nieoczywisty szlak długości 5,5 km, miejscami dość dziki. Kręta ścieżka wije się wzdłuż klifu, poprzez różne zapadliska terenu i krzaki. Wiem, brzmi to dość dziwnie, ale nie ma czego się bać. Właśnie tam są piękne, małe, kameralne plaże ukryte między wysokimi klifami. Jao de Arens, Praia do Submarino oraz totalnie dzika plaża oznaczona na mapach googla jako Praia do RF. Na te plaże trzeba wziąć jednak poprawkę, gdyż znajduje się tam wielu naturystów. Jeśli ktoś jest bardzo wrażliwy, niech lepiej zostanie na publicznych plażach. 

Z klifów roztacza się wspaniała panorma na wybrzeże i Portimao. Tak samo jak w Lagos na Ponta da Piedale, tak i tutaj można podziwiać wiele małych skalnych formacji wystających z dna morza. Cieszą się one wielkim powodzeniem bo w okolicach południa do późnych godzin cumują tu prywatne jachty, łodzie i motorówki. Skalne groty to również raj dla nurków i kajakarzy. Nie ma nudy.

Plaże w Algarve – Albufeira

• Praia do Peneco
• Praia dos Poscadores

Albufeira jest dość nietypowym miastem położonym na klifie i ma kaskadową zabudowę. W zasadzie układ miasta wygląda jak amfiteatr. Nie za bardzo wiem, co mam o nim napisać, bo nie przypadło mi do gustu. Było ciasno, tłoczno i bardzo głośno. Takie małe turystyczne piekiełko. Śmiałam się sama do siebie, że trafiłam do Mielna czy innego Władysławowa, ale trochę taki klimat tam panował. Dobrze, że miałam tam tylko jeden nocleg. Ale wiadomo, to tylko moje indywidualne odczucie. także nie polecam, nie odradzam. 

Co do plaży to jest dość spora i szeroka, ale równie płaska jak Praia da Rcoha. Nie ma tu spektakularnych klifów, skałek i jaskiń Są za to dwa punkty widokowe, z których można podziwiać miasto i samą plażę. 

Warszawa na jeden dzień – moje ulubione miejsca

Mieszkając w stolicy, wszytko wydaje mi się takie”normalne”. Poruszam się po mieście w trybie automatycznym, praca dom, praca, dom.. wyjazd.. powrót itd. Zgodnie z hasłem Warszawy “Fall in love with Warsaw” postanowiłam zakochać się w niej na nowo i spojrzeć na znane mi miejsca oczami turysty. Przyznam, że przez dwa miesiące miałam niezły fun. Jeździłam nieśpiesznie po mieście i po mału chłonęłam jego piękno. Wracałam w znane mi miejsca wielokrotnie i szukałam najlepszego światła i ujęć.

Czas w taki razie pokazać moje ulubione miejsca w stolicy. Co w takim razie zobaczyć w Warszawie, mając jedynie jeden dzień?

Pałac Kultury i Nauki – taras widokowy na XXX piętrze

PKiN musiał się znaleźć w tym zestawieniu. Warszawa na jeden dzień, cy dłużej, PKiN musi być. Widać go w zasadzie z każdego miejsca w mieście, więc służy za dobry punkt orientacyjny. Jedni go kochają, inni wręcz przeciwnie chcieliby wymazać z mapy stolicy. Jak dla mnie to byłaby wielka strata. Historia była jak była, ale Pałac Kultury i Nauki jest symbolem Warszawy i nie wyobrażam sobie żeby jego miejsce zajął jakiś biurowiec.

Obecnie w Pałacu mieści się kino, teatr, muzea z licznymi wystawami, biuro turystyczne, prywatne szkoły i modne kafejki . Odbywają się tu koncerty, spotkania kulturalne i edukacyjne. Ja wpadam tam przy wielu okazjach, jednakże z turystycznego punktu widzenia najbardziej atrakcyjna wydaje się wizyta na XXX piętrze PKiN. Znajduje się tam taras widokowy z rewelacyjną panoramą miasta. Widok jest zachwycający o każdej porze roku – sprawdziłam 🙂

Godziny otwarcia: codziennie od 10:00-20:00.  Nocny taras jest czynny w piątki i soboty do 23:30 (maj-czerwiec oraz do 22:00 w grudniu. Bilety: normalny 20 PLN, ulgowy 15 PLN, z Kartą Warszawiaka 17 PLN.

Warszawa na jeden dzień – Stare Miasto

Warszawa nie ma najłatwiejszej  historii o czym wszyscy wiemy. Stare Miasto zwane Starówką jest miejscem wyjątkowym na mapie stolicy. Zburzone prawie doszczętnie podczas II Wojny Światowej, zostało odrestaurowane z należytą starannością. Odtworzony został układ przestrzenny oraz cała zabudowa architektoniczna z XVII wieku. Od 1980 roku Stare Miasto w Warszawie wpisane jest na listę UNESCO.

Plac Zamkowy to z pewnością wizytówka Starego Miasta. Na placu, jak sama nazwa wskazuje mieści się Zamek Królewski oraz po środku stoi Kolumna Zygmunta III Wazy.  Kolumna, a właściwie schodki pod kolumną, to idealny punkt orientacyjny i miejsce spotkań zarówno mieszkańców, jak i turystów.

W dawnej posiadłości polskich królów obecnie mieści się muzeum. Można w nim podziwiać sale i komnaty królewskie. Ponadto mieści się tam zbiór dzieł Rembrandta i Canaletto, który to był nadwornym malarzem ostatniego króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.  W tym roku zamek Królewski zyskał nową odsłonę. Po generalnym remoncie oddano do użytku Ogrody Zamkowe które zachwycają swą formą. Zwiedzając zamek, nie można ich pominąć.

Plac Zamkowy najlepiej podziwiać z punktu widokowego, który umieszczony jest w dzwonnicy kościoła św. Anny. Do pokonania jest jedynie 150 schodków, więc każdy da radę wdrapać się na górę. Doskonale widać z niego cały plac, zwłaszcza Zamek, Kolumnę Zygmunta, mury i kolorowe kamienice Starówki, ul. Nowy Świat, w oddali zarys Pałacu Kultury i wieżowców, trasę W-Z i praską stronę, a nawet Stadion Narodowy.

Rynek Starego Miasta otaczają kolorowe kamienice mieszczańskie. Na środku stoi pomnik Warszawskiej Syrenki, która jest herbem stolicy. W kamienicy Stary Rynek 28 mieści się Muzeum Historyczne miasta stołecznego Warszawy, więc warto tam zajrzeć nie tylko dla zgromadzonych eksponatów. Na ostatnim piętrze jest mały punkt widokowy, w związku z tym można podziwiać Rynek Stary w całek okazałości. A jak wiadomo perspektywa ma znaczenie.

Starówka ma jeszcze jeden punk widokowy, jest nim Gnojna Góra. W sumie niewiele z niej widać.. ale jest.

U zbiegu ulicy Podwale i Nowomiejskiej znajdują się pozostałości po murach obronnych i Barbakan, czyli charakterystyczna okrągła fortyfikacja. Esencją Starówki są oczywiście wąskie uliczki z kolorowymi elewacjami. Warto zejść z głównej ulicy Świętojańskiej i zagubić się w mniejszych uliczkach. Plan zwiedzania “Warszawa na jeden dzień” na pewno pozwoli ci się nacieszyć pięknem tego miejsca.

Starówka – praktyczne info:

• Zamek Królewski otwarty  jest we wtorek, środę, czwartek i sobotę od 10:00-18:00 oraz w okresie letnim również w poniedziałek ; ponadto w piątek 10:00-20:00, w niedzielę 11:00-18:00. W środę zwiedzanie ekspozycji stałych jest bezpłatne. Poza tym bilet normalny kosztuje 30PLN, ulgowy 20 PLN. Dzieci i młodzież poniżej 16 lat płacą jedynie 1 PLN.
• Ogrody Zamkowe można zwiedzać  od 10:00-20:00 (latem do 21:30), wstęp bezpłatny
• Taras widokowy od maja do października otwarty jest pn-pt 10:00-21:00 w zależności od zainteresowania oraz sob-niedz 11:00-22:00. Po sezonie taras czynny do 18:00. Bilet wstępu 6 PLN, ulgowy 5 PLN
• Muzeum Warszawy otwarte jest od wtorku do niedzieli od 10:00-19:00, w czwartek wstęp wolny

Warszawa na jeden dzień – Ogrody BUW

Ogrody na dachu Biblioteki Uniwersyteckiej to jedno z moich ulubionych miejsc w Warszawie. Ogród składa się z dwóch części dolnej i górnej. Na dole znajduje się staw i fontanna oraz duże połacie trawnika, na którym można się wylegiwać. Na górze z kolei są kładki, ścieżki, mostki i taras widokowy. Z dachu można podziwiać panoramę miasta, widok na Wisłę i Bulwary Wiślane. Warszawa na jeden dzień? Nie ważne, ogrody są warte zobaczenia.

Do ogrodów wchodzimy za free, otwarte są codziennie:

• kwiecień: 8-18
• maj –wrzesień : 8-20
• październik: 8-18
• listopad – marzec (bez wstępu na dach): 8-15

Warszawa na jeden dzień -Bulwary Wiślane

Bulwary nad Wisłą to zdecydowanie mój faworyt zwłaszcza w letnich miesiącach. Wisła przyciąga do siebie zarówno mieszkańców, jak i rzeszę turystów. Wcale się nie dziwię. Nadrzeczna promenada to idealne miejsce na spacer, przejażdżkę rowerem, odpoczynek na schodkach czy leżakach a także zabawę w sezonowo działających klubach. W letnie weekendy znajduje się tam targ śniadaniowy z kuchniami świata. Ponadto pod mostem świętokrzyskim działa skatepark. Oczywiście tutaj też znajdziecie pomnik Warszawskiej Syrenki. Idealne miejsce na insta fotę 🙂 Co więcej, miasto można odkryć również z perspektywy wody. Po rzece pływają tramwaje wodne kameralne statki, które są fajną atrakcją dla urozmaicenia zwiedzania.

|TIP – po rzece pływa bezpłatny tramwaj wodny, który zabierze was z jednego brzegu na drugi |

Przy Bulwarach w niepozornym budynku znajduje się Muzeum Sztuki Nowoczesnej oraz Centrum nauki Kopernik. Jednak by zwiedzić te miejsca, a zwłaszcza na CNK potrzeba dużo więcej czasu. Plan Warszawa na jeden dzień tu się nie sprawdzi, chyba że CNK jest celem samym w sobie.

Warszawa na jeden dzień -Plaża Poniatówka

Z Bulwarów przenosimy się na chwilę na prawą stronę Wisły. Tu pod Mostem Poniatowskiego w okolicy Stadionu Narodowego mieści się najsłynniejsza warszawska plaża. Tutaj serio można odpocząć i na chwilę zapomnieć, że jesteśmy w mieście. Oczywiście nie jest to jedyna plaża w mieście, ale wydaje mi się, że najlepiej położona, a przez to łatwo dostępna.

Łazienki Królewskie

Ten rozległy zielony park to ulubione miejsce warszawiaków. Od rana można spotkać tam osoby uprawiające jogging, spacerujące, czytające książki. Pośród zieleni łatwo jest odpocząć i wyciszyć się od zgiełku miasta.

Serce parku stanowi letnia rezydencja króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Skąd taka nazwa parku? W XVII wieku na tym terenie znajdowały się łaźnie szlacheckie, które w XVIII w zostały przebudowane na pałac. Król Stanisław August kochał sztukę i się nią chętnie otaczał. To właśnie w tym miejscu odbywały się słynne obiady czwartkowe, na które król zapraszał uczonych i poetów.

Co zobaczyć w Lizbonie? – Lizbona kojarzy się z żółtymi tramwajami, przeciskającymi się przez wąskie ulice, pysznym jedzeniem i muzyką fado. Na zwiedzanie miasta postanowiłam udać się tym tropem.

„Lizbona jest piękna. Zakochasz się w tym mieście”

Tak mówili, więc postanowiłam to sprawdzić. Odkąd mamy tanie, bezpośrednie loty z Polski, dużo łatwiej jest dotrzeć na miejsce. Zwiedzanie miasta w ciągu dwóch dni, to zaledwie liźnięcie tego, co ono oferuje. Mimo wszystko nie miałam ochoty pędzić i zaliczać kolejnych atrakcji. Spacerując spokojnie wąskimi uliczkami, chłonęłam klimat miasta. Zajadałam się pysznymi ciastkami Pastéis de Nata i piłam regionalne wino, podziwiając panoramę Lizbony z różnych tarasów widokowych.

Co zobaczyć w Lizbonie – subiektywny przewodnik

1. Plac Rossio

Hotel miałam przy palcu Rossio, który stanowił mój punkt odniesienia.  Stąd wszędzie było blisko. Alfama, Baixa, Chiado czy Biarro Alto, znajdowały się w zasięgu kilku minut drogi.  Stare miasto jest dość małe, więc wszędzie można dojść na nogach. Rossio, to też dobry węzeł komunikacyjny. Znaleźć tam można stację metra, dworzec kolejowy oraz pętlę autobusową. Wieczorem plac wypełniony jest turystami i lokalsami, którzy na legalu kosztują wszelkiego rodzaju trunki.

2. Plac Comercio i Łuk Triumfalny

Pierwsze kroki skierowałam na główny plac Lizbony – Plac Comercio(Praça do Comércio), który  mieści się on nad brzegiem rzeki Tag. Idąc z Rossio, główną ulicą Rua Augusta, minęłam windę Santa Justa. Długa kolejka, która się pod nią ustawiła, skutecznie zniechęciła mnie do czekania i wjazdu na górę. Tym razem odpuściłam sobie tę atrakcję. Plac i ulicę łączy Łuk triumfalny Arco da Rua Augusta – który sam w sobie jest najchętniej fotografowaną budowlą w Lizbonie. 

Plac Comercio w  dzień tętni życiem, spotykają się na nim zarówno turyści jak i mieszkańcy. Wieczorem natomiast jest zupełnie pusty, życie miasta przenosi się do innych lokalizacji. Plac otoczony jest licznymi krużgankami, w których kryją się restauracje i sklepiki z pamiątkami. 

Na Łuk można wejść i podziwiać okolicę w tarasu widokowego – koszt biletu 3€

3. Śladami żółtego tramwaju

Słynny, żółty tramwaj, czyli electrico 28, to już legenda. Tramwaj z łoskotem przeciska się przez wąskie uliczki dzielnicy, chwiejąc się w każdą stronę. Warto się nim przejechać z czystej ciekawości. Osobiście uważam, że nie było to jakieś przełomowe wydarzenie w moim życiu. Tak to już bywa, że największe atrakcje, z reguły są najbardziej przereklamowane. Co było dla mnie zaskakujące, to cierpliwość i wyrozumiałość motorniczych. Często tory tramwajowe zastawione były przez samochód, przez co nieprzejezdne. Panowie motorniczy nic sobie z tego nie robili, nie było krzyku, ani awantury. Spokojnie czekali, aż samochód zjedzie im z drogi. Innym razem, stanęliśmy w dużym korku, przed nami było kilka innych tramwajów. Pan motorniczy na pytanie co się stało i kiedy ruszymy, spokojnie, dopalając papierosa odpowiedział, że za pięć minut jak odholują auto. Niepojęte !

4. Alfama 

Jeśli myślisz o zwiedzaniu miasta i o tym co zobaczyć w Lizbonie, to Alfama musi znaleźć się na tej liście. Podążając za tramwajem linii nr 28, udałam się do Alfamy.Wzdłuż trasy znajduje się kilka tarasów widokowych, Katedra Sé, która jest poniekąd wizytówką dzielnicy oraz kościół św. Wincenta. Stąd blisko jest już do zamku św. Jerzego, który dumnie unosi się nad całym miastem.

Alfama ma swój niepowtarzalny klimat. Nadal można tu spotkać puste od turystów, wąskie ulice, obdarte, poniszczone budynki oraz te bardziej zadbane i reprezentacyjne, ozdobione azulejos. Wszędzie też widać bezwstydnie suszące się nad głowami przechodniów pranie.

5.Tarasy widokowe

Co zobaczyć w Lizbonie, czy skąd zobaczyć Lizbonę?  Oto jest pytanie 🙂 W Lizbonie jest kilka miejsc, z którym można podziwiać panoramę miasta. Nie musze dodawać, że są one zwykle oblegane przez liczny tłum. Na Alfamie znajduję się Miraduro de Santa Luzia, Portas do Sol, Miraduro da Graca oraz punkt widokowy na Zamku św. Jerzego. Po drugiej stronie miasta znajdziecie punkt Miraduro de Sao Pedro de Alcntara. 

6.Zamek Świętego Jerzego 

Zamek Św. Jerzego położony jest na wzgórzu i absolutnie dominuje nad całą okolicą. Największą atrakcją jest niewątpliwe spacer po obronnych murach, oglądanie panoramy z punktu widokowego oraz spojrzenie na Lizbonę poprzez camera obscura. 

Wstęp na zamek 10€

7.Most 25 kwietnia

Czerwony Most 25 kwietnia (Ponte 25 de Abril) łączy oba brzegi Tagu. Jest to najdłuższy most wiszący w Europie o długości 2.3 km i wysokości 70m. Dumnie unosi się nad rzeka, a jego stalowa konstrukcje można podziwiać z wielu miejsc. Do złudzenia przypina most Golden Gate w San Francisco, nic dziwnego, gdyż wybudowała go ta sama firma.

8.Pomnik Chrystusa Króla

Statua Chrystusa znajduje się po drugiej stronie Tagu, ale łatwo tam dostać się komunikacją miejską albo promem. Pomnik jest kopią słynnej statuy z Rio de Janeiro w Brazylii i mierzy 130 metrów. Ze wzgórza rozciąga się wspaniały widok na Lizbonę oraz most 25 kwietnia.

9. LX Factory 

Jak dla mnie to taka OFF Piotrkowska. Urocze, małe kawiarnie, sklepy z  rękodziełem, street art, galerie sztuki, pracownie artystyczne i atelier, koncerty na świeżym powietrzu.  Wszytko to upchane na przestrzeni dawnej fabryki tekstyliów. Odkryłam to miejsce dopiero podczas drugiej wizyty w Lizbonie, ale tak mi się spodobało, że wracałam kilka razy. To taka oaza spokoju, dobra by zrobić małą przerwę w zwiedzaniu. Industrialny klimat zdecydowanie wyróżnia to miejsce od barów i restauracji znajdujących się w centrum miasta

10.Mercado Ribeira czyli Time Out Market

To coś dla foodżerców  – każdy kto kocha jeść znajdzie tam coś dla siebie, od tradycyjnych portugalskich przysmaków po kuchnie całego świata. . Wielka hala targowa skupia pod swoim dachem targ warzywny, rybny, florystyczny oraz część restauracyjną. Szczerze mówiąc cieżko tam znaleźć wolne miejsce do siedzenia, ale w cale się nie dziwię, bo miejscówka jest warta uwagi. 

11.Żólte windy 

Co zobaczyć w Lizbonie? Na pewno małe, żółte wagoniki zwane windami. Elevator de Bica czy Elevator da Gloria to jedne z licznych wind rozrzuconych na wzgórzach Lizbony. Na pewno znacie je z pocztówek czy przewodników. Małe, żółte wagoniki umożliwiają wjazd na wzgórza, bez męczenia nóg. 

12.Klasztor Hieronimitów

Mosteiro dos Jeronimos, czyli Klasztor Hieronimitów to perła stylu manuelińskiego ( późno gotyckiego nazwanego tak od króla Manuela I) . Położony jest w dzielnicy Belem, więc zwiedzanie można połączyć z innymi atrakcjami w tej dzielnicy. Klasztor wpisany jest na listę UNESCO, ale także widnieje na liście Siedmiu Cudów Portugalii. 

13.Wieża Belem 

Torre de Belem to jeden w ważniejszych zabytków w Lizbonie i również została wpisana na listę UNESCO. Tak samo jak Klasztor Hieronimitów, tak Wieża Belem została stworzona w stylu manuelińskim. Położna na brzegu Tagu pilnuje wejścia do miasta. 

Bilet wstępu 6 €

14. Pomnik Odkrywców

Pomnik odkrywców w Lizbonie upamiętnia czasy związane z wielkimi zamorskimi wyprawami i podbojem świata przez Portugalczyków. Henryk Żeglarz, Magellan, Vasco da Gama .. te osoby znamy na pewno z historii wielkich odkryć geograficznych.

Znajduje się w dzielnicy Belem, więc wizytę można połączyć ze zwiedzaniem Torre Belem oraz Klasztoru

15.Pasteis de Belem 

To chyba najsłynniejszy słodki przysmak w Lizbonie, jak i całej Portugalii. Narodziły się w dzielnicy Belem w klasztorze Hieronimitów i właśnie stąd pochodzi ich nazwa. Jedyna prawdziwa fabryka ciastek znajduje się obecnie niedaleko klasztoru i oferuje swoje wypieki nieprzerwanie od 1837 roku. Babeczki są delikatne i kruche, wypełnione pysznym, jeszcze ciepłym kremem, posypane cynamonem. Omnomnom !! Nie wiem ile ich zjadłam, ale kto by to liczył. Przed tą pastelerią zawsze jest długa kolejka, ale wcale się nie dziwię, sama w niej stałam bo warto. 

Babeczki zwane są również pasteis de nata i pod tą nazwą znajdziecie je w całej Portugalii. 

16. Pastelerie i kawiarnie

Zjedz śniadanie i wypij kawę w jednej z portugalskich pastelerii. Wybór kawiarni jest duży, znajdziemy je na każdym kroku. Jedne od drugich wyróżnia wystrój wnętrz. To co charakterystyczne, to z rana przy barze skupiają się miejscowi, którzy w biegu piją kawę i pędzą do pracy albo emeryci, dla których poranna kawka jest już rytuałem. Do kawy oczywiście do wyboru znajduje się milion słodkich wypieków.

Polecane kawiarnia Versailles, Pastelaria-Padaria São Roque, 200 letnia Confeitaria Nacional, Vertigo Café w starym stylu, najsłynniejsza Pastelaria de Belem

17.Targ Złodziei

Kręcąc się zawiłymi uliczkami Alfamy, całkiem przypadkiem trafiłam na pchli targ. Istny raj dla szperaczy. Można było tam znaleźć wszystko – od starych mebli poprzez  aparaty analogowe /to co mnie najbardziej zainteresowało 🙂 /, płytki azulejo, używane ubrania, zabawki, płyty winylowe z muzyką fado, ręcznie robione arcydzieło. Podobno miałam szczęście, bo targ odbywa się tylko dwa dni w tygodniu- wtorek i sobota. Pewnie można tam znaleźć jakieś “perełki” 

18.Dworzec Oriente

To miejsce spodoba się dla miłośników architektury i minimalistycznych kadrów. Powala swym ogromem i formą. Został wybudowany z okazji wystawy Expo w 1998 roku. 

Na mojej liście “co zobaczyć w Lizbonie” na pewno znajduje się więcej miejsc, ale muszą poczekać na kolejne wizyty.

Informacje praktyczne

Skoro już wiecie co zobaczyć w Lizbonie, warto sprawdzić resztę informacji

• Z lotniska do miasta można dojechać czerwoną linią metra. Metro kursuje od 6:00 rano do 1:00 w nocy
• Od godziny 00:30 do 05:30 na lotnisko można dostać się autobusem nocnym linii 208. Dojazd Uberem do mista to ksozt 10-15€
• Bilet jednorazowy, przesiadkowy, ważny 1 h kosztuje 1,5 €. Najpierw w automacie należy zakupić kartę Viva Viagem albo Lisboa Viva za 0,50€ i na niej koduje się przejazdy.
• Bilet 24 h jest opłacalny przy intensywnym zwiedzaniu. Również koduje się go na kartę Viva Viagem, koszt 6,40 €
• Lizboa card – koszt 20€ . Zakup karty opłaca się, gdy chcemy wejść do muzeów. Z tą kartą jest  nielimitowany transport po mieście (metro, tramwaj, autobus, prom, wybrane pociągi), wstęp do Klasztoru Hieronimitów, na Wieżę Belem, taras widokowy na Moście 25 kwietnia, Muzeum Azulejos, windę Santa Justa itp. poza tym do innych atrakcji są kody %. Serio opłaca się wziąć na 1 dzień i na max wycisnąć ile się da z miasta
• Muzea są nieczynne w poniedziałki

Właściwie to świątynie stanowią podstawę zwiedzania miasta i oprócz Pałacu Królewskiego są głównymi atrakcjami. Nie sposób zobaczyć ich wszystkie, ale na pewno Wat Pho oraz Świątynia Szmaragdowego Buddy powinny znaleźć się w waszym planie zwiedzania. Buddyjskie świątynie w Bangkoku są piękne, w związku z tym warto je zobaczyć.

Wat Pho – Leżący Budda

Wat Pho jest największą i najstarszą świątynią znajdującą się w Bangkoku. Po upadku Ayuttaya w 1767 r, król przeniósł stolicę do Bangkoku. Wybudował tam swój pałac i następnie odnowił znajdującą się obok świątynię.  Umieścił w niej pozostałości i figury Buddy, które udało się ocalić z upadłej stolicy. Tym samym Wat Pho stała się główną świątynią królewską. Kolejne wielkie zmiany miały miejsce pod panowaniem Ramy III. W 1832 roku rozpoczęto renowację i rozbudowę świątyni, która trwała 16 lat. Mówi się, że pracowali przy niej sami najlepsi architekci króla. W tym okresie powstał też Viharn, z najsłynniejszym obecnie leżącym Buddą. Król Rama III zamienił kompleks świątyni w publiczne centrum nauki. Mówi się o niej jako pierwszym uniwersytecie w Tajlandii. Jest też ośrodkiem tajskiego masażu.  

Wat Pho jest ogromnym kompleksem o powierzchni 80000 m². Znajduje się w nim ponad tysiąc wizerunków Buddy. Najważniejszą świątynią jest Phra Ubosot. Wewnątrz znajduje się złoty, trzy poziomowy cokół, na którym siedzi Budda w pozycji koncentracji (Phra Budda Deva Patimakorn). Nad nim znajduje się dziewięciopoziomowy parasol, a w jego podstawie spoczywają prochy króla Ramy I. Na terenie świątyni znajdują się 4 wielkie czedi, w których złożone są szczątki królów.

Najbardziej znaną świątynią jest Viharn, w którym znajduje się leżący Budda. Posąg mierzy 46 metrów długości i jest wysoki na 15 metrów. Jest imponujący! Budda jest w pozycji wejścia w stan nirwany. Leży z głową opartą na ręce, ma lekko przymrużone oczy, jest to tzw. pozycja śpiącego lwa. Podeszwy stóp ozdobione są masą perłową. Podzielone  są na 108 paneli, na których umieszczono symbole pomyślności Buddy: kwiaty, tancerze, słonie, tygrysy, lotos, tron, świętą górę Sumeru itp. Oznaczają one fortunę i dobrobyt, wielkość króla oraz odnoszą się do kosmologii buddyjskiej. Na każdej podeszwie po środku znajduje się również okrąg, jest czakra energetyczna. Za figurą Buddy, pod oknami znajduje się 108 glinianych mis. Za 20 BHT można od mnichów kupić monety i wrzucić po jednej do każdej z mis, na znak obfitości i pomyślności. 

Godziny otwarcia: 8:00-18:30. Koszt biletu 200 BHT

Szmaragdowy Budda (Wielki Pałac)

Wat Phra Kaew (oficjalna nazwa to Wat Phra Sri Rattana Satsadaram potocznie nazywana jest Świątynią Szmaragdowego Buddy. Znajduje się na terenie Wielkiego Pałacu. Została wybudowana przez króla Ramę I w 1872 roku. Jest to królewska świątynia, uważana za najbardziej święte miejsce w całej Tajlandii.

Phra Ubosot w którym znajduje się najsłynniejszy i najbardziej czczony wizerunek Buddy, jest najważniejszym miejscem w całym kompleksie. Wbrew pozorom, posąg o wymiarach 66 cm nie jest wykonany ze złota, a z zielonego jadeitu. Posiada za to złote szaty, które są zmieniane trzy razy w roku przez samego króla (pora letnia – korona na głowie, klejnoty i szarfa, pora deszczowa – szata mnicha, pora z zimowa – szal na ramionach). Drzwi wejściowe do świątyni inkrustowane są masą perłową i strzegą ich posągi lwów. Znajdują się na nich obrazy z epopei Ramakien. Wewnątrz świątyni, za figurą buddy są malowidła reprezentujące sceny kosmologii buddyjskiej, na froncie widać sceny oświecenia Buddy. Budynek na zewnątrz jest bogato zdobiony. Charakterystyczną ozdobą jest rząd małych, pozłacanych posągów garudy okalający całą świątynię.

Co wchodzi w skład świątyni

Na terenie kompleksu u bram znajdują się Demon Guardians, czyli figury strażników zwrócone twarzą w stronę głównej kaplicy. Oznacza to, że chronią one Szmaragdowego Buddę przed wszystkimi złymi duchami. Wyróżniającym się budynkiem jest również wielka złota chedi o okrągłej podstawie. Uważa się, że wewnątrz znajdują się prochy Buddy.

Innym ciekawym elementem jest model Angkor Wat, czyli słynnej Khmerskiej świątyni znajdującej się w Kambodży.

Dużym, wyróżniającym się budynkiem znajdującym się na górnym tarasie obok złotej chedi, jest Phra Mondop – biblioteka, w której znajdują się zbiory dzieł buddyjskich. Z reguły zamknięta dla turystów, ale można podziwiać ją z zewnątrz. Wokół biblioteki znajdują się cztery małe filary otoczone posągami słoni. W pozłacanych pawilonach na filarach znajdują się królewskie emblematy wszystkich królów w Bangkoku.

Na górnym tarasie stoi również Prasat Phra Dhepbidorn, czyli Królewski Panteon zbudowany w stylu tajsko-khmerskim. Znajdują się w nim figury wszystkich władców Tajlandii. Cała wydzielona z Wielkiego Pałacu część przeznaczona na świątynie, otoczona jest krużgankami. Na ich ścianach w postaci malowideł została zapisana cała historia Ramakien, powstanie królestwa i bitwy między demonami, a królem Ramą.

Godziny otwarcia 8:30-15:30, cena 500 BHT

Świątynie w Bangkoku – Golden Mount

Świątynie w Bangkoku czasami znajdują się w nietypowych miejscach. Mowa tu o kolejnej z nich  zwanej Golden Mount (Wat Saket), czyli Złota góra. Znajdującej się na usypanym i wzmocnionym kopcu o wysokości 79 metrów. Na sam szczyt góry, gdzie znajduje się złote chedi wiedzie 318 schodów. Trasa jest bardzo przyjemna. Schody pną się delikatnie w górę, są ocienione od bujnej roślinności. Wzdłuż trasy ciągnął się zraszacze wodne, dzięki którym można choć na chwilę odetchnąć i zapomnieć o upalnym słońcu. Z głośników słychać dźwięk modlitwy mnichów i dzwonki. Cała ta otoczka powoduje, że miejsce to jest bardzo wyjątkowe.

Ze szczytu góry mamy dość ładną panoramę miasta. Widać też niektóre świątynie w Bangkoku: Wielki Pałac i Szmaragdowy Budda, Wat Pho, Wat Arun oraz znajdującą się najbliżej świątynię Wat Suthat i wielką huśtawkę.

Godziny otwarcia: 8:00-17:00, wstęp 50 BHT

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Świątynie w Bangkoku – Wat Arun

O ile może się wam wydawać, że wszystkie świątynie w Bangkoku wyglądają tak samo, to Wat Arun jest zupełnie inna. Znajduje się nad rzeką Menam (Chao Praya) i pochodzi z czasów królestwa Ayuttaya. Zbudowana jest na kształt prangu nawiązując do khmerskiej architektury. Iglica swym kształtem przypomina kolbę kukurydzy, więc dlatego wyróżnia się na tle pozostałych budowli. Świątynia składa się z pięciu prangów. Główny prang w centrum mierzy 70 metrów i symbolizuje mityczną świętą górę Meru. Niestety obecnie nie można na niego wejść, a szkoda, bo widok na rzekę i okolicę musi być bardzo interesujący. Po bokach znajdują się cztery mniejsze prangi, które oznaczają kierunki świata. Świątynia ozdobiona jest kolorową ceramiką w rożne roślinne wzory. 

Na terenie kompleksu znajduje się również główny Bot, a w środku oczywiście cokół ze złotym Buddą. Możesz tutaj zostawić datek na świątynie. W zamian za to mnich zawiąże ci  na ręku czerwony sznurek i będzie modlić się za twoją pomyślność.

Aby dostać się do świątyni Wat Arun trzeba przeprawić się tramwajem wodnym przez rzekę. Koszt przejazdu to jedynie 4 BHT. Łodzie odjeżdżają z przystani Tha Tien znajdującej się na przeciwko Wat Pho. 

Godziny otwarcia: 9:00-17:00. Wstęp 100 BHT 

Świątynia Huśtawka

Mówisz Wat Suthat, a myślisz Wielka Huśtawka. Dzieje się tak za sprawą wielkiej, czerwonej huśtawki stojącej na placu przed wejściem do świątyni. Wat Suthat to królewska świątynia pierwszej klasy, jedna z najstarszych w mieście. Wybudowana została przez Ramę I, następnie rozbudowana przez jego wnuka króla Ramę III. 

W głównym budynku znajduje się wysoka na 8 m figura siedzącego Buddy. W tamtych czasach wizerunek bóstwa miał idealne cechy – owalna twarz, wąskie czoło, łukowate brwi, oczy patrzące w dół z życzliwością, usta tworzące lekki uśmiech, proste plecy i szczupłe ciało, palce po prawej stronie lekko rozłożone. Wszystko w tej samej długości. Były to charakterystyczne elementy sztuki buddyjskiej za panowania króla Ramy III.

Wewnątrz świątyni jest dość ciemno, mimo to widać piękne, złote malowidła na ścianach. Przed figurą, na dywanie leży mnóstwo ksiąg i śpiewników. Wierni mogą w każdej chwili wejść, oddać pokłon Buddzie i zacząć swoje modlitwy. Coś takiego widziałam jedynie w tej świątyni. Właściwie w tym miejscu było więcej lokalsów niż turystów.

Wat Suthat leży przy dawnym trakcie prowadzącym do Wielkiego Pałacu. Do tej pory zachowały się tu sklepy oferujące wszelkiej maści dewocjonalia. Możesz sobie kupić prywatną figurę buddy każdej wielkości. 

Godziny otwarcia: 8:30-21:00, cena wstępu 100 BHT

Świątynia Złotego Buddy

Wat Traimit, czyli świątynia Złotego Buddy mieści się w China Town na głównej ulicy Yaowarat, nieopodal dworca kolejowego Hua Lampong. Nie jest tak imponująca jak na tajskie standardy, ale za figurką Buddy kryje się ciekawa historia. Wracając do posągu, jest to największa na świecie figura Buddy wykonana z czystego złota. Ma wysokość 3 metrów, waży 5,5 tony, a jej wartość liczona jest w milionach dolarów. 

Gdy Ayuttaya została podbita przez Birmańczyków, figurka została zabezpieczona gipsową sztukaterią. Miało to ją ocalić przed zrabowaniem i wywiezieniem do Birmy. Po upadku stolicy król Rama I przeniósł się do Bangkoku (wtedy jeszcze to była wioska Thonburi na zachodnim brzegu). Król zarządził przewiezienie do nowej stolicy ocalałe posagi z obrabowanych świątyń. Figura poszła w zapomnienie na  220 lat.  Dopiero w 1954 roku, podczas przenoszenia figury do nowego Vihranu, odkryto jej wartość.  Gdy szukateria pękła, pod warstwą gipsu odkryto posąg z czystego złota.

Godziny otwarcia 9:00-17:00, wstęp 40 BHT.

Informacje praktyczne

• Świątynie w Bangkoku mają swoją etykietę. Przed wejściem musisz zakryć ramiona i kolana. Jeśli nie masz odpowiedniego stroju, możesz go kupić lub wypożyczyć.
• Przed wejściem do świątyni należy zdjąć buty
• Nie wolno siadać ze stopami wyciągniętymi w stronę Buddy, gdyż obraża to jego wizerunek
• Świątynie otwarte są codziennie, nie słuchaj ludzi którzy mówią inaczej. Zapewne chcą ciebie naciągnąć, byś udał się do ich sklepu

Mały słowniczek

Wat – cały kompleks świątynny, ośrodek życia buddyjskiego, miejsce gdzie znajduje się główna świątynia, mieszkają mnisi, często jest też biblioteka ze świętymi pismami
Bot (Ubosot, Ordinary Hall) – Najważniejsza świątynia. Sala święceń, gdzie nowi mnisi składają swoje śluby. Wewnątrz jest figura Buddy a na ścianach są malowidła przedstawiające sceny z jego życia. Przed tym pawilonem stoją święte kamienie graniczne (Sema Stones), które oddzielają świat sakralny od świeckiego ( np. Świątynia Szmaragdowego Buddy)
Viharn – pawilon podobny do Bot, ale na zewnątrz i na rogach nie ma świętych kamieni. W środku znajduje się figura Buddy i malowidła na ścianach. Służy jako sala modlitw i medytacji. W kompleksie może być nawet kilka Viharn (np. Leżący Budda)
Chedi – w niektórych kulturach zwana stupą lub pagodą, zazwyczaj struktura w kształcie dzwonka o szerokiej podstawie. Wewnątrz znajdują się relikwie Buddy albo królów (np. złote chedi na terenie Grand Palace)
Prang – duża budowla przypominająca kształtem kolbę kukurydzy, stylistyka nawiązuje do khmerskich świątyń; takie budowle wznoszono w większości za czasów gdy stolicą było Sukhothai i Ayuttaya (np. Wat Arun)
Mondop – kwadratowy pawilon zakończony piramidą z iglicą, w którym często znajduje się ważny posąg Buddy lub relikwie, albo biblioteka
Chofa – zwieńczenie na dachu świątyń reprezentujące głowę mistycznej garudy – czyli hinduistycznego bóstwa poświęconego bogu Wisznu. W mitologii przedstawiany jest jako orzeł o ciele człowieka. Figurki garudy można znaleźć również jako ozdoby na ścianach świątyń (np. Szmaragdowego Buddy).

Planując pobyt w jakimś miejscu, zawsze zapoznaję się z mapą, na którą nanoszę najważniejsze miejsca, które chcę zobaczyć. Ponadto istotna jest dla mnie komunikacja i sposób przemieszczania się. Planuję zwiedzanie tak, żeby się nie zapętlać, a podążać po pewnej osi. Dzielę miasto na części i przemieszczam się krok po kroku. Dzięki temu jestem w stanie zobaczyć wiele atrakcji, nie tracąc przy tym czasu. I tak było również w tym przypadku. Zwiedzanie Bangkoku okazało się bardzo proste

Zwiedzanie Bangkoku można mieć zaplanowane lub iść na żywioł. Mój plan zakłada spędzenie w tym mieście 2,5 – 3 dni, zakładając, że nocleg jest w centum (ewentualnie dzielnicy Silom). Przy czym tempo zwiedzania jest intensywne. Pomimo tego, plan jest wykonalny.

Zwiedzanie Bangkoku – dzień 1

Przylot i zakwaterowanie, z reguły jest pół dnia do wykorzystania.

• Zwiedzanie Bangkoku proponuję zacząć od spokojnego spaceru po dzielnicy Chinatown, tym samym będzie to pierwsze spotkanie ze street foodem.
• Następnie można udać się na słynną ulicę Khao San Road i równoległą do niej, ale też bardziej spokojniejszą Rambuttri Alley. Ulice te tętnią życiem przez 24 h. Jedz, baw się, idź na tajski masaż.
• Finalnie polcem udać się na typowy nocny market. Jeśli traficie do Bangkoku w weekend dobrym wyborem będzie Chatuchak Market. Jeśli nie, wybierzcie się do Ratchada Night Train Market 

Zwiedzanie Bangkoku –dzień 2

• Zwiedzanie Bangkoku zaczynamy wcześnie rano, tak żeby być o 8:30 na otwarciu świątyni Wat Pho. Tam znajdziesz złoty posąg leżącego buddy. Wczesna pora zapewni ci komfort zwiedzania, dzięki temu unikniesz tłumów.
• Następnie udaj się do przystani Tha Tien, która jest na przeciwko świątyni. Przepraw się łodzią na drugą stronę rzeki do świątyni Wat Arun. W przystani znajduje się market, więc tu również można zjeść śniadanie albo wczesny lunch.
• Powrót łodzią przez rzekę. Udaj się do nieopodal położonej świątyni Wat Suthat, zwanej też świątynią huśtawką. 
• Kolejnym miejscem w pobliżu jest świątynia The Golden Mount. Jest to bardzo zjawiskowe miejsce i nie warto go ominąć. 
• Obok świątyni są kanały rzeczne. Przepraw się łodzią razem z lokalsami do kolejnego miejsca – jest nim Jim Thompson Museum. 
• Dzień zakończ w dzielnicy Siam, która słynie z olbrzymich centrów handlowych. W pobliżu jest również wiele bocznych ulic ze street foodem. 

Co dalej ? 80 km od Bangkoku mieści się dawna stolica Tajlandii – Ayutthaya (Ayutthaya – co zobaczyć w dawnej stolicy Tajlandii)  Możesz ją zobaczyć kolejnego dnia lub wkomponować pomiędzy 2 i 3 dzień w Bkk, tym samym mieć dodatkowy wieczór w tym mieście. Innym pomysłem jest podróż do Chiang Mai nocnym pociągiem.

Zwiedzanie Bangkoku –dzień 3

• Zwiedzanie Bangkoku po raz kolejny zaczynamy z samego rana. Bądż przed 8:00 u bram Wielkiego Pałacu. Jest to najpopularniejsze miejsce w Bangkoku, więc niestety od rana są już tam tłumy i nie da się od tego uciec. Im późnej, tym gorzej dla ciebie. Tu również odwiedzisz najważniejszą świątynię Szmaragdowego Buddy Wat Phra Kaew. 
• Udaj się do dzielnicy chińskiej na dalsze eksplorowanie ulic z jedzeniem oraz odwiedź świątynie Złotego Buddy Wat Traimit, która leży blisko dworca kolejowego Hua Lamphong
• pojedź na południowy odpoczynek do dzielnicy Silom – odetchnij w zielonym parku Lumpini i poszukaj waranów – jak widać zwiedzanie Bangkoku to również chill
• udaj się na ulicę Silom 22 – tam od rana do nocy można dobrze zjeść
• wypij drinka w którymś ze sky barów – może to być słynna Lebua, ale w tej dzielnicy jest ich dużo więcej, np. Banyan Tree 
• kolejną opcją jest wizyta na słynnym markecie Patpong, który jest dziwną mieszanką bazaru z wszelkiej maści podróbkami i klubów z sex rozrywką. Tu jeśli jesteś ciekawi, możecie obejrzeć ping pong show

Co dalej ? 80 km od Bangkoku mieści się dawna stolica Tajlandii – Ayutthaya (Ayutthaya – co zobaczyć w dawnej stolicy Tajlandii)  Możesz ją zobaczyć kolejnego dnia lub wkomponować pomiędzy 2 i 3 dzień w Bkk, tym samym mieć dodatkowy wieczór w tym mieście. Innym pomysłem jest podróż do Chiang Mai nocnym pociągiem… O tym jak zaplanować pobyt w Tajlandii będzie kolejny post

 Bangkok, najważniejsze atrakcje 

Każdy ma własne preferencje i styl zwiedzania. Ja staram się zawsze wycisnąć z danego miejsca jak najwięcej, ale nie za wszelką cenę. Zwiedzanie Bangkoku podzieliłam na dzielnicę, żeby łatwiej było się w orientować w tym mieście.

Old Town

1. Świątynia Wat Pho i Leżący Budda

Gdy po raz pierwszy przybywasz do Bangkoku, nie sposób ominąć jego głównych atrakcji. Do takich na pewno można zaliczyć Świątynię Wat Pho gdzie znajdziesz olbrzymi posąg Leżącego Buddy. Warto tu być wcześnie rano. Sama byłam zaraz po otwarciu i z tego co widać na zdjęciach, tłumów nie było. 46 metrowy posąg jest imponujący. Jeśli nie chcesz oglądać wielu świątyń, ta powinna mimo wszytko znaleźć się na twojej liście.

Otwarte 8:00-18:30, cena wstępu 200 BHT

2. Wielki Pałac i Świątynia Szmaragdowego Buddy

Pomino tego, że Wielki Pałac i Leżący Budda znajdują się blisko siebie, zaplanuj ich zwiedzanie na inne dni, najlepiej z rana. O ile w Wat Pho z rana było pusto, tak tutaj nie da się uciec przed tłumem. Im później, tym gorzej. Jednak zwiedzanie Bangkoku bez wizyty w Grand Palace byłoby niekompletne.  

Kompleks Wielkiego Pałacu Królewskiego składa się z dwóch części. Przez główną bramę najpierw trafimy na teren świątynny. Tam znajduje się najważniejsza świątynia Wat Phra Kaeo ze Szmaragdowym Buddą w środku. Tu można również podziwiać złote chedi o imponującym rozmiarze. Budynki świątyń i stupy są bogato zdobione, rzeźbione i wysadzane kamieniami. Tutaj również znajduje się mini model Angkor Wat, który powstał na życzenie króla Ramy IV.

Druga część kompleksu to Pałac Królewski, który był oficjalną rezydencją króla aż do połowy XX w. Obecnie nadal odbywa się tu wiele uroczystości.

Godziny otwarcia 8:30-15:30, cena 500 BHT

3. Wat Suthat – świątynia huśtawka

Światynia Wat Suthat jest bardziej znana ze strzelistej czerwonej huśtawki – Giant Swing, która stoi przy jej wejściu.  Jest jedną z najstarszych i najbardziej imponujących świątyń w Bangkoku. W środku znajduje się ogromna figura siedzącego Buddy. Posiada elegancką kaplicę z rozległym dachem, wspaniałe malowidła ścienne i wykwintne ręcznie rzeźbione panele drzwi z drewna tekowego.

Godziny otwarcia: 8:30-21:00, cena wstępu 100 BHT

4. The Golden Mount

To miejsce zrobiło na mnie duże wrażenie. Świątynia ulokowana jest na niewysokim kopcu. Żeby dostać się do złotego chedi, trzeba pokonać 318 schodów, ale warto ! Przez całą drogę na górę towarzyszą nam dźwięki buddyjskiej modlitwy i dzwonków. Ze szczytu można podziwiać panoramę miasta.

Godziny otwarcia: 8:00-17:00, wstęp 50 BHT

5. Khao San Road

Słynna i głośna ulica, mekka backpakerów. Mnie nie zachwycił jej hałas i chaos, ale wiem, że ma wielu miłośników. W dzień jeden wielki bazar, wieczorem market z jedzeniem i dyskoteki. Przez nią płynie morze ludzi, ale taki już jej urok.  Chcesz zjeść skorpiony i inne robaki? Tutaj je na pewno znajdziesz.

River Side

6. Wat Arun

To w sumie już nie obszar Old Town, ale leży na przeciwko Wat Pho, pod drugiej stronie rzeki. Promy odpływają z przystanku Tha Tien (bilet w cenie 4 BHT). Wat Arun to inaczej Świątynia Świtu, która jest symbolem Tajlandii. Jej podobiznę można znaleźć na monecie o nominale 10 BHT. Wat Arun to buddyjska świątynia zbudowana jest na kształt prangu, przypominającą kolbę kukurydzy. Jej ściany bogato zdobione są kawałkami porcelany.

Godziny otwarcia: 9:00-17:00. Wstęp 100 BHT

7. Rejs tramwajem wodnym

Poruszające się po rzece Menam tramwaje wodne stanowią dobrą formę komunikacji, między dzielnicami i poszczególnymi atrakcjami. Niektóre przystanie znajdują się przy znanych miejscach turystycznych, jak Wielki Pałac (przystanek Maharaj), Wat Pho ( przystanek Tha Tien), China Town (przystanek Rachawongs), dzielnica Silom i hotel Lebua (przystanek Oriental). Koszt biletu to 10-15 BHT w zależności od długości trasy. Poza tym że przyjemnie jest przepłynąć się rzeką i podziwiać miasto z innej perspektywy, można również zaoszczędzić na taksówkach.

China Town

8. China Town

Dzielnica Chińska znajduje się między Starym Miastem a Silomem, więc wizyta tam jest zawsze po drodze. Z pewnością najlepiej odwiedzić ją wieczorem, gdy świeci się tysiącem neonów. Jest to kolejne miejsce, gdzie można dobrze zjeść, a także kupić wiele śmiesznych pamiątek. Wieczorem na ulicę Yaowarat zjeżdzają liczne gar kuchnie, rozkładane są plastikowe stoły i krzesła w oczekiwaniu na turystów. Można tam zjeść zarówno chińskie, jak i tajskie jedzenie.

9. Świątynia Złotego Buddy – Wat Traimit

Będąc już w dzielnicy chińskiej warto wstąpić do świątyni ze złotym posągiem Buddy. Ta skromna świątynia, jak na tajskie standardy, przyciąga do siebie z innego powodu. Z posągiem związana jest ciekawa historia. Otóż był on ukryty przez wiele lat pod pokrywą gipsu i sztukaterii. Ten zabieg kosmetyczny pozwolił ochronić wizerunek Buddy przed birmańskim najeźdźcą. Tym samym możemy podziwiać posąg Buddy składający się niemal w całości z czystego złota i ważący 5,5 tony. Jego wartość liczona jest w milionach $.

Siam

10. Kanały Thonburi – a może ich alternatywa?

Dość popularną atrakcją w Bangkoku jest przejażdżka prywatną łodzią po kanałach Thonburi, stanowiących odnogi rzeki Menam. Koszt takiej atrakcji waha się do 300-600 BHT za osobę, w zależności od ilości osób w łodzi. Trasa zaczyna się tuż przy wat Arun, a łodzią płynie się przez kanały zachodniej części miasta, podglądając życie mieszkańców.

Ja proponuję co innego. Podobną atrakcja w dużo niższej cenie. Po zakończeniu zwiedzania świątyni Golden Mount udaj się do przystanku łodzi znajdujących się tuż obok. Łódź płynie w kierunku dzielnicy Siam. Po drodze możesz wysiąść na przystanku, gdzie znajduje się muzeum Jima Thompsona. Koszt jedynie 10 BHT.

11. Jim Thompson Museum

Jeśli macie czas i siły możecie wybrać się do domu Jima Thompsona. Jego historia jest dość niesamowita. Był on amerykańskim żołnierzem, szpiegiem i architektem, który po zakończeniu II WŚ osiadł w Bangkoku. Zainteresował się produkcją jedwabiu, rozwinął handel tym surowcem, jednocześnie zbijając na tym biznesie fortunę. Los chciał, że udając się na wakacje do przyjaciela do Malezji, nagle tam zaginął. Do tej pory powstało kilka teorii spiskowych co do jego śmierci.

Jego posiadłość składa się z oryginalnych, tradycyjnych chat z drzewa tekowego. W środku znajduje się muzeum, sklep z wyrobami z jedwabiu i wspaniały ogród. Zwiedzanie odbywa grupowo, się wyłącznie z przewodnikiem. Muzeum znajduje się tuż przy kanale, można dostać się do niego łodzią, tzw. longboatem. Blisko znajduje się również stacja metra National Stadium oraz zielona linia BTS Ratchathewi. 

Godziny otwarcia- 9:00-18:00. Wstęp 200 BHT

12. Shopping

Jeśli do tej pory widzieliście tylko Old Town, to te oblicze Bangkoku was zaskoczy. Siam to nowoczesna dzielnica z wielkimi centrami handlowymi, restauracjami,  szerokimi ulicami i pasażami dla pieszych. Siam Paragon, Siam Discovery, Central World, MBK mieszczą się blisko siebie, więc spacerować można od jednego do drugiego.

13. Jazda po mieście Tuk- tukiem

Jak to mówią, tuk – tukiem warto się przejechać chociaż raz. Jest to dość droga atrakcja, bo koszt 200 BHT wzwyż. Ale dla spokoju sumienia, raz można 😉 Nocą tuk-tuki są oświetlone neonami, a z głośników słychać głośną muzykę. Pamiętajcie, żeby się targować i z góry ustalić cel i kwotę przejazdu. Zwiedzanie Bangkoku w taki sposób, na pewno zapamiętacie na długo. Zwłaszcza kiedy kierowca tuk-tuka was oszuka.

Silom

14. Lumpini Park

Lumpini Park to zielona plama na mapie Bangkoku. Biorąc pod uwagę rytm miasta, jest to prawdziwa oaza spokoju. Znajduje się w dzielnicy Silom, niedaleko kolejki BTS, więc bardzo łatwo tu dotrzeć. Powierzchnia parku jest dość spora. Znajdują się tu stawy, siłownia na świeżym powietrzu, altanki, a na brzegu jest wiele ławek do siedzenia. Linia koron drzew genialnie kontrastuje z miejską, betonową dżunglą. Atrakcją w parku są również warany, zwane przez miejscowych little dragon. Nie było łatwo ich znaleźć, albo my nie mieliśmy tyle szczęścia. Nad wodą chowały się jedynie dwa małe osobniki, choć podobno w parku żyją również większe okazy.

TIP- panoramę miasta z widokiem na park i wieżowce można podziwiać z tarasu hotelu Sofitel. 

15. Market z jedzeniem na ulicy Silom 22

To moja ulubiona ulica z jedzeniem w całym Bangkoku. Można tu dobrze pojeść, wybór jest duży, a ceny bardzo przyzwoite. Mieszkałam na Silomie podczas pobytu w Bangkoku trzy lata temu. Od tamtej pory nic tu się nie zmieniło i przyjemnie było wrócić w znane mi miejsce.

Będąc przy jedzeniu co warto zjeść? Oczywiście trzeba sprobować Pad Thaia (osobiście nie lubię i chyba jestem wyjątkiem w tej kwestii), kurczaka z orzechami nerkowca, zupy: red/green curry, coconutmilk soup, tom yum, curry z ryżem (red/green/panang curry), rybę z grilla, mango sticky rice, zasmażany ryż lub makaron z warzywami, smażone w głębokim oleju spring rollsy, papaya salad. Tajlandia – w sumie cała Azja – to raj dla miłośników owoców morza. Wszędzie można zjeść grillowane kalmary, ośmiorniczki, krewetki i małże. Po za tym na każdym rogu można kupić świeże owoce (ananas, mango, mini banany, drzewo chlebowca, smoczy owoc, mini banany, arbuz) i wyciskane soki np.  z granatu, mango cz liczi. Nie zapomnijcie o kokosowych lodach!  Nie jestem podróżnikiem kulinarnym, ale kuchnia tajska i street food mnie tu nie zawiódł.

16. Nocny Market Pat Pong

Będąc już na Silomie, można zajrzeć i w to miejsce. Z jednej strony jest to market wypchany po brzegi różnymi podróbkami. Jak to mówią miejscowi, produkty to oryginalne podróbki . Jakość niektórych była bardzo wysoka, w sumie wychodzą z tego samego wzornika, albo jeszcze lepiej, z tej samej fabryki. Z drugiej strony to zagłębie seks turystyki. Znajdują się tu kluby go-go, można pokusić się i zobaczyć słynne ping pong show. Co kto lubi.

17. Sky Bar

Sięgnij gwiazd w Vertigo and Moon Bar na 61 piętrze hotelu Banyan Tree. Jest to jeden z najlepszych sposobów na zakończenie długiego, aktywnego dnia w Bangkoku. W mieście nie brakuje barów na dachu, ale Vertigo jest jednym ulubionych i polecanych. Dzięki niezwykłemu wąskiemu i wydłużonemu kształtowi cały szczyt budynku jest zajmowany zarówno przez bar, jak i restaurację.  Widok jest całkiem niezły, ale za niego też trzeba zapłacić, choć nie tak drogo, jak w słynnym Lebua. Ceny drinków zaczynają się do 600 BHT i doliczany jest do tego podatek i serwis (7-10%)

Din Daeng

18. Ratchada Night Train Market

Uliczne markety są już legendą Bangkoku i wypadałoby zobaczyć przynajmniej jeden z nich. My wybraliśmy polecony mi przez znajomych z @followustravelblog market Ratchada. Bo kto jak kto, ale Asia i Marek na jedzeniu się znają, a w Azji spędzili ostatnio cały rok. Nocny market funkcjonuje codziennie od 17:00 do 24:00. Takiej ilości dobrego jedzenia dawno nie widziałam. Myślę, że w tym miejscu każdy znajdzie coś dla siebie. Królowały tu jednak grille z owocami morza, a brakowało mi mojego ulubionego curry. Jednak głodna stamtąd nie wyszłam.

TIP- obok marketu znajduje się wielopoziomowy parking. Można tam spokojnie wejść i zrobić zdjęcia  z góry, na kolorowe dachy stoisk. @followustravelblog ponownie dzięki!

Informacje praktyczne

• Z lotniska Suvarnabhumi do centrum – stacja Phaya Thai- najlepiej dostać się szybką kolejką air link. Czas przejazdu około 30 min. Koszt do stacji końcowej 45 BHT . Z linii air link łatwo przesiąść się na linię kolejki BTS, metro albo złapać taxi do hotelu.
• Po Bangkoku można poruszać się metrem, kolejką BTS, taxi, tramwajem wodnym i ostatecznie tuk-tukiem, choć polecam go jako atrakcję, a nie stały środek transportu. Należy łapać taxi żółto-zielone albo różowe z napisem Meter. Przy wsiadaniu najlepiej upewnić się, że licznik jest włączony. Koszt takiego przejazdu to mnie więcej 50-75 BHT.  W Bangkoku funkcjonuje również Grab, gdzie taxi zamawiasz przez aplikacje i z góry znasz koszt przejazdu.  Rejs łodzią po rzece to najtańsza opcja transportu. Cena za przejazd to 15 BHT.
• Zarówno metro, jak i kolejka BTS skytrain mają po dwie linie i nie obejmują obszaru Old Town. Jest to bardzo wygodny i szybki środek lokomocji, polecam zwłaszcza przy mieszkaniu w dzielnicy Silom. Koszt przejazdu zaczyna się od 15 BHT w zależności od ilości stacji. Żetony (BTS) i bilety kartonikowe (metro)na przejazd kupuje się w maszynie, albo w okienku u kasjera.
• W Bangkoku na każdym kroku znajdziesz sklepy 7eleven, w których kupisz zarówno żywność, jak i kosmetyki.
• Nocować najlepiej w dzielnicy Old Town (polecam butikowy Chern Hostel zaraz przy Giant Swing i Golden Mount), Silom/Bang Rak albo China Town. W tej dzielnicy jest dużo więcej dobrych hoteli, wybór jest spory w zależności od upodobań. Lokalizacje najlepiej wybrać tak, by zwiedzanie Bangkoku było najbardziej efektywne. Śpiąc w centrum, można do wielu atrakcji dojść pieszo, co jest sporym plusem.

Dubaj, początki powstania miasta na pustyni

Jak to możliwe, by w przeciągu niecałych 50 lat na pustyni powstało najnowocześniejsze miasto na świecie? Historia powstania Dubaju, to historia zaledwie jednego pokolenia. Jeszcze niecałe 50 lat temu, w miejscu, gdzie obecnie wybudowane są luksusowe hotele, była pustynia. Miejscowa ludność zajmowała się handlem, rybołówstwem i połowem pereł. Zmiany nadeszły wraz z odkryciem w 1968 roku w Abu Dabi pierwszych złóż ropy naftowej. To napędziło ogromne inwestycje, a społeczeństwo zaczęło się bogacić. W samym Dubaju pokłady ropy nie były zbyt wielkie, ale ten emirat postawił na handel i usługi. Dzięki prężnej gospodarce stał się drugim, najbogatszym regionem w Emiratach. Przełomowa data to rok 1971, w którym decyzją szejków doszło do połączenia siedmiu emiratów. Tym samym powstały niepodległy twór polityczny Zjednoczone Emiraty Arabskie, które jako wspólne państwo prowadzi politykę zagraniczną, przy jednoczesnym zachowaniu wewnętrznej autonomii.

Dubaj w przeciągu 50 lat przekształcił się z małej rybackiej osady w prawdziwą metropolię. W ciągu tych lat powstały śmiałe projekty budowlane, cuda architektury, jak Burj Khalifa, która jest symbolem Dubaju. Obecny władca Dubaju, wiceprezydent i premier ZEA, Szejk Mohammed bin Rashid Al Maktoum, to prawdziwy wizjoner.  Powiedział on:

W myśl tej idei w Dubaju powstają kolejne imponujące inwestycje. Jeśli chcecie zobaczyć, jak na przestrzeni lat zmienił się Dubaj, kliknijcie w link [Dubai]

Dubaj – cud na pustyni

Dubaj to najszybciej rozwijające się miasto na świecie, w którym wszytko musi być NAJwiększe i NAJlepsze. Pierwszy, najwyższy, najdroższy… te przymiotniki idealnie pasują do najbardziej znanych atrakcji Dubaju. Znajdziemy tu jedyny na świecie siedmiogwiazdkowy hotel Burj Al Arab, najwyższy budynek na świecie Burj Khalifa, sztucznie usypane wyspy w postaci palmy i mapy świata, największe centrum handlowe Dubai Mall. Dubaj jest miastem, które uwielbia myśleć o wyzwaniach i znajduje sposoby, aby je pokonać i przezwyciężyć. Nowoczesność i postęp techniki widać na każdym kroku w postaci wymyślnych, szklanych wieżowców.

Na szczęście na mapie Dubaju w dzielnicy Deira, można również odkryć inną twarz miasta.  Tradycyjne targowiska, niska zabudowa, wąskie gwarne ulice. Każda z tych części Dubaju ma swój urok. Zwiedzanie Dubaju powinno ująć zarówno jego starą, jak i nową część.

Zwiedzanie Dubaju w dwa dni – plan

Planując pobyt i zwiedzanie Dubaju warto wziąć pod uwagę naturalne rozłożenia miasta i ulokowanie poszczególnych atrakcji. Dubaj jest dość „wąski i długi”, położony jest wzdłuż linii brzegowej. Najlepszym sposobem na zwiedzanie Dubaju jest poruszanie się metrem. Koszt dziennej karty to 22 AED. Czerwona linia metra biegnie wzdłuż wybrzeża przez wszystkie dzielnice i zapewnia dostęp do większości atrakcji. Piesze zwiedzanie raczej mija się z celem, gdyż odległości między poszczególnymi atrakcjami są ogromne, a wysoka temperatura dodatkowo to utrudnia.

Poruszając się między atrakcjami miasta najlepiej zacząć od starego Dubaju, czyli dzielnice Deira (targ złota, przypraw i tekstylii, kanał Creek) i Bur Dubai (Muzeum Dubaju, Al Fahidi). Następnie jak po nitce udajemy się w kierunku nowego Dubaju. Mijamy Dubai Frame i jedziemy do Downtown (Burj Khalifa, Dubai Mall, Fontanny). Kolejna dzielnica Umm Suqei, gdzie zobaczymy Mall of the Emirates i stok narciarski Ski Dubai, Medinat Jumeirach oraz Burj Al Arab. Będzie też czas by chwilę wytchnąć na plaży Jumeirah Public Beach i podziwiać słynny żagiel w tle. Ostatni punkt wizyty to słynna palma Palm Jumeirah oraz Dubai Marina.

Atrakcje Dubaju – co robić, co zobaczyć

Jeśli jesteście ciekawi co zobaczyć w Dubaju, proponuję wam moje subiektywne zestawienie kilku miejsc wartych uwagi. Ułożony przeze mnie plan jest możliwy do realizacji w ciągu dwóch dni. Mi zabrakło jedynie czasu na wizytę na sztucznej palmie, ale to kiedyś nadrobię.

Moje zwiedzanie Dubaju wg kolejności:

Deira – Golden Souq

Dojazd do atrakcji w dzielnicy Deira i Bur Dubai – Zieloną linią metra do stacji Al Fahidi (dla zwiedzających okolicę Al Fahidi, Dubai Museum) lub do stacji Al Ghubaiba (Bur Dubai Souq – przystań łódek abra). Przeprawa na drugą stronę na Złoty Targ i Targ Przypraw łodzią Abra

Golden Souq wypełniony jest przez dziesiątki sklepów jubilerskich. Złote ozdoby mienią się na sklepowych witrynach, a sprzedawcy zachęcają by wejść do środka. Wymyślne ozdoby, bransolety, pierścienie, diamenty i szmaragdy.. wybierać można do woli. Według szacunków na dubajskim suku znajduje się nawet 10 ton złota. Jeśli poważnie myślisz o zakupach, sprawdź dzienną światową cenę złota i targuj się mocno. Oficjalna cena złota w Dubajuaha się od mniej więcej 155,50 AED za 1 gram czystego 24-karatowego złota do 119,50 AED za 1 gram za złoto 18-karatowe.

Przygotuj się też na oferty naganiaczy, którzy jak zwykle oferują podrabiane torebki i perfumy. Na szczęście nie są zbyt nachalni i szybko odpuszczają. Wstęp darmowy.

Deira: Targ z przyprawami i tekstyliami

Arabskie bazary i targowiska mają w sobie nutkę magii i stanowią nieodzowną część zwiedzania miasta. Spice souq, czyli targ z przyprawami to prawdziwe wyzwanie dla zmysłów. Stosy aromatycznych ziół, przypraw i palone kadzidła przyciągają i hipnotyzują Zanurz się w wąskie uliczki, poczuj atmosferę i zapachy przeszłości. Tu również targowanie jest mile widziane, jest to wręcz część ich tradycji. Wstęp darmowy.

Przepłyń się po kanale tradycyjną łodzią Abra

Dubai Creek to esencja miasta. Kiedyś kwitł tu handel, dzięki czemu Dubaj rozwinął swoją gospodarkę. Dubai Creek rozdziela dzielnice Deira i Bur Dubai. Między dzielnicami kursują wodne taksówki zwane Abra. Tradycyjna drewniana łódka stanowi popularny środek transportu zarówno wśród lokalsów, jak i turystów, więc można wybrać się na zwiedzanie Dubaju drogą wodną Płynąc łodzią można na chwilę odetchnąć od upału miasta. Cała przyjemność kosztuje 1 AED. Łodzią łatwo przeprawisz się spod dubajskiego muzeum na stare targowiska.

Al Fahidi i Muzeum Dubaju

Al Fahidi (zwana też Bastakiya) to najstarsza, zabytkowa część Dubaju mieszcząca się w dzielnicy Bur Dubai, nad samym kanałem. Spacerując ulicami można oglądać tradycyjne domy z wieżami wiatrowymi, które służyły jako wentylacja.

Muzeum Dubajskie mieści się w forcie Al Fahidi. Można w nim zapoznać się z historią i życiem mieszkańców Dubaju, sprzed czasów odkrycia ropy naftowej. Wizyta w muzeum kosztuje 3 AED. Zwiedzanie Dubaju warto zacząć od tej wysatwy, by mieć porównanie będąc już w nowej części miasta.

Dubai Frame

Dojazd do Dubai Frame – przystanek metra ADCB lub Al Jafiliya

Jest to dość nowa atrakcja na mapie Dubaju oddana do użytku w styczniu 2018 roku. Mieści się na terenie parku Zabeel i zajmuje dość wysokie miejsce w rankingu ulubionych atrakcji. Z daleka wygląda jak wielka, żółta ramka magazynu National Geographic. Wysoka na 150 metrów rama pozwala podziwiać panoramę miasta ze wszystkich stron. Przy dobrej widoczności widać stare miasto w dzielnicy Deira, wody Zatoki Perskiej oraz drapacze chmur w Downtown i Dubai Marinie. Przy złej widoczności nie warto tam wchodzić, bo zobaczy się całe nic. Oprócz widoków atrakcją jest sam most ze szklanym dnem, po którym można spacerować. Dubai Frame jest pomostem między przeszłością miasta, teraźniejszością i przyszłością. Cena biletu 50 AED.

Dubai Mall

Dojazd do Downtown – przystanek czerwonej linii metra Burj Khalifa/ Dubai Mall (Dubai Mall, Fontanny, Burj Khalifa

W samym sercu prestiżowego Downtown znajduje się The Dubai Mall, największe na świecie i najczęściej odwiedzane miejsce handlu i rozrywki, które przyjmuje ponad 80 milionów turystów rocznie. Zwiedzanie Dubaju nie ma sensu bez wizyty w tym miejscu. Na oszałamiającej powierzchni o wielkości 112,4 ha (ponad miliona m²) znajduje się 1300 placówek handlowych oraz 200 kawiarni i restauracji. Dubai Mall to raj dla miłośników zakupowego szaleństwa. Można tu znaleźć wszystkie marki świata, włączając w to najbardziej prestiżowe butiki mieszczące się w Fashion Avenue. W środku centrum handlowego mieści się również pełnowymiarowe lodowisko, ogromne akwarium z rekinami oraz słynny i najczęściej fotografowany wodospad.

Dubai Aquarium

Dubajskie akwarium i podwodne zoo to jedno z największych takich obiektów na świecie. Ten ogromny zbiornik wypełnia 10 mln litrów wody. Żyje w nim 33 000 zwierząt wodnych. Oczywiście największą popularnością cieszą się rekiny (ponad 300 osobników), z którymi za odpowiednią opłata można nurkować. Szklany tunel umieszczony w środku zbiornika jest chyba największą atrakcją tego miejsca. Zza tafli panelu można podziwiać z bliska podwodny świat.

Długo zastanawiałam się, czy warto tam iść. I jednak nie zrobiło to na mnie wielkiego wrażenia. Komu polecam? Na pewno rodzinom z dziećmi, bo dla nich to będzie atrakcja. Bilety w zależności od pakietu zaczynają się od 130 AED.

Dubai Fountain

Słynne dubajskie fontanny to zachwycający spektakl wody, światła i muzyki. Fontanny składają się z pięciu okręgów umieszczonych wewnątrz basenu zwanego Burj Lake, które leży u podnóża najwyższego budynku świata. Gdy rozpoczyna się show, potężne dysze wyrzucają z siebie wodę na wysokość nawet 150 metrów. Woda oświetlona jest przez 6000 lamp i 50 kolorowych projektorów. Tańczy w rytm muzyki arabskiej oraz znanych utworów jak Skyfall, Time to say goodbye czy I will always love you.

Show ma miejsce od soboty do czwartku w godzinach 13:00, 13:30, 14:00. W piątki jest o 13:30, 14:00, 14:30. Najpiękniejsze show jest oczywiście wieczorem o zachodzie słońca i tuż po nim, gdy zapalają się światła miasta. Spektakl można zobaczyć od 18:00-23:00 co 30 min.

Co warto zaznaczyć – całe przedstawienie jest BARDZO KRÓTKIE! Trwa zaledwie 3 min, a na następny pokaz trzeba czekać kolejne 30 min. Atrakcja jest darmowa

Burj Khalifa – najwyższy budynek na świecie

Widoczny z odległości kilkudziesięciu kilometrów, dumnie nosi miano wizytówki Dubaju Burj Khalifa (Burdż Chalifa) to najwyższy budynek na świecie o imponującej wysokości 828 metrów. Wielkie otwarcie miało miejsce w 2010 roku. Wówczas nowo powstały cud architektury zdeklasował wysoki na 508 metrów budynek Taipei101. Właściwie już w krótce może stracić ten tytuł, bo właśnie powstaje kolejny drapacz chmur, który ma być otwarty na Expo 2020. Mowa o The Tower, który według spekulacji ma mierzyć 1000 metrów!

Czy warto wjechać na taras widokowy znajdujący się w Burj Khalifa? Tak, ale o ty w kolejnym wpisie.

Mall of the Emirates

Dojazd : Przystanek linii metra Mall of the Emirates ( Mall of the Emirates, Medinat Jumirah, Burj Al Arab, plaża). Pozostałe atrakcje są oddalone od metra, można tam dojechać taxi – koszt ok 15-17 zł albo  autobusem nr 81)

Kto ma ochotę na shopping będzie ku temu kolejna okazja w Mall of the Emirates. Jednak atrakcją, która przyciąga turystów w to miejsce jest stok narciarski Ski Dubai ulokowany wewnątrz tego ogromnego centrum handlowego. Przez szybę można oglądać ludzi śmigających na desce i nartach lub samemu spróbować białego szaleństwa. Wiedząc, że na zewnątrz panuje upał, na pewno jest to surrealistyczne doświadczenie.  Obiekt Ski Dubai jest specjalnie zaprojektowany by utrzymać wewnątrz stałą temperaturę -2’C.. To sprawia, że ​​Ski Dubai jest jedną z najlepszych lodówek na świecie.

Madinat Jumeirah

Madinat Jumeirah to kompleks handlowo-usługowo-hotelarski. Stanowi połączenie tradycji i luksusu. Inspiracją do powstania kurortu jest arabska kultura i dziedzictwo Dubaju. Wewnątrz kompleksu mieści się Souq Jumeirah – jest tak czysty i nowoczesny, że w niczym nie przypomina tradycyjnego targowiska z Deiry. Można tu znaleźć wiele sklepów z pamiątkami, drogimi dywanami i rękodziełem. Część hotelowa z prywatnymi willami i plażą dostępna jest wyłącznie dla gości hotelu. Medinat Jumeirah zwany jest też małą Wenecją. Pomiędzy budynkami znajduje się sieć kanałów, po których można przepłynąć tradycyjną łodzią abra.

Burj Al Arab

Słynny dubajski żagiel, to najbardziej luksusowyy hotel na świecie. Oficjalnie posiada 5 gwiazdek, ale mówi się o nim jako hotelu 7 gwiazdkowym. Ekskluzywne złote wnętrza, wykwintna kuchnia, prywatny concierge, flota Rolls-Royce’ów, podwodna restauracja, lądowisko dla helikopterów plus widok na całą Zatokę Perską. Czego chcieć więcej? Koszt takiej przyjemności zaczyna się od 6 tys. za dobę w standardowym apartamencie i sięga nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Przeciętny turysta nie ma możliwości zwiedzania hotelu. Jedynym sposobem by się tam dostać i nie wydać fortuny jest rezerwacja w jednej z kilu restauracji. Zawsze można zjeść w nim śniadanie za jedyne 220 AED od osoby i cieszyć się widokiem na Zatokę Perską. Rezerwacji można dokonać na stronie restauracji Sahn Eddar.

Z ciekawostek dotyczących Burj Al Arab warto nadmienić, że płyta lądowiska helikopterów od czasu do czasu wykorzystywana jest w niekonwencjonalny sposób. W 2004 roku Tiger Woods otworzył mistrzostwa w golfie wybijając piłeczkę do Zatoki Perskiej. Na płycie lądowiska został również rozegrany tenisowy mecz towarzyski oraz ekstremalny pokaz palenia gumy Formuły 1. Burj Al Arab na zdjęciach pokazywany jest przeważnie od strony lądu. Widzimy go z bocznej perspektywy. Konstrukcja słynnego żagla widziana od strony Zatoki wygląda jak wielki krzyż, a to nie przystoi na ziemi muzułmańskiej.

Plaża Suqeim Beach ( Jumeirah Public Beach)

Zwiedzanie Dubaju to również odpoczynek na plaży. Po całym dniu zwiedzania warto chwilę wypocząć i ochłodzić się w turkusowych wodach Zatoki Perskiej. Plaża ta nie jest zbyt duża. Nie ma też wielkiego zaplecza turystycznego. Ale ma jeden niepowtarzalny widok na słynny hotel żagiel – Burj Al Arab. Wygląda malowniczo zwłaszcza o zachodzie słońca. Jest to miejsce idealne dla fanów surfingu. Fale są dość wysokie i jest wydzielona specjalna cześć do bezpiecznego uprawiania tego sportu.

Można tu się łatwo dostać pieszo w ciągu 10-15 min z Medinat Jumeirah lub podjechać autobusem linii 81 oraz 88.

Dubai Marina

Dojazd: czerwona linia metra do stacji DAMAC Properties lub  Jumeirah Lake Tower. Metro połączone jest z linią tramwajową, która wiedzie wokół Dubai Marina

Do Dubaj Mariny chciałam trafić tuż po zachodzie słońca, więc zostawiłam ją celowo jako ostatnią atrakcję do zobaczenia. Dubai Marina powstała wokół kanału, który pełni rolę portu dla luksusowych jachtów. Kanał gęsto obsadzony jest wysokimi wieżowcami. Miejsce to wygląda magicznie zwłaszcza nocą, gdy mieni się tysiącami świateł.

Słynną częścią dzielnicy Dubai Marina jest również promenada nad morzem zwana The Walk oraz sama plaża JBR. Będąc kolejny raz w Dubaju na pewno spędzę w tym miejscu całe popołudnie korzystając z uroków plaży i całego otoczenia.

Metro w Dubaju

Dubaj na chwilę obecną posiada dwie linie metra, zieloną i czerwoną o łącznej długości 75 km. Obsługiwane jest przez nowoczesne, w pełni zautomatyzowane pociągi.  Jeśli jesteście w tym mieście tylko przejazdem (stop over między lotami) i nie wchodzi w grę wypożyczenie auta, to wybór metra będzie najlepszym rozwiązaniem. Zwiedzanie Dubaju korzystając z metra jest bardzo intuicyjne. Linia zielona wiedzie przez stara cześć Dubaju. Można się nią dostać do dzielnicy Deira.  Linia czerwona poprowadzona jest z lotniska wzdłuż najważniejszej arterii Dubaju – Szejk Zayed Road i zapewnia połączanie z Downtown czy Mariną. Pociągi są bezzałogowe i mają z przodu i z tyłu przeszklone szyby, więc można w łatwy sposób podziwiać zabudowę miasta.

Rodzaje i koszt biletów

Dubaj podzielony jest na strefy, w których obowiązują różne stawki za przejazd. Im więcej stref obejmuje przejazd, tym cena wzrasta. W dubajskim metrze obowiązują 4 rodzaje biletów, a właściwie kart, przy pomocy których płaci się za przejazdy:

• karta czerwona, papierowa – koszt karty to 2 AED. Można na nią nabić do 10 pojedynczych przejazdów. Jeśli jesteście 1 lub 2 dni, najbardziej jednak opłaca się kupić bilet dzienny za 20 AED. Pozwala on na poruszanie się po wszystkich strefach, przejazdy są nielimitowane. Można korzystać również z busów i tramwajów. Idealna na intensywne zwiedzanie.
  Koszt pojedynczego przejazdu w ramach 1 strefy, to 4 AED. Przy dwóch 6 AED, powyżej 2 stref 8,5 AED
• karta błękitna wydawana jest dla rezydentów
• karta srebrna NOL – koszt 25 AED, w tym 6 AED to opłata za kartę, ważna 5 lat. Ten wariant opłaca się, gdy przebywacie w mieście dłużej. Jest to karta pre-paid. Wchodząc do metra i wychodząc z niego należy ją odbić, a koszt przejazdu odliczany jest automatycznie w zależności ile stref przejechaliście.
  Koszt przejazdu w ramach jednej strefy, to 3 AED, dwie strefy to 5 AED, powyżej dwóch stref 7,5 AED
• karta złota NOL – koszt 25 AED, w tym 6 AED to opłata za kartę, ważna 5 lat. Zapewnia dostęp do wagonu gold- co na pewno ma znaczenie w godzinach szczytu. Przejazdy są droższe, odpowiednio 6,10,15 AED.

Pociągi metra oprócz wagonów gold mają również wagony przeznaczone wyłącznie dla kobiet. Są one wyraźnie oznakowane. Mężczyznom za przebywanie w tym wagonie grozi kara 100 AED.

Zwiedzanie Dubaju w dwa dni jest łatwe i przyjemne pod warunkiem, że ma się dobrze opracowany plan. Następnym razem również zaplanuję kilka dni przerwy w podróży, by zobaczyć resztę miasta. Moim celem jest również wycieczka na pustynie i wizyta w Abu Dabi. Stay tuned!

Jak zaplanować podróż – Po pierwsze zdecyduj, gdzie chcesz jechać, kiedy i po co

Określenie miejsca, gdzie chcesz jechać, wyznacza cel, do którego będziesz dążył. Często słyszę „ale bym gdzieś pojechał/-a”. Są to luźno rzucone słowa, za którymi nie idzie żadne działanie. Wyjazd nadal zostaje w strefie marzeń.  O wiele łatwiej zacząć działać, gdy cel jest zdefiniowany np. lecę na Islandię, na 10 dni. Określając jasno kierunek staje się on bardziej konkretny i jest punktem wyjścia przy dalszym planowaniu.

Jeśli masz już swój wymarzony kierunek, zastanów się kiedy tam jechać. Jeśli myślisz o wypoczynku w ciepłych azjatyckich krajach, to do Tajlandii, Kambodży, Malezji, Wietnamu, czy na Sri Lankę najlepiej lecieć w porze suchej od listopada do marca/kwietnia. Do Indonezji wręcz odwrotnie – najlepsza pora to okres od maja, do października. Pogoda stanowi duży wyznacznik udanego urlopu. Nikt raczej nie chciałby spędzić wymarzonego urlopu w miejscu, gdzie ciągle pada, czy występują huragany. Z kolei, jeśli chcesz oglądać zorzę na pewno wybierzesz się na północ (Norwegia – Lofoty, czy Islandia) w porze zimowej, najlepiej od stycznia do marca.

Biorąc pod uwagę również powyższe, bardzo ważne jest by zadać sobie pytanie, po co jadę? Cel podróży często determinuje jej termin. Nastawiasz się na plażowanie – ok tu gra głównie pogoda. Chcesz zobaczyć festiwal Holi w Indiach, przywitać chiński Nowy Rok w Azji, zobaczyć zorzę na północy, uczestniczyć w obrządkach Wielkiej Nocy w Gwatemali, zobaczyć karnawał w Wenecji, albo jeszcze lepiej w Rio, pojechać na October Fest czy stuknąć się kuflem piwa w Irlandii podczas dnia św.Patryka? Jeśli marzy ci się wizyta w danym kraju, to sprawdź kalendarz świąt i ważnych wydarzeń, bo to atrakcja sama w sobie.

Research – oszacuj koszty życia

Jeśli już mniej więcej wiesz, gdzie i kiedy chcesz jechać przyszedł czas, żeby wstępnie oszacować koszty związane z wyjazdem. Taka kalkulacja pozwoli ci określić, na jak długi pobyt możesz sobie pozwolić. Przykładowo koszt 2 tygodniowego wyjazdu do USA to mniej więcej możliwość spędzenia 3 miesięcy w Azji. Świadomość cen obowiązujących w danym kraju, na pewno będzie miała wpływ na wybór kierunku.

Przed zakupem biletów zawsze sprawdzam ceny noclegów na miejscu, ceny ważniejszych atrakcji, koszty komunikacji miejskiej, ceny podstawowych produktów w sklepach, koszt wynajmu samochodu itp.  Wiadomo, że koszty te będą ściśle uzależnione od sezonu turystycznego. Jeżeli nie zależy ci na leżeniu na plaży, nie celujesz w konkretne święta, a wyjazd ma być tylko przygodą i odpoczynkiem od codzienności, jest duża szansa na obniżenie tych kosztów. Koszty życia będą też zależały od twojego sposobu podróżowania. Jedni śpią w hostelach, inni cenią sobie butikowe lub luksusowe hotele. Skalkuluj to zgodnie z własnymi potrzebami.

Jak zaplanować podróż – zakup biletu

Kolejnym krokiem przy planowaniu wyjazdu jest oczywiście zakup biletu, czy to na samolot, pociąg, czy autobus. Skupmy się jednak na tym pierwszym.

Sposobów na znalezienie biletu lotniczego jest wiele. Z własnego doświadczenia wiem, że najlepszy okres na zakup biletu to 2-3 miesiące przed datą podróży (nie dotyczy to lotów nisko kosztowych wizz i ryanair). Z pomocą mogą przyjść takie portale jak, skyscanner, momondo, kayak. Lotów ze specjalną ceną szukam również na stronie Fly4free, Flipo czy e-sky.

Jak znaleźć bilet lotniczy w dobrej cenie? To się sprawdzi, gdy nie jesteście uzależnieni czasowo oraz wasz kierunek jest jednym z wielu na waszej bucket list:

• elastyczna data wyjazdu – ceny biletów zależą często od dnia tygodnia, pory roku i oczywiście świąt w danym kraju. Jeśli nie masz sztywno ustalonych dat urlopu, skorzystaj z funkcji w wyszukiwarce lotów “cały miesiąc” lub ustaw opcję +/- 3 dni od daty wyjazdu
• elastyczny kierunek wyjazdu – zakładasz wyjazd do Azji, bierzesz pod uwagę Wietnam, Malezję, Filipiny i Tajlandię. Nagle znajdujesz bilet w super promocji do tego pierwszego kraju i nie robi ci to różnicy. Kupujesz promocyjny bilet i cały szczęśliwy jedziesz na urlop.
• ustaw alert cenowy – będziesz dostawał powiadomienia, gdy pojawi się super promocja
• śledź wyżej wspomniany portal fly4free
• skorzystaj z opcji multi city – np. wylot Warszawa, powrót dowolne miasto w Europie. Ja często buduję plan z opcją multi city, żeby się nie wracać na lotnisko. Lecąc do Indonezji miałam lot do Dżakarty, ale powrót już z Bali. Cena dodatkowo była nieco niższa.
• bukując bilet zwróć uwagę na to, co obejmuje cena biletu. Czy masz zawarte oba bagaże, podręczny i rejestrowy oraz inne udogodnienia. Sprawdź czy nie ma ukrytych opat i prowizji.
• szukaj w trybie incognito, na 2-4 miesiące prze wylotem

Jak zaplanować podróż – zaplanuj zwiedzanie

Pierwszy krok to decyzja, jakie rejony czy miasta chcesz odwiedzić. Od tego będzie zależał kolejny krok, czyli rezerwacja noclegów. Planując samodzielnie podróż to ty decydujesz jak chcesz spędzić ten czas. Wynotuj sobie najważniejsze atrakcje w danym mieście, ale nie daj się zwariować. Nie jest prawdą, że wszędzie trzeba być i wszytko zobaczyć. Nie mniej jednak atrakcje z listy TOP10 czy must see mają coś w sobie, inaczej nie byłyby tak oblegane. Sprawdź mapę i odległości między atrakcjami, żeby nie kręcić się w kółko i nie tracić czasu. Sprawdź również godziny otwarcia, ceny i ewentualnie możliwość zwiedzania bez opłat w określone dni. Chcesz zobaczyć panoramę miasta z góry? Wynotuj punkty widokowe czy sky bary. Możesz pić drinka i cieszyć oczy wspaniałym widokiem. Zależy ci na zdjęciach i łapaniem wschodów słońca? Sprawdź szczegóły w aplikacjach typu TPE oraz Photo pills (pisałam o nich tutaj [KLIK]) i znajdź najlepsze miejsce. Staraj się przewidzieć niektóre sytuacje, a zaoszczędzi ci to stresu na miejscu.

Jeśli jedziesz w dłuższą podróż sprawdź połączenia między miastami. Czy to będzie nocny pociąg, czy autobus zweryfikuj siatkę połączeń.

Już będąc na miejscu warto zejść z utartego szlaku i poszukać mniej komercyjnych i popularnych miejsc. Zapytaj w recepcji hotelu czy hostelu o jakieś lokalne perełki. Lokalsi najlepiej znają miasto i chętnie pomogą.  Poszukaj też informacji i porad w grupach na fb poświęconych danemu krajowi.

Jak zaplanować podróż – zarezerwuj noclegi

Jeśli twoja podróż ograniczona jest ramami czasowymi, nie widzę w tym nic złego, by zabukować z góry wszystkie noclegi. Na miejscu nie będziesz tracić czasu w szukaniu kolejnych miejsc do spania, a skupisz się na właściwym wypoczynku. Jeśli jednak twoja podróż jest długoterminowa, zarezerwuj sobie noclegi na pierwsze 2-3 dni. Potem dopasuj je do planu zwiedzania i dalszej podróży. Taka podróż jest z reguły bardziej elastyczna i pozwala na większą swobodę w przemieszczaniu się do nawet wcześniej nie planowanych miejsc.

Hotele to tylko jedna w wielu opcji noclegowych. Poza tym istnieją jeszcze hostele, kwatery prywatne, kempingi czy namiot – wszytko zależy od twoich preferencji, kierunku i stylu podróżowania.

Podczas wyboru zakwaterowania trzeba wziąć pod uwagę cenę, ale również

• Odległość od centrum miasta oraz miejsc, które chcesz odwiedzić
• Udogodnienia, np. wyposażenie kuchni i możliwość przygotowania własnych posiłków
• Dostęp do internetu
• Opinie i polecenia internautów

Ja nie mam gotowej recepty na to jak zaplanować podróż i noclegi.  Na pewno rezerwuję nocleg na pierwsze dni po przylocie albo i cały tydzień. Kolejne tygodnie bukuje na bieżąco. Na Gili Air zdarzyło mi się chodzić od recepcji do recepcji i wiem, że to strata czasu i niepotrzebne nerwy.

TIP – jeśli tak jak ja starasz się podróżować budżetowo, ale z drugiej strony nie odmawiać też sobie niczego, mam na to sposób. Moje pierwsze noclegi bukuje zawsze tańsze, w hostelach czy guesthousach. Jest to okres, gdzie często się przemieszczam z miejsca na miejsce, jest dużo aktywności i wypasiony hotel nie jest tym czego koniecznie potrzebuję. Natomiast ostatnie kilka dni spędzam w miejscach o wyższym standardzie. Jest to czas na leniwy wypoczynek i regenerację.

Swoich rezerwacji dokonuję głównie poprzez dwa serwisy: booking.com i airbnb.com. Booking może nie jest najtańszą opcją, ale często daje możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Jest to przydatne, gdy nagle zmieniają się plany bądź pojawi się lepsza oferta.

Mam dla ciebie prezent. Dokonując rezerwacji przez mój link dostaniesz w prezencie zniżkę na nocleg o wartości 50 PLN. Ja dzięki temu również dostanę małą prowizję. Kliknij w obrazek

Ubezpieczenie, szczepionki i wizy.

Przezorny zawsze ubezpieczony. Choć nigdy jeszcze nic mi się nie stało nie wyobrażam sobie jechać w świat bez właściwego ubezpieczenia. Jest to formalność, ale lepiej dmuchać na zimne. Prawie wszędzie za granicą za prywatną opiekę zapłacisz krocie. Lecąc np. do USA kupowałam najwyższe możliwe ubezpieczenie wiedząc, że koszty leczenia w tym kraju są szczególnie wysokie. Nie lekceważ tego tematu. Jeśli zastanawiasz się dalej, jak zaplanować podróż, to przede wszystkim zrób to odpowiedzialnie.

Szczepionki to kolejny ważny punkt przy planowaniu podróży. O ile na terenie Europy są zbędne, tak wybierając się do krajów tropikalnych, wizyta u odpowiedniego lekarza jest wskazana. Sporo przydatnych informacji na temat szczepień i zdrowia znajdziesz na stronach Polak za granicą oraz szczepienia dla podróżujących.

Wiza – planując swoją podróż sprawdź w jakich krajach jest ona wymagana. Aktualne informacje o obowiązku wizowym dla obywateli RP znajdziesz na stronie Ministerstwa Spraw zagranicznych.

Spakuj się

Już wiesz jak zaplanować podróż więc czas by się spakować!! Masz już wszytko co trzeba by wyruszyć w podróż. Wiesz, gdzie jedziesz i kiedy, masz kupiony bilet na samolot, zarezerwowany nocleg i plan zwiedzania w głowie. Pakowanie plecaka czy walizki to ostatnia rzecz jaka ciebie czeka, ale nie odkładaj tego na ostatnią chwilę. Jeśli planujesz dużo się przemieszczać, 40-45 l plecak będzie dla ciebie idealnym rozwiązaniem. W takich podróżach mniej znaczy więcej, bo liczy się mobilność.

Plecak czy walizka? Nie ma tu złotej reguły, wszytko zależy od preferencji. Do Azji jeżdżę z dużym plecakiem, po miastach europejskim z małym bagażem podręcznym. Do USA gdzie przemieszczaliśmy się wygodnie autem wzięłam walizkę. Nie ma zasady, zarówno plecak i walizka ma swoje plusy i minusy. Jeśli chcesz wiedzieć co zabieram ze sobą w podróż, kliknij w ten link.

Mając tydzień i wypożyczony samochód, łatwo objechać cały region. Mając tylko 3 dni i do wyboru tylko  pociąg, warto skupić się na najbliższych Bari miejscowościach i odkryć ich piękno. Apulia jest dość skondensowanym regionem, więc można się tam poruszać pociągiem.

Bari, słoneczna stolica regionu Apulia

Labirynt wąskich, krętych, wypalonych od słońca uliczek, place, dziedzińce i kościoły tworzą tkankę starego miasta La Citta Vecchia. Małe podwórka, malownicze zaułki i bramy kryjące kapliczki z Maryjką, wiszące nad głową sznury prania, skutery, Włosi grający w pokera i Włoszki robiące makaron orecchiette, otwarte na oścież drzwi mieszkań, gdzie toczy się zwykłe, autentyczne życie – witamy w Bari, stolicy Apulii.

Bari zasadniczo podzielone jest na dwie części, Bari Nuova i La Citta Vecchia, czyli Stare Miasto. Właśnie tam warto spędzić kilka godzin i zagubić się w plątaninie uliczek.

Co zobaczyć w Bari?

Każde miasto ma swoją starówkę, która bardzo często okazuję się najbardziej atrakcyjną jego częścią. Nie inaczej jest w Bari. Będąc tam kilka godzin warto zajrzeć do Citta Vecchia, przez pokręcić się jego uliczkami i zobaczyć m.in. Basilica San Nicloas – (Bazylika św. Mikołaja).  Jest on patronem miasta, tam też spoczywają jego relikwie. Bazylika uważana jest za symbol Bari i jeden z najcenniejszych zabytków architektury romańskiej. W bazylice mieści się również sarkofag królowej Polski – Bony Sforzy.

Idąc dalej na pewno wejdziecie na plac przy kolejnym ciekawym kościele – Cattedralle di San Sabino (katedra św. Sabiny). W tym miejscu warto być 21 czerwca podczas przesilenia letniego. Odbywa się wtedy spektakl światła, czyli Petali di Luce – światło słoneczne wpada przez wielką rozetę i tworzy iluminację świetlną wewnątrz katedry.

Całe życie mieszkańców skupia się na placu Piazza Mercantile. O ile rano jest prawie pusty, tak po południu i wieczorami zapełniony jest mieszkańcami i turystami. Warto udać się tutaj na apertivo, czy kolację.  W okolicach Citta Vecchia znajduje się również port i bazarek rybny. Codziennie rano można skosztować świeżych owoców morza.

To co mnie uderzyło w Bari to niezwykły klimat panujący na jego uliczkach. O ile nowe miasto to kamienice, hotele, biura i sklepy, tak na starym mieście można zobaczyć autentyczne życie. Dzieci głośno bawiące się na podwórkach, wiszące nad głowami pranie (to akurat jest charakterystyczne dla całych Włoszech), starsze osoby siedzące przed swoimi mieszkaniami, włoska muzyka wydobywająca się z głośników, śmigające wąskimi uliczkami skutery, małe sklepiki z serami, warzywami i suszoną szynką… brak pospiechu. Serio, ten brak pospiechu i presji, naprawdę był tu wyczuwalny.

Apulia- Polignano a Mare

Apulia to małe, białe, włoskie miasteczka ulokowane na wybrzezu. Zaledwie 30 km od Bari znajduje się kolejne miasteczko Polignano a Mare ze swoją słynną plażą ukryta między wysokimi klifami. Tu poczujesz już klimat nadmorskiego kurortu. Widoki są pocztówkowe!! Lazurowe morze, wysokie klify a na nich bielone domki. To na pewno jedno z ładniejszych miejsc w regionie.

Najbardziej fotografowanym miejscem na wybrzeżu jest plaża Lama Monachile, zwana także Cala Porto. Nazwa pochodzi od mostu z czasów rzymskich, który się nad nią unosi. Plaża jest niewielka i kamienista, wciśniętą między klify, na których położone jest miasto. Woda jest przezroczysta w różnych odcieniach turkusu. Na kamieniach nie jest wygodnie leżeć, ale to nie przeszkadza miłośnikom kąpieli słonecznych. Warto w tym miejscu spędzić trochę czasu, wsłuchać się w szum morza i chłonąć morską bryzę. Plażę oczywiście warto fotografować nie z jej poziomu, a z tarasu widokowego, który znajduje się na starym mieście. Stąd rozpościera się widok na całe skalne wybrzeże, plażę, most, a w skalnych grotach można wypatrzeć kolejną atrakcję – restaurację Grotta Palazzese, gdzie ceny nie są stworzone dla przeciętnego turysty, ale wiadomo, chętnych nie brakuje.

Starówka, czyli Centro Storico, to nic innego jak kolejne urokliwe, kręte uliczki, bielone domy, restauracje i tarasy widokowe na wybrzeże. Czas tu spędzony nie będzie zmarnowany.

Apulia – Monopoli

Monopoli to kolejne miasteczko w okolicy Bari, które warto zobaczyć. Przyciąga ono zwłaszcza miłośników plażowania. Pomimo tego, że Apulia ma skaliste i poszarpane wybrzeże, w kilku miejscach w mieście i jego obrębie, można znaleźć piaszczyste plaże, a właściwie ich namiastkę. Ludzi jest tak dużo, że w sumie to żadna przyjemność spędzać czas w takim miejscu. Jest jednak kilka cichych zakątków wśród skał, gdzie można spokojnie odpocząć, poczytać książkę, oglądać fale rozbijające się o ostre skały i słuchać szumu morza. Przyjemność kąpieli w chłodnej, szmaragdowej wodzie jest bezcenna.

Miasteczko jest nieduże, a klucząc uliczkami starówki, na pewno wielokrotnie znajdziecie się w tych samych miejscach.  Sercem Centro Storico jest Piazza Giuseppe Garibaldi. W dzień znajdziecie tu mieszkańców przesiadujących w cieniu drzew i żywo dyskutujących, wieczorem, gdy otwierają się restauracje, plac zapełnia się turystami. Ciekawym miejscem jest również stary port Porto Monopoli, zamek Castello Carlo V i Bastion Santa Maria z charakterystycznymi armatami skierowanymi w stronę morza i katedra.

Ostuni – białe miasto

Położone kaskadowo na wzgórzu, otoczone zielenią oliwnych drzewek, jest widoczne już z daleka i lśni w słońcu jak perła. Włosi nazywają je La Città Bianca, nie bez powodu. Ostuni słynie ze śnieżnobiałych domów, które rok w rok są odświeżane, żeby zachować swój unikalny charakter. Miasto to bardziej przypomina greckie Santorini – skojarzenie jest nie bez powodu, gdyż rejon ten niegdyś był pod panowaniem greckiego imperium, więc naleciałości są widoczne do dziś dnia.

Stojąc na placu Piazza della Liberta w letni gorący dzień, pierwsze co widzisz to gotycka kolumna patrona miasta św. Oronzo, potem ratusz, kawiarenki, sklepiki, kościoły. Ludzie siedzą i piją espresso, inni przemieszczają się w pędzie na swoich skuterach. Na pierwszy rzut oka, Ostuni nie różni się od innych miast. Ale kiedy skręcisz w ulicę Via Cattedrale wkroczysz do innego świata. Przed tobą otworzy się labirynt białych, wąskich uliczek z kolorowymi (przeważnie niebieskimi lub turkusowymi) drzwiami i okiennicami, urocze zaułki i bramy, strome schody, mury obronne i tarasy widokowe na okolicę i Adriatyk. Enjoy!!

Apulia pociągiem – info praktyczne

• Do Bari polecisz tanimi liniami Wizz z Warszawy, Katowic i Wrocławia. Wiosną i jesienią można znaleźć promocyjne ceny lotów od 150 zł. Latem jest drożej, ale niewykluczone, że traficie dobrą ofertę. Ja w środku sierpnia zapłaciłam 328 zł na 3 dni przed wylotem – a w sumie pokryły to punkty klubu wizz 🙂
  Lotnisko znajduje się 9 km od miasta, a dojazd zajmie około 20 min.
  Tuż przy terminalu znajduje się stacja kolejowa (linia Ferrovie del Nord Barese) i przystanek autobusowy. Bilet na pociąg kosztuje 5€, bilet autobusu miejskiego nr 16 1,5€, a shuttle bus Tempesta 4€. Bilety na pociąg można kupić w automacie, a na autobus czy bus u kierowcy. Ani pociąg, ani autobusy nie kursują zbyt często, więc czasami trzeba poczekać nawet 40 min na kolejny kurs.

• W Bari są 4 dworce kolejowe położone obok siebie przy placu Piazza Moro.

Trenitalia– główny dworzec kolejowy, stąd pojedziecie do Trani, Barletta, Poliganano a Mare, Monopoli, Ostuni, Lecce . Bilety można kupić w kasach na stacji, w automatach lub online. Ważne!! We Włoszech bilety kasujemy przed wejściem na peron.
Ferrovie Appullo-Lucane– stąd pojedziecie do Matery; bilety można kupić na dworcu, pociągi nie kursują w niedzielę
Ferrovie del Nord Barese– stąd dojedziecie na lotnisko, do Barletty i Trani
Ferrovie del Sud Est –Dworzec nie znajduje się przy placu Moro, a przy ulicy  Via Capruzzi za dworcem, stąd można udać się do Grotte di Castellana, Locorotondo, Alberobello.  Pociagi nie kursują w niedzielę i maja dość częste opóźnienia.

• Za bilet Bari – Polignano a Mare zapłacicie 2,5 €, Bari-Monopoli- 3,2 €, Bari-Ostuni 5,6 €, Bari – Lecce 10,5 €, Bari Alberobello 5 €, Bari – Matera 4,9 €
• W Ostuni stacja oddalona jest około 3 km od miasta, ale kursują autobusy miejskie, którymi można się tam dostać, koszt 0,90 €
• Bari i okoliczne miasteczka nie zrujnują waszego portfela – za obiad czy kolacje zapłacicie 5- 8 € i przede wszystkim nie spotkałam się tutaj z tzw. coperto (opłata za stolik)