Muzea w Warszawie – Muzeum Narodowe

Muzeum Narodowe powstało w 1962 roku  jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie. Ze względu na rozrastające się zbiory i rosnącą rangę tej instytucji nazwa została zmieniona w 1916 r.

Obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się ok. 830 tys. dzieł sztuki polskiej i światowej. Można tu znaleźć więc cały przekrój epok od antyku do współczesności. Zbiory obejmują malarstwo, rzeźbę, rysunki oraz ryciny, fotografie, numizmaty i ponadto przedmioty sztuki użytkowej i wzornictwo.

Muzem Narodowe obejmuje kilka galerii, w których zgromadzone są liczne dzieła:

• Galeria Faras, która jest jedyną w Europie i unikatową w skali świata ekspozycją zabytków kultury i sztuki nubijskiej z okresu chrześcijańskiego. Wspaniałe malowidła pochodzą z ruin kościoła z VIII , który odnaleziono na granicy sudańsko-egipskiej. Jest to więc unikat na skalę świata.
• Galeria Sztuki Średniowiecznej, w której można podziwiać dzieła sakralne
• Sztuki Dawnej, gdzie można oglądać zebrane razem zbiory: malarstwo, rzeźbę, rysunek, rzemiosło artystyczne
• Sztuki XIX wieku zawiera dzieła polskiego malarstwa oraz wybrane dzieła zagranicznych malarzy z tego okresu. Tutaj można znaleźć słynne dzieło Jana Matejki „Bitwa pod Grunwaldem”
• Galeria Sztuki XX i XXI w
• Galeria Wzornictwa Polskiego, gdzie prezentowany jest polski design z początku XX w po czasy współczesne. Można tam znaleźć przedmioty codziennego użytku pochodzące z masowej produkcji a także wybitne projekty polskich artystów.

Muzeum Narodowe  otwarte jest od wtorku do niedzieli . Ceny biletów: normalny 20 PLN/ ulgowy 10 PLN. We wtorek stałe wystawy można obejrzeć za darmo, więc warto skorzystać.

Muzea w Warszawie-Muzeum Neonów

Neony pojawiły się licznie na ulicach Warszawy po wojnie w latach 50-tych i zaczęły znikać w latach 80-tych. Przez lata neony były nieodłącznym elementem przestrzeni miejskiej, ponadto miały raczej charakter ozdobny niż reklamowy. Ówczesne władze chciały nadać miastu nowoczesny charakter w stylu zachodnich miast, więc neony produkowano na masową skalę.

Grupa pasjonatów postanowiła chronić stare neony i dać im drugie życie, więc w taki sposób powstało obecne muzeum. W zbiorach muzeum jest około stu neonów.

Muzeum Neonów otwarte jest cały tydzień oprócz środy . Ceny biletów: normalny 15 PLN/ ulgowy 12 PLN. Niestety Muzeum Neonów to w pełni prywatna inicjatywa, w związku z tym nie ma darmowych wejść.

Muzea w Warszawie – Muzeum Powstania Warszawskiego

Jeśli chodzi o muzea w Warszawie, jest to jedno z najpopularniejszych. Nowa aranżacja przestrzeni mieści się w dawnym budynku elektrowni tramwajowej. Otwarcie miało miejsce w 60 rocznicę wybuchu powstania.

Ekspozycja opiera się ma wielu efektach audio-wizualnych. Aranżacja wystawy przybliża rzeczywistość mieszkańców miasta w okresie Powstania Warszawskiego. Ponadto poszczególne sale, eksponaty i zdjęcia ułożone są chronologicznie, tak żeby w łatwy sposób móc sobie wyobrazić tamte czasy.

Muzeum Powstania Warszawskiego otwarte jest codziennie oprócz wtorku. Bilet normalny kosztuje 25 PLN/ ulgowy 20 PLN. W niedzielę zwiedzanie jest darmowe, więc warto skorzystać. Ze względu na popularność tego miejsca, lepiej być z samego rana.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej

Tu sztuka traktowana jest jako narzędzie komunikacji, poznawania i rozumienia świata. Prezentowane w tej przestrzeni dzieła mają za zadanie skłonić do refleksji, krytycznego myślenia, zachęcają do podejmowania dialogu na temat świata, w którym żyjemy.

MSN otwarte jest od wtorku do niedzieli. Bilet normalny kosztuje 5 PLN/ ulgowy 2 PLN.

Muzea w Warszawie – POLIN

Muzeum Żydów Polskich POLIN powstało na terenie byłego getta warszawskiego. W jego zbiorach znajduje się bogata dokumentacja życia i historii Żydów w Polsce. Interaktywna wystawa zaczyna się od pierwszych wzmianek dotyczących zasiedlania polskiej ziemi, opisuje złoty wiek społeczności żydowskiej czas przedwojenny oraz okres II Wojny Światowej.

Oprócz wystawy imponujący jest sam budynek. POLIN ma bardzo ciekawą architekturę. Z zewnątrz surowa bryła ze szkła i miedzi. Wewnątrz falujące ściany na których toczy się gra światła i cienia. W związku  tym projekt fińskiego artysty został doceniony i otrzymał wiele nagród.

Muzeum POLIN otwarte jest codziennie oprócz wtorku. Bilet normalny kosztuje 27 PLN/ ulgowy 17 PLN. W czwartek zwiedzanie jest darmowe.

Narodowa Galeria Sztuki ZACHĘTA

Misją ZACHĘTY  jest popularyzacja sztuki współczesnej jako istotnego elementu życia kulturalnego i społecznego. W galerii prezentowane są najciekawsze zjawiska w sztuce XX i XXI wieku. Poza tym sam budynek jest piękny i wart uwagi.

Zachęta otwarta jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 15 PLN/ ulgowy 10 PLN. W czwartek zwiedzanie jest darmowe. 

Muzea w Warszawie – Zamek Królewski

To miejsce powinien zobaczyć każdy przynajmniej raz. W wielu salach udostępnionych do zwiedzania znajdują się apartamenty królewskie, sale sejmowe, gabinety.. a w nich wielkie dzieła światowego malarstwa i rzeźby, w tym dzieła Jana Matejki.

Zamek Królewski otwarty jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 30 PLN/ ulgowy 20PLN. Ponadto w środę zwiedzanie jest darmowe, więc tym bardziej warto.

Muzeum Warszawy

Znajdujące się na Runku Starym Muzeum Warszawy gromadzi zbiory związane z Warszawą. Są tu dzieła z zakresu archeologii, malarstwa, grafiki, ikonografii, rzeźby, rzemiosła artystycznego, numizmatyki i rysunków architektonicznych. Poza tym z ostatniego piętra mamy ładną widok na Stare Miasto.

Muzeum Warszawy otwarte jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 25 PLN/ ulgowy 18PLN. W czwartek zwiedzanie jest darmowe.

Muzeum Etnograficzne

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie jest jedną z najstarszych placówek kulturalnych w Polsce. Można tam znaleźć wystawy stałe: Biblia Pauperum, Porządek Rzeczy, Galeria Koreańska jak i  wiele zmieniających się wystaw czasowych. Kultura ludowa może bardzo interesująca. W jednym miejscu możemy odbyć głęboką kulturową podróż zaczynając od polskich tradycji kończąc na odległych orientalnych krajach.

Muzeum Etnograficzne otwarte jest codziennie oprócz poniedziałku. Bilet normalny kosztuje 12 PLN/ ulgowy 6PLN. W dodatku w czwartek zwiedzanie jest darmowe.

Muzea w Warszawie – Muzeum Geologiczne

Zmieniamy kierunek i jedziemy tym razem na Mokotów. Przy ulicy Rakowieckiej mieści się Muzeum Geologiczne. Znajdziesz w nim zbiór kamieni i minerałów ze wszystkich epok. Poza tym z bliska można oglądać szkielet mamuta oraz kilku dinozaurów. To co zaskakuje to sam budynek. Przeszklony dach i dwukondygnacyjny układ wystawy robi wrażenie. W związku z tym wydaje mi się, że to jedno z ciekawszych muzeów w Warszawie.

Muzeum Geologiczne otwarte jest codziennie oprócz soboty. Wstęp jest bezpłatny.

Warszawa na jeden dzień – moje ulubione miejsca

Mieszkając w stolicy, wszytko wydaje mi się takie”normalne”. Poruszam się po mieście w trybie automatycznym, praca dom, praca, dom.. wyjazd.. powrót itd. Zgodnie z hasłem Warszawy „Fall in love with Warsaw” postanowiłam zakochać się w niej na nowo i spojrzeć na znane mi miejsca oczami turysty. Przyznam, że przez dwa miesiące miałam niezły fun. Jeździłam nieśpiesznie po mieście i po mału chłonęłam jego piękno. Wracałam w znane mi miejsca wielokrotnie i szukałam najlepszego światła i ujęć.

Czas w taki razie pokazać moje ulubione miejsca w stolicy. Co w takim razie zobaczyć w Warszawie, mając jedynie jeden dzień?

Pałac Kultury i Nauki – taras widokowy na XXX piętrze

PKiN musiał się znaleźć w tym zestawieniu. Warszawa na jeden dzień, cy dłużej, PKiN musi być. Widać go w zasadzie z każdego miejsca w mieście, więc służy za dobry punkt orientacyjny. Jedni go kochają, inni wręcz przeciwnie chcieliby wymazać z mapy stolicy. Jak dla mnie to byłaby wielka strata. Historia była jak była, ale Pałac Kultury i Nauki jest symbolem Warszawy i nie wyobrażam sobie żeby jego miejsce zajął jakiś biurowiec.

Obecnie w Pałacu mieści się kino, teatr, muzea z licznymi wystawami, biuro turystyczne, prywatne szkoły i modne kafejki . Odbywają się tu koncerty, spotkania kulturalne i edukacyjne. Ja wpadam tam przy wielu okazjach, jednakże z turystycznego punktu widzenia najbardziej atrakcyjna wydaje się wizyta na XXX piętrze PKiN. Znajduje się tam taras widokowy z rewelacyjną panoramą miasta. Widok jest zachwycający o każdej porze roku – sprawdziłam 🙂

Godziny otwarcia: codziennie od 10:00-20:00.  Nocny taras jest czynny w piątki i soboty do 23:30 (maj-czerwiec oraz do 22:00 w grudniu. Bilety: normalny 20 PLN, ulgowy 15 PLN, z Kartą Warszawiaka 17 PLN.

Warszawa na jeden dzień – Stare Miasto

Warszawa nie ma najłatwiejszej  historii o czym wszyscy wiemy. Stare Miasto zwane Starówką jest miejscem wyjątkowym na mapie stolicy. Zburzone prawie doszczętnie podczas II Wojny Światowej, zostało odrestaurowane z należytą starannością. Odtworzony został układ przestrzenny oraz cała zabudowa architektoniczna z XVII wieku. Od 1980 roku Stare Miasto w Warszawie wpisane jest na listę UNESCO.

Plac Zamkowy to z pewnością wizytówka Starego Miasta. Na placu, jak sama nazwa wskazuje mieści się Zamek Królewski oraz po środku stoi Kolumna Zygmunta III Wazy.  Kolumna, a właściwie schodki pod kolumną, to idealny punkt orientacyjny i miejsce spotkań zarówno mieszkańców, jak i turystów.

W dawnej posiadłości polskich królów obecnie mieści się muzeum. Można w nim podziwiać sale i komnaty królewskie. Ponadto mieści się tam zbiór dzieł Rembrandta i Canaletto, który to był nadwornym malarzem ostatniego króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.  W tym roku zamek Królewski zyskał nową odsłonę. Po generalnym remoncie oddano do użytku Ogrody Zamkowe które zachwycają swą formą. Zwiedzając zamek, nie można ich pominąć.

Plac Zamkowy najlepiej podziwiać z punktu widokowego, który umieszczony jest w dzwonnicy kościoła św. Anny. Do pokonania jest jedynie 150 schodków, więc każdy da radę wdrapać się na górę. Doskonale widać z niego cały plac, zwłaszcza Zamek, Kolumnę Zygmunta, mury i kolorowe kamienice Starówki, ul. Nowy Świat, w oddali zarys Pałacu Kultury i wieżowców, trasę W-Z i praską stronę, a nawet Stadion Narodowy.

Rynek Starego Miasta otaczają kolorowe kamienice mieszczańskie. Na środku stoi pomnik Warszawskiej Syrenki, która jest herbem stolicy. W kamienicy Stary Rynek 28 mieści się Muzeum Historyczne miasta stołecznego Warszawy, więc warto tam zajrzeć nie tylko dla zgromadzonych eksponatów. Na ostatnim piętrze jest mały punkt widokowy, w związku z tym można podziwiać Rynek Stary w całek okazałości. A jak wiadomo perspektywa ma znaczenie.

Starówka ma jeszcze jeden punk widokowy, jest nim Gnojna Góra. W sumie niewiele z niej widać.. ale jest.

U zbiegu ulicy Podwale i Nowomiejskiej znajdują się pozostałości po murach obronnych i Barbakan, czyli charakterystyczna okrągła fortyfikacja. Esencją Starówki są oczywiście wąskie uliczki z kolorowymi elewacjami. Warto zejść z głównej ulicy Świętojańskiej i zagubić się w mniejszych uliczkach. Plan zwiedzania „Warszawa na jeden dzień” na pewno pozwoli ci się nacieszyć pięknem tego miejsca.

Starówka – praktyczne info:

• Zamek Królewski otwarty  jest we wtorek, środę, czwartek i sobotę od 10:00-18:00 oraz w okresie letnim również w poniedziałek ; ponadto w piątek 10:00-20:00, w niedzielę 11:00-18:00. W środę zwiedzanie ekspozycji stałych jest bezpłatne. Poza tym bilet normalny kosztuje 30PLN, ulgowy 20 PLN. Dzieci i młodzież poniżej 16 lat płacą jedynie 1 PLN.
• Ogrody Zamkowe można zwiedzać  od 10:00-20:00 (latem do 21:30), wstęp bezpłatny
• Taras widokowy od maja do października otwarty jest pn-pt 10:00-21:00 w zależności od zainteresowania oraz sob-niedz 11:00-22:00. Po sezonie taras czynny do 18:00. Bilet wstępu 6 PLN, ulgowy 5 PLN
• Muzeum Warszawy otwarte jest od wtorku do niedzieli od 10:00-19:00, w czwartek wstęp wolny

Warszawa na jeden dzień – Ogrody BUW

Ogrody na dachu Biblioteki Uniwersyteckiej to jedno z moich ulubionych miejsc w Warszawie. Ogród składa się z dwóch części dolnej i górnej. Na dole znajduje się staw i fontanna oraz duże połacie trawnika, na którym można się wylegiwać. Na górze z kolei są kładki, ścieżki, mostki i taras widokowy. Z dachu można podziwiać panoramę miasta, widok na Wisłę i Bulwary Wiślane. Warszawa na jeden dzień? Nie ważne, ogrody są warte zobaczenia.

Do ogrodów wchodzimy za free, otwarte są codziennie:

• kwiecień: 8-18
• maj –wrzesień : 8-20
• październik: 8-18
• listopad – marzec (bez wstępu na dach): 8-15

Warszawa na jeden dzień -Bulwary Wiślane

Bulwary nad Wisłą to zdecydowanie mój faworyt zwłaszcza w letnich miesiącach. Wisła przyciąga do siebie zarówno mieszkańców, jak i rzeszę turystów. Wcale się nie dziwię. Nadrzeczna promenada to idealne miejsce na spacer, przejażdżkę rowerem, odpoczynek na schodkach czy leżakach a także zabawę w sezonowo działających klubach. W letnie weekendy znajduje się tam targ śniadaniowy z kuchniami świata. Ponadto pod mostem świętokrzyskim działa skatepark. Oczywiście tutaj też znajdziecie pomnik Warszawskiej Syrenki. Idealne miejsce na insta fotę 🙂 Co więcej, miasto można odkryć również z perspektywy wody. Po rzece pływają tramwaje wodne kameralne statki, które są fajną atrakcją dla urozmaicenia zwiedzania.

|TIP – po rzece pływa bezpłatny tramwaj wodny, który zabierze was z jednego brzegu na drugi |

Przy Bulwarach w niepozornym budynku znajduje się Muzeum Sztuki Nowoczesnej oraz Centrum nauki Kopernik. Jednak by zwiedzić te miejsca, a zwłaszcza na CNK potrzeba dużo więcej czasu. Plan Warszawa na jeden dzień tu się nie sprawdzi, chyba że CNK jest celem samym w sobie.

Warszawa na jeden dzień -Plaża Poniatówka

Z Bulwarów przenosimy się na chwilę na prawą stronę Wisły. Tu pod Mostem Poniatowskiego w okolicy Stadionu Narodowego mieści się najsłynniejsza warszawska plaża. Tutaj serio można odpocząć i na chwilę zapomnieć, że jesteśmy w mieście. Oczywiście nie jest to jedyna plaża w mieście, ale wydaje mi się, że najlepiej położona, a przez to łatwo dostępna.

Łazienki Królewskie

Ten rozległy zielony park to ulubione miejsce warszawiaków. Od rana można spotkać tam osoby uprawiające jogging, spacerujące, czytające książki. Pośród zieleni łatwo jest odpocząć i wyciszyć się od zgiełku miasta.

Serce parku stanowi letnia rezydencja króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Skąd taka nazwa parku? W XVII wieku na tym terenie znajdowały się łaźnie szlacheckie, które w XVIII w zostały przebudowane na pałac. Król Stanisław August kochał sztukę i się nią chętnie otaczał. To właśnie w tym miejscu odbywały się słynne obiady czwartkowe, na które król zapraszał uczonych i poetów.

Co zobaczyć w Lizbonie? – Lizbona kojarzy się z żółtymi tramwajami, przeciskającymi się przez wąskie ulice, pysznym jedzeniem i muzyką fado. Na zwiedzanie miasta postanowiłam udać się tym tropem.

„Lizbona jest piękna. Zakochasz się w tym mieście”

Tak mówili, więc postanowiłam to sprawdzić. Odkąd mamy tanie, bezpośrednie loty z Polski, dużo łatwiej jest dotrzeć na miejsce. Zwiedzanie miasta w ciągu dwóch dni, to zaledwie liźnięcie tego, co ono oferuje. Mimo wszystko nie miałam ochoty pędzić i zaliczać kolejnych atrakcji. Spacerując spokojnie wąskimi uliczkami, chłonęłam klimat miasta. Zajadałam się pysznymi ciastkami Pastéis de Nata i piłam regionalne wino, podziwiając panoramę Lizbony z różnych tarasów widokowych.

Co zobaczyć w Lizbonie – subiektywny przewodnik

1. Plac Rossio

Hotel miałam przy palcu Rossio, który stanowił mój punkt odniesienia.  Stąd wszędzie było blisko. Alfama, Baixa, Chiado czy Biarro Alto, znajdowały się w zasięgu kilku minut drogi.  Stare miasto jest dość małe, więc wszędzie można dojść na nogach. Rossio, to też dobry węzeł komunikacyjny. Znaleźć tam można stację metra, dworzec kolejowy oraz pętlę autobusową. Wieczorem plac wypełniony jest turystami i lokalsami, którzy na legalu kosztują wszelkiego rodzaju trunki.

2. Plac Comercio i Łuk Triumfalny

Pierwsze kroki skierowałam na główny plac Lizbony – Plac Comercio(Praça do Comércio), który  mieści się on nad brzegiem rzeki Tag. Idąc z Rossio, główną ulicą Rua Augusta, minęłam windę Santa Justa. Długa kolejka, która się pod nią ustawiła, skutecznie zniechęciła mnie do czekania i wjazdu na górę. Tym razem odpuściłam sobie tę atrakcję. Plac i ulicę łączy Łuk triumfalny Arco da Rua Augusta – który sam w sobie jest najchętniej fotografowaną budowlą w Lizbonie. 

Plac Comercio w  dzień tętni życiem, spotykają się na nim zarówno turyści jak i mieszkańcy. Wieczorem natomiast jest zupełnie pusty, życie miasta przenosi się do innych lokalizacji. Plac otoczony jest licznymi krużgankami, w których kryją się restauracje i sklepiki z pamiątkami. 

Na Łuk można wejść i podziwiać okolicę w tarasu widokowego – koszt biletu 3€

3. Śladami żółtego tramwaju

Słynny, żółty tramwaj, czyli electrico 28, to już legenda. Tramwaj z łoskotem przeciska się przez wąskie uliczki dzielnicy, chwiejąc się w każdą stronę. Warto się nim przejechać z czystej ciekawości. Osobiście uważam, że nie było to jakieś przełomowe wydarzenie w moim życiu. Tak to już bywa, że największe atrakcje, z reguły są najbardziej przereklamowane. Co było dla mnie zaskakujące, to cierpliwość i wyrozumiałość motorniczych. Często tory tramwajowe zastawione były przez samochód, przez co nieprzejezdne. Panowie motorniczy nic sobie z tego nie robili, nie było krzyku, ani awantury. Spokojnie czekali, aż samochód zjedzie im z drogi. Innym razem, stanęliśmy w dużym korku, przed nami było kilka innych tramwajów. Pan motorniczy na pytanie co się stało i kiedy ruszymy, spokojnie, dopalając papierosa odpowiedział, że za pięć minut jak odholują auto. Niepojęte !

4. Alfama 

Jeśli myślisz o zwiedzaniu miasta i o tym co zobaczyć w Lizbonie, to Alfama musi znaleźć się na tej liście. Podążając za tramwajem linii nr 28, udałam się do Alfamy.Wzdłuż trasy znajduje się kilka tarasów widokowych, Katedra Sé, która jest poniekąd wizytówką dzielnicy oraz kościół św. Wincenta. Stąd blisko jest już do zamku św. Jerzego, który dumnie unosi się nad całym miastem.

Alfama ma swój niepowtarzalny klimat. Nadal można tu spotkać puste od turystów, wąskie ulice, obdarte, poniszczone budynki oraz te bardziej zadbane i reprezentacyjne, ozdobione azulejos. Wszędzie też widać bezwstydnie suszące się nad głowami przechodniów pranie.

5.Tarasy widokowe

Co zobaczyć w Lizbonie, czy skąd zobaczyć Lizbonę?  Oto jest pytanie 🙂 W Lizbonie jest kilka miejsc, z którym można podziwiać panoramę miasta. Nie musze dodawać, że są one zwykle oblegane przez liczny tłum. Na Alfamie znajduję się Miraduro de Santa Luzia, Portas do Sol, Miraduro da Graca oraz punkt widokowy na Zamku św. Jerzego. Po drugiej stronie miasta znajdziecie punkt Miraduro de Sao Pedro de Alcntara. 

6.Zamek Świętego Jerzego 

Zamek Św. Jerzego położony jest na wzgórzu i absolutnie dominuje nad całą okolicą. Największą atrakcją jest niewątpliwe spacer po obronnych murach, oglądanie panoramy z punktu widokowego oraz spojrzenie na Lizbonę poprzez camera obscura. 

Wstęp na zamek 10€

7.Most 25 kwietnia

Czerwony Most 25 kwietnia (Ponte 25 de Abril) łączy oba brzegi Tagu. Jest to najdłuższy most wiszący w Europie o długości 2.3 km i wysokości 70m. Dumnie unosi się nad rzeka, a jego stalowa konstrukcje można podziwiać z wielu miejsc. Do złudzenia przypina most Golden Gate w San Francisco, nic dziwnego, gdyż wybudowała go ta sama firma.

8.Pomnik Chrystusa Króla

Statua Chrystusa znajduje się po drugiej stronie Tagu, ale łatwo tam dostać się komunikacją miejską albo promem. Pomnik jest kopią słynnej statuy z Rio de Janeiro w Brazylii i mierzy 130 metrów. Ze wzgórza rozciąga się wspaniały widok na Lizbonę oraz most 25 kwietnia.

9. LX Factory 

Jak dla mnie to taka OFF Piotrkowska. Urocze, małe kawiarnie, sklepy z  rękodziełem, street art, galerie sztuki, pracownie artystyczne i atelier, koncerty na świeżym powietrzu.  Wszytko to upchane na przestrzeni dawnej fabryki tekstyliów. Odkryłam to miejsce dopiero podczas drugiej wizyty w Lizbonie, ale tak mi się spodobało, że wracałam kilka razy. To taka oaza spokoju, dobra by zrobić małą przerwę w zwiedzaniu. Industrialny klimat zdecydowanie wyróżnia to miejsce od barów i restauracji znajdujących się w centrum miasta

10.Mercado Ribeira czyli Time Out Market

To coś dla foodżerców  – każdy kto kocha jeść znajdzie tam coś dla siebie, od tradycyjnych portugalskich przysmaków po kuchnie całego świata. . Wielka hala targowa skupia pod swoim dachem targ warzywny, rybny, florystyczny oraz część restauracyjną. Szczerze mówiąc cieżko tam znaleźć wolne miejsce do siedzenia, ale w cale się nie dziwię, bo miejscówka jest warta uwagi. 

11.Żólte windy 

Co zobaczyć w Lizbonie? Na pewno małe, żółte wagoniki zwane windami. Elevator de Bica czy Elevator da Gloria to jedne z licznych wind rozrzuconych na wzgórzach Lizbony. Na pewno znacie je z pocztówek czy przewodników. Małe, żółte wagoniki umożliwiają wjazd na wzgórza, bez męczenia nóg. 

12.Klasztor Hieronimitów

Mosteiro dos Jeronimos, czyli Klasztor Hieronimitów to perła stylu manuelińskiego ( późno gotyckiego nazwanego tak od króla Manuela I) . Położony jest w dzielnicy Belem, więc zwiedzanie można połączyć z innymi atrakcjami w tej dzielnicy. Klasztor wpisany jest na listę UNESCO, ale także widnieje na liście Siedmiu Cudów Portugalii. 

13.Wieża Belem 

Torre de Belem to jeden w ważniejszych zabytków w Lizbonie i również została wpisana na listę UNESCO. Tak samo jak Klasztor Hieronimitów, tak Wieża Belem została stworzona w stylu manuelińskim. Położna na brzegu Tagu pilnuje wejścia do miasta. 

Bilet wstępu 6 €

14. Pomnik Odkrywców

Pomnik odkrywców w Lizbonie upamiętnia czasy związane z wielkimi zamorskimi wyprawami i podbojem świata przez Portugalczyków. Henryk Żeglarz, Magellan, Vasco da Gama .. te osoby znamy na pewno z historii wielkich odkryć geograficznych.

Znajduje się w dzielnicy Belem, więc wizytę można połączyć ze zwiedzaniem Torre Belem oraz Klasztoru

15.Pasteis de Belem 

To chyba najsłynniejszy słodki przysmak w Lizbonie, jak i całej Portugalii. Narodziły się w dzielnicy Belem w klasztorze Hieronimitów i właśnie stąd pochodzi ich nazwa. Jedyna prawdziwa fabryka ciastek znajduje się obecnie niedaleko klasztoru i oferuje swoje wypieki nieprzerwanie od 1837 roku. Babeczki są delikatne i kruche, wypełnione pysznym, jeszcze ciepłym kremem, posypane cynamonem. Omnomnom !! Nie wiem ile ich zjadłam, ale kto by to liczył. Przed tą pastelerią zawsze jest długa kolejka, ale wcale się nie dziwię, sama w niej stałam bo warto. 

Babeczki zwane są również pasteis de nata i pod tą nazwą znajdziecie je w całej Portugalii. 

16. Pastelerie i kawiarnie

Zjedz śniadanie i wypij kawę w jednej z portugalskich pastelerii. Wybór kawiarni jest duży, znajdziemy je na każdym kroku. Jedne od drugich wyróżnia wystrój wnętrz. To co charakterystyczne, to z rana przy barze skupiają się miejscowi, którzy w biegu piją kawę i pędzą do pracy albo emeryci, dla których poranna kawka jest już rytuałem. Do kawy oczywiście do wyboru znajduje się milion słodkich wypieków.

Polecane kawiarnia Versailles, Pastelaria-Padaria São Roque, 200 letnia Confeitaria Nacional, Vertigo Café w starym stylu, najsłynniejsza Pastelaria de Belem

17.Targ Złodziei

Kręcąc się zawiłymi uliczkami Alfamy, całkiem przypadkiem trafiłam na pchli targ. Istny raj dla szperaczy. Można było tam znaleźć wszystko – od starych mebli poprzez  aparaty analogowe /to co mnie najbardziej zainteresowało 🙂 /, płytki azulejo, używane ubrania, zabawki, płyty winylowe z muzyką fado, ręcznie robione arcydzieło. Podobno miałam szczęście, bo targ odbywa się tylko dwa dni w tygodniu- wtorek i sobota. Pewnie można tam znaleźć jakieś „perełki” 

18.Dworzec Oriente

To miejsce spodoba się dla miłośników architektury i minimalistycznych kadrów. Powala swym ogromem i formą. Został wybudowany z okazji wystawy Expo w 1998 roku. 

Na mojej liście „co zobaczyć w Lizbonie” na pewno znajduje się więcej miejsc, ale muszą poczekać na kolejne wizyty.

Informacje praktyczne

Skoro już wiecie co zobaczyć w Lizbonie, warto sprawdzić resztę informacji

• Z lotniska do miasta można dojechać czerwoną linią metra. Metro kursuje od 6:00 rano do 1:00 w nocy
• Od godziny 00:30 do 05:30 na lotnisko można dostać się autobusem nocnym linii 208. Dojazd Uberem do mista to ksozt 10-15€
• Bilet jednorazowy, przesiadkowy, ważny 1 h kosztuje 1,5 €. Najpierw w automacie należy zakupić kartę Viva Viagem albo Lisboa Viva za 0,50€ i na niej koduje się przejazdy.
• Bilet 24 h jest opłacalny przy intensywnym zwiedzaniu. Również koduje się go na kartę Viva Viagem, koszt 6,40 €
• Lizboa card – koszt 20€ . Zakup karty opłaca się, gdy chcemy wejść do muzeów. Z tą kartą jest  nielimitowany transport po mieście (metro, tramwaj, autobus, prom, wybrane pociągi), wstęp do Klasztoru Hieronimitów, na Wieżę Belem, taras widokowy na Moście 25 kwietnia, Muzeum Azulejos, windę Santa Justa itp. poza tym do innych atrakcji są kody %. Serio opłaca się wziąć na 1 dzień i na max wycisnąć ile się da z miasta
• Muzea są nieczynne w poniedziałki

Właściwie to świątynie stanowią podstawę zwiedzania miasta i oprócz Pałacu Królewskiego są głównymi atrakcjami. Nie sposób zobaczyć ich wszystkie, ale na pewno Wat Pho oraz Świątynia Szmaragdowego Buddy powinny znaleźć się w waszym planie zwiedzania. Buddyjskie świątynie w Bangkoku są piękne, w związku z tym warto je zobaczyć.

Wat Pho – Leżący Budda

Wat Pho jest największą i najstarszą świątynią znajdującą się w Bangkoku. Po upadku Ayuttaya w 1767 r, król przeniósł stolicę do Bangkoku. Wybudował tam swój pałac i następnie odnowił znajdującą się obok świątynię.  Umieścił w niej pozostałości i figury Buddy, które udało się ocalić z upadłej stolicy. Tym samym Wat Pho stała się główną świątynią królewską. Kolejne wielkie zmiany miały miejsce pod panowaniem Ramy III. W 1832 roku rozpoczęto renowację i rozbudowę świątyni, która trwała 16 lat. Mówi się, że pracowali przy niej sami najlepsi architekci króla. W tym okresie powstał też Viharn, z najsłynniejszym obecnie leżącym Buddą. Król Rama III zamienił kompleks świątyni w publiczne centrum nauki. Mówi się o niej jako pierwszym uniwersytecie w Tajlandii. Jest też ośrodkiem tajskiego masażu.  

Wat Pho jest ogromnym kompleksem o powierzchni 80000 m². Znajduje się w nim ponad tysiąc wizerunków Buddy. Najważniejszą świątynią jest Phra Ubosot. Wewnątrz znajduje się złoty, trzy poziomowy cokół, na którym siedzi Budda w pozycji koncentracji (Phra Budda Deva Patimakorn). Nad nim znajduje się dziewięciopoziomowy parasol, a w jego podstawie spoczywają prochy króla Ramy I. Na terenie świątyni znajdują się 4 wielkie czedi, w których złożone są szczątki królów.

Najbardziej znaną świątynią jest Viharn, w którym znajduje się leżący Budda. Posąg mierzy 46 metrów długości i jest wysoki na 15 metrów. Jest imponujący! Budda jest w pozycji wejścia w stan nirwany. Leży z głową opartą na ręce, ma lekko przymrużone oczy, jest to tzw. pozycja śpiącego lwa. Podeszwy stóp ozdobione są masą perłową. Podzielone  są na 108 paneli, na których umieszczono symbole pomyślności Buddy: kwiaty, tancerze, słonie, tygrysy, lotos, tron, świętą górę Sumeru itp. Oznaczają one fortunę i dobrobyt, wielkość króla oraz odnoszą się do kosmologii buddyjskiej. Na każdej podeszwie po środku znajduje się również okrąg, jest czakra energetyczna. Za figurą Buddy, pod oknami znajduje się 108 glinianych mis. Za 20 BHT można od mnichów kupić monety i wrzucić po jednej do każdej z mis, na znak obfitości i pomyślności. 

Godziny otwarcia: 8:00-18:30. Koszt biletu 200 BHT

Szmaragdowy Budda (Wielki Pałac)

Wat Phra Kaew (oficjalna nazwa to Wat Phra Sri Rattana Satsadaram potocznie nazywana jest Świątynią Szmaragdowego Buddy. Znajduje się na terenie Wielkiego Pałacu. Została wybudowana przez króla Ramę I w 1872 roku. Jest to królewska świątynia, uważana za najbardziej święte miejsce w całej Tajlandii.

Phra Ubosot w którym znajduje się najsłynniejszy i najbardziej czczony wizerunek Buddy, jest najważniejszym miejscem w całym kompleksie. Wbrew pozorom, posąg o wymiarach 66 cm nie jest wykonany ze złota, a z zielonego jadeitu. Posiada za to złote szaty, które są zmieniane trzy razy w roku przez samego króla (pora letnia – korona na głowie, klejnoty i szarfa, pora deszczowa – szata mnicha, pora z zimowa – szal na ramionach). Drzwi wejściowe do świątyni inkrustowane są masą perłową i strzegą ich posągi lwów. Znajdują się na nich obrazy z epopei Ramakien. Wewnątrz świątyni, za figurą buddy są malowidła reprezentujące sceny kosmologii buddyjskiej, na froncie widać sceny oświecenia Buddy. Budynek na zewnątrz jest bogato zdobiony. Charakterystyczną ozdobą jest rząd małych, pozłacanych posągów garudy okalający całą świątynię.

Co wchodzi w skład świątyni

Na terenie kompleksu u bram znajdują się Demon Guardians, czyli figury strażników zwrócone twarzą w stronę głównej kaplicy. Oznacza to, że chronią one Szmaragdowego Buddę przed wszystkimi złymi duchami. Wyróżniającym się budynkiem jest również wielka złota chedi o okrągłej podstawie. Uważa się, że wewnątrz znajdują się prochy Buddy.

Innym ciekawym elementem jest model Angkor Wat, czyli słynnej Khmerskiej świątyni znajdującej się w Kambodży.

Dużym, wyróżniającym się budynkiem znajdującym się na górnym tarasie obok złotej chedi, jest Phra Mondop – biblioteka, w której znajdują się zbiory dzieł buddyjskich. Z reguły zamknięta dla turystów, ale można podziwiać ją z zewnątrz. Wokół biblioteki znajdują się cztery małe filary otoczone posągami słoni. W pozłacanych pawilonach na filarach znajdują się królewskie emblematy wszystkich królów w Bangkoku.

Na górnym tarasie stoi również Prasat Phra Dhepbidorn, czyli Królewski Panteon zbudowany w stylu tajsko-khmerskim. Znajdują się w nim figury wszystkich władców Tajlandii. Cała wydzielona z Wielkiego Pałacu część przeznaczona na świątynie, otoczona jest krużgankami. Na ich ścianach w postaci malowideł została zapisana cała historia Ramakien, powstanie królestwa i bitwy między demonami, a królem Ramą.

Godziny otwarcia 8:30-15:30, cena 500 BHT

Świątynie w Bangkoku – Golden Mount

Świątynie w Bangkoku czasami znajdują się w nietypowych miejscach. Mowa tu o kolejnej z nich  zwanej Golden Mount (Wat Saket), czyli Złota góra. Znajdującej się na usypanym i wzmocnionym kopcu o wysokości 79 metrów. Na sam szczyt góry, gdzie znajduje się złote chedi wiedzie 318 schodów. Trasa jest bardzo przyjemna. Schody pną się delikatnie w górę, są ocienione od bujnej roślinności. Wzdłuż trasy ciągnął się zraszacze wodne, dzięki którym można choć na chwilę odetchnąć i zapomnieć o upalnym słońcu. Z głośników słychać dźwięk modlitwy mnichów i dzwonki. Cała ta otoczka powoduje, że miejsce to jest bardzo wyjątkowe.

Ze szczytu góry mamy dość ładną panoramę miasta. Widać też niektóre świątynie w Bangkoku: Wielki Pałac i Szmaragdowy Budda, Wat Pho, Wat Arun oraz znajdującą się najbliżej świątynię Wat Suthat i wielką huśtawkę.

Godziny otwarcia: 8:00-17:00, wstęp 50 BHT

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Świątynie w Bangkoku – Wat Arun

O ile może się wam wydawać, że wszystkie świątynie w Bangkoku wyglądają tak samo, to Wat Arun jest zupełnie inna. Znajduje się nad rzeką Menam (Chao Praya) i pochodzi z czasów królestwa Ayuttaya. Zbudowana jest na kształt prangu nawiązując do khmerskiej architektury. Iglica swym kształtem przypomina kolbę kukurydzy, więc dlatego wyróżnia się na tle pozostałych budowli. Świątynia składa się z pięciu prangów. Główny prang w centrum mierzy 70 metrów i symbolizuje mityczną świętą górę Meru. Niestety obecnie nie można na niego wejść, a szkoda, bo widok na rzekę i okolicę musi być bardzo interesujący. Po bokach znajdują się cztery mniejsze prangi, które oznaczają kierunki świata. Świątynia ozdobiona jest kolorową ceramiką w rożne roślinne wzory. 

Na terenie kompleksu znajduje się również główny Bot, a w środku oczywiście cokół ze złotym Buddą. Możesz tutaj zostawić datek na świątynie. W zamian za to mnich zawiąże ci  na ręku czerwony sznurek i będzie modlić się za twoją pomyślność.

Aby dostać się do świątyni Wat Arun trzeba przeprawić się tramwajem wodnym przez rzekę. Koszt przejazdu to jedynie 4 BHT. Łodzie odjeżdżają z przystani Tha Tien znajdującej się na przeciwko Wat Pho. 

Godziny otwarcia: 9:00-17:00. Wstęp 100 BHT 

Świątynia Huśtawka

Mówisz Wat Suthat, a myślisz Wielka Huśtawka. Dzieje się tak za sprawą wielkiej, czerwonej huśtawki stojącej na placu przed wejściem do świątyni. Wat Suthat to królewska świątynia pierwszej klasy, jedna z najstarszych w mieście. Wybudowana została przez Ramę I, następnie rozbudowana przez jego wnuka króla Ramę III. 

W głównym budynku znajduje się wysoka na 8 m figura siedzącego Buddy. W tamtych czasach wizerunek bóstwa miał idealne cechy – owalna twarz, wąskie czoło, łukowate brwi, oczy patrzące w dół z życzliwością, usta tworzące lekki uśmiech, proste plecy i szczupłe ciało, palce po prawej stronie lekko rozłożone. Wszystko w tej samej długości. Były to charakterystyczne elementy sztuki buddyjskiej za panowania króla Ramy III.

Wewnątrz świątyni jest dość ciemno, mimo to widać piękne, złote malowidła na ścianach. Przed figurą, na dywanie leży mnóstwo ksiąg i śpiewników. Wierni mogą w każdej chwili wejść, oddać pokłon Buddzie i zacząć swoje modlitwy. Coś takiego widziałam jedynie w tej świątyni. Właściwie w tym miejscu było więcej lokalsów niż turystów.

Wat Suthat leży przy dawnym trakcie prowadzącym do Wielkiego Pałacu. Do tej pory zachowały się tu sklepy oferujące wszelkiej maści dewocjonalia. Możesz sobie kupić prywatną figurę buddy każdej wielkości. 

Godziny otwarcia: 8:30-21:00, cena wstępu 100 BHT

Świątynia Złotego Buddy

Wat Traimit, czyli świątynia Złotego Buddy mieści się w China Town na głównej ulicy Yaowarat, nieopodal dworca kolejowego Hua Lampong. Nie jest tak imponująca jak na tajskie standardy, ale za figurką Buddy kryje się ciekawa historia. Wracając do posągu, jest to największa na świecie figura Buddy wykonana z czystego złota. Ma wysokość 3 metrów, waży 5,5 tony, a jej wartość liczona jest w milionach dolarów. 

Gdy Ayuttaya została podbita przez Birmańczyków, figurka została zabezpieczona gipsową sztukaterią. Miało to ją ocalić przed zrabowaniem i wywiezieniem do Birmy. Po upadku stolicy król Rama I przeniósł się do Bangkoku (wtedy jeszcze to była wioska Thonburi na zachodnim brzegu). Król zarządził przewiezienie do nowej stolicy ocalałe posagi z obrabowanych świątyń. Figura poszła w zapomnienie na  220 lat.  Dopiero w 1954 roku, podczas przenoszenia figury do nowego Vihranu, odkryto jej wartość.  Gdy szukateria pękła, pod warstwą gipsu odkryto posąg z czystego złota.

Godziny otwarcia 9:00-17:00, wstęp 40 BHT.

Informacje praktyczne

• Świątynie w Bangkoku mają swoją etykietę. Przed wejściem musisz zakryć ramiona i kolana. Jeśli nie masz odpowiedniego stroju, możesz go kupić lub wypożyczyć.
• Przed wejściem do świątyni należy zdjąć buty
• Nie wolno siadać ze stopami wyciągniętymi w stronę Buddy, gdyż obraża to jego wizerunek
• Świątynie otwarte są codziennie, nie słuchaj ludzi którzy mówią inaczej. Zapewne chcą ciebie naciągnąć, byś udał się do ich sklepu

Mały słowniczek

Wat – cały kompleks świątynny, ośrodek życia buddyjskiego, miejsce gdzie znajduje się główna świątynia, mieszkają mnisi, często jest też biblioteka ze świętymi pismami
Bot (Ubosot, Ordinary Hall) – Najważniejsza świątynia. Sala święceń, gdzie nowi mnisi składają swoje śluby. Wewnątrz jest figura Buddy a na ścianach są malowidła przedstawiające sceny z jego życia. Przed tym pawilonem stoją święte kamienie graniczne (Sema Stones), które oddzielają świat sakralny od świeckiego ( np. Świątynia Szmaragdowego Buddy)
Viharn – pawilon podobny do Bot, ale na zewnątrz i na rogach nie ma świętych kamieni. W środku znajduje się figura Buddy i malowidła na ścianach. Służy jako sala modlitw i medytacji. W kompleksie może być nawet kilka Viharn (np. Leżący Budda)
Chedi – w niektórych kulturach zwana stupą lub pagodą, zazwyczaj struktura w kształcie dzwonka o szerokiej podstawie. Wewnątrz znajdują się relikwie Buddy albo królów (np. złote chedi na terenie Grand Palace)
Prang – duża budowla przypominająca kształtem kolbę kukurydzy, stylistyka nawiązuje do khmerskich świątyń; takie budowle wznoszono w większości za czasów gdy stolicą było Sukhothai i Ayuttaya (np. Wat Arun)
Mondop – kwadratowy pawilon zakończony piramidą z iglicą, w którym często znajduje się ważny posąg Buddy lub relikwie, albo biblioteka
Chofa – zwieńczenie na dachu świątyń reprezentujące głowę mistycznej garudy – czyli hinduistycznego bóstwa poświęconego bogu Wisznu. W mitologii przedstawiany jest jako orzeł o ciele człowieka. Figurki garudy można znaleźć również jako ozdoby na ścianach świątyń (np. Szmaragdowego Buddy).

Planując pobyt w jakimś miejscu, zawsze zapoznaję się z mapą, na którą nanoszę najważniejsze miejsca, które chcę zobaczyć. Ponadto istotna jest dla mnie komunikacja i sposób przemieszczania się. Planuję zwiedzanie tak, żeby się nie zapętlać, a podążać po pewnej osi. Dzielę miasto na części i przemieszczam się krok po kroku. Dzięki temu jestem w stanie zobaczyć wiele atrakcji, nie tracąc przy tym czasu. I tak było również w tym przypadku. Zwiedzanie Bangkoku okazało się bardzo proste

Zwiedzanie Bangkoku można mieć zaplanowane lub iść na żywioł. Mój plan zakłada spędzenie w tym mieście 2,5 – 3 dni, zakładając, że nocleg jest w centum (ewentualnie dzielnicy Silom). Przy czym tempo zwiedzania jest intensywne. Pomimo tego, plan jest wykonalny.

Zwiedzanie Bangkoku – dzień 1

Przylot i zakwaterowanie, z reguły jest pół dnia do wykorzystania.

• Zwiedzanie Bangkoku proponuję zacząć od spokojnego spaceru po dzielnicy Chinatown, tym samym będzie to pierwsze spotkanie ze street foodem.
• Następnie można udać się na słynną ulicę Khao San Road i równoległą do niej, ale też bardziej spokojniejszą Rambuttri Alley. Ulice te tętnią życiem przez 24 h. Jedz, baw się, idź na tajski masaż.
• Finalnie polcem udać się na typowy nocny market. Jeśli traficie do Bangkoku w weekend dobrym wyborem będzie Chatuchak Market. Jeśli nie, wybierzcie się do Ratchada Night Train Market 

Zwiedzanie Bangkoku –dzień 2

• Zwiedzanie Bangkoku zaczynamy wcześnie rano, tak żeby być o 8:30 na otwarciu świątyni Wat Pho. Tam znajdziesz złoty posąg leżącego buddy. Wczesna pora zapewni ci komfort zwiedzania, dzięki temu unikniesz tłumów.
• Następnie udaj się do przystani Tha Tien, która jest na przeciwko świątyni. Przepraw się łodzią na drugą stronę rzeki do świątyni Wat Arun. W przystani znajduje się market, więc tu również można zjeść śniadanie albo wczesny lunch.
• Powrót łodzią przez rzekę. Udaj się do nieopodal położonej świątyni Wat Suthat, zwanej też świątynią huśtawką. 
• Kolejnym miejscem w pobliżu jest świątynia The Golden Mount. Jest to bardzo zjawiskowe miejsce i nie warto go ominąć. 
• Obok świątyni są kanały rzeczne. Przepraw się łodzią razem z lokalsami do kolejnego miejsca – jest nim Jim Thompson Museum. 
• Dzień zakończ w dzielnicy Siam, która słynie z olbrzymich centrów handlowych. W pobliżu jest również wiele bocznych ulic ze street foodem. 

Co dalej ? 80 km od Bangkoku mieści się dawna stolica Tajlandii – Ayutthaya (Ayutthaya – co zobaczyć w dawnej stolicy Tajlandii)  Możesz ją zobaczyć kolejnego dnia lub wkomponować pomiędzy 2 i 3 dzień w Bkk, tym samym mieć dodatkowy wieczór w tym mieście. Innym pomysłem jest podróż do Chiang Mai nocnym pociągiem.

Zwiedzanie Bangkoku –dzień 3

• Zwiedzanie Bangkoku po raz kolejny zaczynamy z samego rana. Bądż przed 8:00 u bram Wielkiego Pałacu. Jest to najpopularniejsze miejsce w Bangkoku, więc niestety od rana są już tam tłumy i nie da się od tego uciec. Im późnej, tym gorzej dla ciebie. Tu również odwiedzisz najważniejszą świątynię Szmaragdowego Buddy Wat Phra Kaew. 
• Udaj się do dzielnicy chińskiej na dalsze eksplorowanie ulic z jedzeniem oraz odwiedź świątynie Złotego Buddy Wat Traimit, która leży blisko dworca kolejowego Hua Lamphong
• pojedź na południowy odpoczynek do dzielnicy Silom – odetchnij w zielonym parku Lumpini i poszukaj waranów – jak widać zwiedzanie Bangkoku to również chill
• udaj się na ulicę Silom 22 – tam od rana do nocy można dobrze zjeść
• wypij drinka w którymś ze sky barów – może to być słynna Lebua, ale w tej dzielnicy jest ich dużo więcej, np. Banyan Tree 
• kolejną opcją jest wizyta na słynnym markecie Patpong, który jest dziwną mieszanką bazaru z wszelkiej maści podróbkami i klubów z sex rozrywką. Tu jeśli jesteś ciekawi, możecie obejrzeć ping pong show

Co dalej ? 80 km od Bangkoku mieści się dawna stolica Tajlandii – Ayutthaya (Ayutthaya – co zobaczyć w dawnej stolicy Tajlandii)  Możesz ją zobaczyć kolejnego dnia lub wkomponować pomiędzy 2 i 3 dzień w Bkk, tym samym mieć dodatkowy wieczór w tym mieście. Innym pomysłem jest podróż do Chiang Mai nocnym pociągiem… O tym jak zaplanować pobyt w Tajlandii będzie kolejny post

 Bangkok, najważniejsze atrakcje 

Każdy ma własne preferencje i styl zwiedzania. Ja staram się zawsze wycisnąć z danego miejsca jak najwięcej, ale nie za wszelką cenę. Zwiedzanie Bangkoku podzieliłam na dzielnicę, żeby łatwiej było się w orientować w tym mieście.

Old Town

1. Świątynia Wat Pho i Leżący Budda

Gdy po raz pierwszy przybywasz do Bangkoku, nie sposób ominąć jego głównych atrakcji. Do takich na pewno można zaliczyć Świątynię Wat Pho gdzie znajdziesz olbrzymi posąg Leżącego Buddy. Warto tu być wcześnie rano. Sama byłam zaraz po otwarciu i z tego co widać na zdjęciach, tłumów nie było. 46 metrowy posąg jest imponujący. Jeśli nie chcesz oglądać wielu świątyń, ta powinna mimo wszytko znaleźć się na twojej liście.

Otwarte 8:00-18:30, cena wstępu 200 BHT

2. Wielki Pałac i Świątynia Szmaragdowego Buddy

Pomino tego, że Wielki Pałac i Leżący Budda znajdują się blisko siebie, zaplanuj ich zwiedzanie na inne dni, najlepiej z rana. O ile w Wat Pho z rana było pusto, tak tutaj nie da się uciec przed tłumem. Im później, tym gorzej. Jednak zwiedzanie Bangkoku bez wizyty w Grand Palace byłoby niekompletne.  

Kompleks Wielkiego Pałacu Królewskiego składa się z dwóch części. Przez główną bramę najpierw trafimy na teren świątynny. Tam znajduje się najważniejsza świątynia Wat Phra Kaeo ze Szmaragdowym Buddą w środku. Tu można również podziwiać złote chedi o imponującym rozmiarze. Budynki świątyń i stupy są bogato zdobione, rzeźbione i wysadzane kamieniami. Tutaj również znajduje się mini model Angkor Wat, który powstał na życzenie króla Ramy IV.

Druga część kompleksu to Pałac Królewski, który był oficjalną rezydencją króla aż do połowy XX w. Obecnie nadal odbywa się tu wiele uroczystości.

Godziny otwarcia 8:30-15:30, cena 500 BHT

3. Wat Suthat – świątynia huśtawka

Światynia Wat Suthat jest bardziej znana ze strzelistej czerwonej huśtawki – Giant Swing, która stoi przy jej wejściu.  Jest jedną z najstarszych i najbardziej imponujących świątyń w Bangkoku. W środku znajduje się ogromna figura siedzącego Buddy. Posiada elegancką kaplicę z rozległym dachem, wspaniałe malowidła ścienne i wykwintne ręcznie rzeźbione panele drzwi z drewna tekowego.

Godziny otwarcia: 8:30-21:00, cena wstępu 100 BHT

4. The Golden Mount

To miejsce zrobiło na mnie duże wrażenie. Świątynia ulokowana jest na niewysokim kopcu. Żeby dostać się do złotego chedi, trzeba pokonać 318 schodów, ale warto ! Przez całą drogę na górę towarzyszą nam dźwięki buddyjskiej modlitwy i dzwonków. Ze szczytu można podziwiać panoramę miasta.

Godziny otwarcia: 8:00-17:00, wstęp 50 BHT

5. Khao San Road

Słynna i głośna ulica, mekka backpakerów. Mnie nie zachwycił jej hałas i chaos, ale wiem, że ma wielu miłośników. W dzień jeden wielki bazar, wieczorem market z jedzeniem i dyskoteki. Przez nią płynie morze ludzi, ale taki już jej urok.  Chcesz zjeść skorpiony i inne robaki? Tutaj je na pewno znajdziesz.

River Side

6. Wat Arun

To w sumie już nie obszar Old Town, ale leży na przeciwko Wat Pho, pod drugiej stronie rzeki. Promy odpływają z przystanku Tha Tien (bilet w cenie 4 BHT). Wat Arun to inaczej Świątynia Świtu, która jest symbolem Tajlandii. Jej podobiznę można znaleźć na monecie o nominale 10 BHT. Wat Arun to buddyjska świątynia zbudowana jest na kształt prangu, przypominającą kolbę kukurydzy. Jej ściany bogato zdobione są kawałkami porcelany.

Godziny otwarcia: 9:00-17:00. Wstęp 100 BHT

7. Rejs tramwajem wodnym

Poruszające się po rzece Menam tramwaje wodne stanowią dobrą formę komunikacji, między dzielnicami i poszczególnymi atrakcjami. Niektóre przystanie znajdują się przy znanych miejscach turystycznych, jak Wielki Pałac (przystanek Maharaj), Wat Pho ( przystanek Tha Tien), China Town (przystanek Rachawongs), dzielnica Silom i hotel Lebua (przystanek Oriental). Koszt biletu to 10-15 BHT w zależności od długości trasy. Poza tym że przyjemnie jest przepłynąć się rzeką i podziwiać miasto z innej perspektywy, można również zaoszczędzić na taksówkach.

China Town

8. China Town

Dzielnica Chińska znajduje się między Starym Miastem a Silomem, więc wizyta tam jest zawsze po drodze. Z pewnością najlepiej odwiedzić ją wieczorem, gdy świeci się tysiącem neonów. Jest to kolejne miejsce, gdzie można dobrze zjeść, a także kupić wiele śmiesznych pamiątek. Wieczorem na ulicę Yaowarat zjeżdzają liczne gar kuchnie, rozkładane są plastikowe stoły i krzesła w oczekiwaniu na turystów. Można tam zjeść zarówno chińskie, jak i tajskie jedzenie.

9. Świątynia Złotego Buddy – Wat Traimit

Będąc już w dzielnicy chińskiej warto wstąpić do świątyni ze złotym posągiem Buddy. Ta skromna świątynia, jak na tajskie standardy, przyciąga do siebie z innego powodu. Z posągiem związana jest ciekawa historia. Otóż był on ukryty przez wiele lat pod pokrywą gipsu i sztukaterii. Ten zabieg kosmetyczny pozwolił ochronić wizerunek Buddy przed birmańskim najeźdźcą. Tym samym możemy podziwiać posąg Buddy składający się niemal w całości z czystego złota i ważący 5,5 tony. Jego wartość liczona jest w milionach $.

Siam

10. Kanały Thonburi – a może ich alternatywa?

Dość popularną atrakcją w Bangkoku jest przejażdżka prywatną łodzią po kanałach Thonburi, stanowiących odnogi rzeki Menam. Koszt takiej atrakcji waha się do 300-600 BHT za osobę, w zależności od ilości osób w łodzi. Trasa zaczyna się tuż przy wat Arun, a łodzią płynie się przez kanały zachodniej części miasta, podglądając życie mieszkańców.

Ja proponuję co innego. Podobną atrakcja w dużo niższej cenie. Po zakończeniu zwiedzania świątyni Golden Mount udaj się do przystanku łodzi znajdujących się tuż obok. Łódź płynie w kierunku dzielnicy Siam. Po drodze możesz wysiąść na przystanku, gdzie znajduje się muzeum Jima Thompsona. Koszt jedynie 10 BHT.

11. Jim Thompson Museum

Jeśli macie czas i siły możecie wybrać się do domu Jima Thompsona. Jego historia jest dość niesamowita. Był on amerykańskim żołnierzem, szpiegiem i architektem, który po zakończeniu II WŚ osiadł w Bangkoku. Zainteresował się produkcją jedwabiu, rozwinął handel tym surowcem, jednocześnie zbijając na tym biznesie fortunę. Los chciał, że udając się na wakacje do przyjaciela do Malezji, nagle tam zaginął. Do tej pory powstało kilka teorii spiskowych co do jego śmierci.

Jego posiadłość składa się z oryginalnych, tradycyjnych chat z drzewa tekowego. W środku znajduje się muzeum, sklep z wyrobami z jedwabiu i wspaniały ogród. Zwiedzanie odbywa grupowo, się wyłącznie z przewodnikiem. Muzeum znajduje się tuż przy kanale, można dostać się do niego łodzią, tzw. longboatem. Blisko znajduje się również stacja metra National Stadium oraz zielona linia BTS Ratchathewi. 

Godziny otwarcia- 9:00-18:00. Wstęp 200 BHT

12. Shopping

Jeśli do tej pory widzieliście tylko Old Town, to te oblicze Bangkoku was zaskoczy. Siam to nowoczesna dzielnica z wielkimi centrami handlowymi, restauracjami,  szerokimi ulicami i pasażami dla pieszych. Siam Paragon, Siam Discovery, Central World, MBK mieszczą się blisko siebie, więc spacerować można od jednego do drugiego.

13. Jazda po mieście Tuk- tukiem

Jak to mówią, tuk – tukiem warto się przejechać chociaż raz. Jest to dość droga atrakcja, bo koszt 200 BHT wzwyż. Ale dla spokoju sumienia, raz można 😉 Nocą tuk-tuki są oświetlone neonami, a z głośników słychać głośną muzykę. Pamiętajcie, żeby się targować i z góry ustalić cel i kwotę przejazdu. Zwiedzanie Bangkoku w taki sposób, na pewno zapamiętacie na długo. Zwłaszcza kiedy kierowca tuk-tuka was oszuka.

Silom

14. Lumpini Park

Lumpini Park to zielona plama na mapie Bangkoku. Biorąc pod uwagę rytm miasta, jest to prawdziwa oaza spokoju. Znajduje się w dzielnicy Silom, niedaleko kolejki BTS, więc bardzo łatwo tu dotrzeć. Powierzchnia parku jest dość spora. Znajdują się tu stawy, siłownia na świeżym powietrzu, altanki, a na brzegu jest wiele ławek do siedzenia. Linia koron drzew genialnie kontrastuje z miejską, betonową dżunglą. Atrakcją w parku są również warany, zwane przez miejscowych little dragon. Nie było łatwo ich znaleźć, albo my nie mieliśmy tyle szczęścia. Nad wodą chowały się jedynie dwa małe osobniki, choć podobno w parku żyją również większe okazy.

TIP- panoramę miasta z widokiem na park i wieżowce można podziwiać z tarasu hotelu Sofitel. 

15. Market z jedzeniem na ulicy Silom 22

To moja ulubiona ulica z jedzeniem w całym Bangkoku. Można tu dobrze pojeść, wybór jest duży, a ceny bardzo przyzwoite. Mieszkałam na Silomie podczas pobytu w Bangkoku trzy lata temu. Od tamtej pory nic tu się nie zmieniło i przyjemnie było wrócić w znane mi miejsce.

Będąc przy jedzeniu co warto zjeść? Oczywiście trzeba sprobować Pad Thaia (osobiście nie lubię i chyba jestem wyjątkiem w tej kwestii), kurczaka z orzechami nerkowca, zupy: red/green curry, coconutmilk soup, tom yum, curry z ryżem (red/green/panang curry), rybę z grilla, mango sticky rice, zasmażany ryż lub makaron z warzywami, smażone w głębokim oleju spring rollsy, papaya salad. Tajlandia – w sumie cała Azja – to raj dla miłośników owoców morza. Wszędzie można zjeść grillowane kalmary, ośmiorniczki, krewetki i małże. Po za tym na każdym rogu można kupić świeże owoce (ananas, mango, mini banany, drzewo chlebowca, smoczy owoc, mini banany, arbuz) i wyciskane soki np.  z granatu, mango cz liczi. Nie zapomnijcie o kokosowych lodach!  Nie jestem podróżnikiem kulinarnym, ale kuchnia tajska i street food mnie tu nie zawiódł.

16. Nocny Market Pat Pong

Będąc już na Silomie, można zajrzeć i w to miejsce. Z jednej strony jest to market wypchany po brzegi różnymi podróbkami. Jak to mówią miejscowi, produkty to oryginalne podróbki . Jakość niektórych była bardzo wysoka, w sumie wychodzą z tego samego wzornika, albo jeszcze lepiej, z tej samej fabryki. Z drugiej strony to zagłębie seks turystyki. Znajdują się tu kluby go-go, można pokusić się i zobaczyć słynne ping pong show. Co kto lubi.

17. Sky Bar

Sięgnij gwiazd w Vertigo and Moon Bar na 61 piętrze hotelu Banyan Tree. Jest to jeden z najlepszych sposobów na zakończenie długiego, aktywnego dnia w Bangkoku. W mieście nie brakuje barów na dachu, ale Vertigo jest jednym ulubionych i polecanych. Dzięki niezwykłemu wąskiemu i wydłużonemu kształtowi cały szczyt budynku jest zajmowany zarówno przez bar, jak i restaurację.  Widok jest całkiem niezły, ale za niego też trzeba zapłacić, choć nie tak drogo, jak w słynnym Lebua. Ceny drinków zaczynają się do 600 BHT i doliczany jest do tego podatek i serwis (7-10%)

Din Daeng

18. Ratchada Night Train Market

Uliczne markety są już legendą Bangkoku i wypadałoby zobaczyć przynajmniej jeden z nich. My wybraliśmy polecony mi przez znajomych z @followustravelblog market Ratchada. Bo kto jak kto, ale Asia i Marek na jedzeniu się znają, a w Azji spędzili ostatnio cały rok. Nocny market funkcjonuje codziennie od 17:00 do 24:00. Takiej ilości dobrego jedzenia dawno nie widziałam. Myślę, że w tym miejscu każdy znajdzie coś dla siebie. Królowały tu jednak grille z owocami morza, a brakowało mi mojego ulubionego curry. Jednak głodna stamtąd nie wyszłam.

TIP- obok marketu znajduje się wielopoziomowy parking. Można tam spokojnie wejść i zrobić zdjęcia  z góry, na kolorowe dachy stoisk. @followustravelblog ponownie dzięki!

Informacje praktyczne

• Z lotniska Suvarnabhumi do centrum – stacja Phaya Thai- najlepiej dostać się szybką kolejką air link. Czas przejazdu około 30 min. Koszt do stacji końcowej 45 BHT . Z linii air link łatwo przesiąść się na linię kolejki BTS, metro albo złapać taxi do hotelu.
• Po Bangkoku można poruszać się metrem, kolejką BTS, taxi, tramwajem wodnym i ostatecznie tuk-tukiem, choć polecam go jako atrakcję, a nie stały środek transportu. Należy łapać taxi żółto-zielone albo różowe z napisem Meter. Przy wsiadaniu najlepiej upewnić się, że licznik jest włączony. Koszt takiego przejazdu to mnie więcej 50-75 BHT.  W Bangkoku funkcjonuje również Grab, gdzie taxi zamawiasz przez aplikacje i z góry znasz koszt przejazdu.  Rejs łodzią po rzece to najtańsza opcja transportu. Cena za przejazd to 15 BHT.
• Zarówno metro, jak i kolejka BTS skytrain mają po dwie linie i nie obejmują obszaru Old Town. Jest to bardzo wygodny i szybki środek lokomocji, polecam zwłaszcza przy mieszkaniu w dzielnicy Silom. Koszt przejazdu zaczyna się od 15 BHT w zależności od ilości stacji. Żetony (BTS) i bilety kartonikowe (metro)na przejazd kupuje się w maszynie, albo w okienku u kasjera.
• W Bangkoku na każdym kroku znajdziesz sklepy 7eleven, w których kupisz zarówno żywność, jak i kosmetyki.
• Nocować najlepiej w dzielnicy Old Town (polecam butikowy Chern Hostel zaraz przy Giant Swing i Golden Mount), Silom/Bang Rak albo China Town. W tej dzielnicy jest dużo więcej dobrych hoteli, wybór jest spory w zależności od upodobań. Lokalizacje najlepiej wybrać tak, by zwiedzanie Bangkoku było najbardziej efektywne. Śpiąc w centrum, można do wielu atrakcji dojść pieszo, co jest sporym plusem.

Burj Khalifa – podziwiaj najwyższy budynek świata

Burj Khalifa to obecnie najwyższy budynek świata, który ma obłędną wysokość 828 metrów. Został oddany do użytku w 2010 roku, a co za tym idzie zdeklasował budynek znajdujący się w Tajwanie – Taipei101. 

Burj Khalifa poza tym, że dzierży miano najwyższego budynku świata, ma jeszcze kilka innych rekordów :

• najwyższa wolnostojąca struktura na świecie
• budynek z najwyższą liczbą pięter = 163
• najwyżej położone piętro mieszkalne – apartamenty zajmują pietra od 77 do 108 
• najwyższy taras widokowy At The Top Sky na 148 piętrze (555 metrów). Taras na 124 pietrze sięga „jedynie” 452 metrów
• najwyższy szyb windy  – winda dojeżdża na wysokość 504 metry
• najwyżej położona restauracja At.mosphere (122 piętro = 441,3 metrów

Burj Khalifa mierzy 828 metry. Dla porównania nasz Pałac Kultury i Nauki ma wysokość 237 metrów, Wieża Eiflfla w Paryżu mierzy 324 metry, Empire State Building w Nowym Jorku jest wysoki na 443 metry, Petronas Twin Tower w Malezji ma 410 metrów, 101Taipei na Tajwanie mierzy 509 metrów.

Burj Khalifa prawdopodobnie już niedługo straci swój tytuł. W Dubaju powstaje kolejny super wieżowiec, który ma mierzyć 1000 metrów. Mowa o The Towers, które ma być otwarte na Expo 2020.

Jak dojechać do Burj Khalifa

Burj Khalifa znajduje się w tętniącym życiem Downtown. Jest to więc jeden z najbardziej prestiżowych adresów w całym Dubaju. Obok niego znajduje się Dubai Mall oraz słynne tańczące fontanny. Poruszając się czerwoną linią metra należy wysiąść na przystanku Burj Khalifa/Dubai Mall. Wejście na taras widokowy znajduje się na poziomie -2 Lower Ground Floor (LG). Najlepiej wcześniej sprawdzić mapę centrum handlowego, gdyż jest tak duże, że łatwo w nim zabłądzić. 

Jak wysoko można wjechać?

Burj Khalifa ma dwa punkty widokowe. At The Top znajduje się na 124 piętrze na wysokości 452 metrów. Posiada oszklony taras widokowy, z którego można podziwiać panoramę Dubaju. Dodatkowo w cenie biletu jest wejście na poziom 125, gdzie można znaleźć interaktywną wystawę oraz odpocząć. Kiedy w 2010 oddano wieżowiec do użytku, był to najwyżej położony taras widokowy na świecie. Jednakże w międzyczasie ten rekord został pobity, przez wieżowiec Canton Tower w Chinach. By utrzymać miano najwyższego, otworzono więc nowy punkt widokowy.  Na 148 piętrze, na wysokości 555 metrów powstał At The Top Sky. 

Między tarasami jest 23 pietra różnicy, a to ma znaczenie w odbiorze panoramy. Ze 148 piętra te same budynki wyglądają po prostu na mniejsze. Są stosunkowo niżej od nas. Dodatkowym plusem przebywania na najwyższym tarasie, jest mały poczęstunek w stylu arabskim, pierwszeństwo przy windach i uniknięcie kolejek. Małe grupy, a co za tym idzie mniejszy tłok. 

Wspaniały widok, jakim możemy cieszyć nasze oczy, zależy nie tylko od wybranego tarasu, ale też od pogody. W słoneczny dzień, z czystym powietrzem i dobrą widocznością można zobaczyć nawet słynną Palmę Jumeirah. 

Osobiście wjechałam na taras na 124 piętrze. Tego dnia niebo od rana było zachmurzone, od czasu do czasu pojawiało się słońce. Widoczność była bardzo ograniczona przez unoszący się w powietrzu pył. Na horyzoncie nie było widać ani linii brzegowej, ani pustyni, ani Dubai Creek. Zakładam, że tego dnia z wysokości 148 piętra zobaczyłabym to samo, więc nie mam czego żałować. 

 Jaki bilet kupić?

Ceny biletów zależą od dwóch rzeczy: na jaki taras widokowy chcesz wjechać i o której porze dnia chcesz podziwiać panoramę miasta. 

At The Top, poziom 124+125

• normalny (od 12 lat): 141 AED/ 216 AED
• ulgowy (4-12 lat): 106 AED/176 AED
• dzieci poniżej 4 roku życia: wejście darmowe 

Tańsze bilety dostaniemy w godzinach 8:30-14:30 oraz po 19:00. Droższe bilety obowiązują w godzinach 15:00-18:30, czyli na zachód słońca. 

At The Top Sky, piętro 148, 124+125

• normalny (od 12 lat): 370 AED/ 525 AED
• ulgowy (4-12 lat): 370 AED/525 AED
• dzieci poniżej 4 roku życia: wejście darmowe   || *Walutą w ZEA jest Dirham. 1 AED≈1PLN

W tym przypadku godziny szczytu to 9:30-18:00, więc nie ma specjalnie wyboru. Tańszy bilet można jedynie kupić po godzinie 19:00.

Oprócz standardowego biletu sprzedawane są pakiety z dodatkowymi atrakcjami. Koszt takiego łączonego biletu z reguły jest tańszy. Z proponowanych opcji można wybrać między innymi:

• wschód słońca od 5:30 + śniadanie, w każdy czwartek, piątek i sobotę. Cena 141 AED
• At The Top + akwarium w cenie 216 AED
• At The Top + trzy daniowy lunch w Armani Deli w cenie 301 AED
• … i wiele innych

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Kupując bilety weźcie pod uwagę wszystkie powyższe opcje: jakie piętro, jaka godzina, a ponadto sprawdźcie warunki pogodowe. 

Gdyby tego dnia była piękna pogoda i krystalicznie czyste powietrze, bez wahania wjechałabym na 148 piętro w godzinach popołudniowych. Tym samym miałabym szansę oglądać piękny zachód słońca. Złota i błękitna godzina, to jest to, co lubię w miejskim krajobrazie najbardziej. 

Tu dochodzimy do jeszcze jednego ważnego pytania, mianowicie czy warto? Zdania w internecie są podzielone. Pomimo tego, że wjechałam jedynie na 124 piętro i miałam słabą widoczność, nie żałuję. Polecam każdemu i zapewne żałowałabym, gdybym przez pogodę się rozmyśliła. 

Spotkałam się z radami, że bilety lepiej kupić z wyprzedzeniem. Na stronie Burj Khalifa kalendarz dostępny jest na 30 dni. Ja swoje bilety kupiłam on-line tego samego dnia z rana, wejście maiłam o 11:00. Nie było problemów z dostępnością, ani wielkich tłumów.

Bilet internetowy przy stanowisku obsługi wymieniany jest na bilet papierowy. Z racji na duże odległości i kolejki zwłaszcza w sezonie, zaleca się być przed wejściem na 90 min przed planowaną godziną.

Dubaj, początki powstania miasta na pustyni

Jak to możliwe, by w przeciągu niecałych 50 lat na pustyni powstało najnowocześniejsze miasto na świecie? Historia powstania Dubaju, to historia zaledwie jednego pokolenia. Jeszcze niecałe 50 lat temu, w miejscu, gdzie obecnie wybudowane są luksusowe hotele, była pustynia. Miejscowa ludność zajmowała się handlem, rybołówstwem i połowem pereł. Zmiany nadeszły wraz z odkryciem w 1968 roku w Abu Dabi pierwszych złóż ropy naftowej. To napędziło ogromne inwestycje, a społeczeństwo zaczęło się bogacić. W samym Dubaju pokłady ropy nie były zbyt wielkie, ale ten emirat postawił na handel i usługi. Dzięki prężnej gospodarce stał się drugim, najbogatszym regionem w Emiratach. Przełomowa data to rok 1971, w którym decyzją szejków doszło do połączenia siedmiu emiratów. Tym samym powstały niepodległy twór polityczny Zjednoczone Emiraty Arabskie, które jako wspólne państwo prowadzi politykę zagraniczną, przy jednoczesnym zachowaniu wewnętrznej autonomii.

Dubaj w przeciągu 50 lat przekształcił się z małej rybackiej osady w prawdziwą metropolię. W ciągu tych lat powstały śmiałe projekty budowlane, cuda architektury, jak Burj Khalifa, która jest symbolem Dubaju. Obecny władca Dubaju, wiceprezydent i premier ZEA, Szejk Mohammed bin Rashid Al Maktoum, to prawdziwy wizjoner.  Powiedział on:

W myśl tej idei w Dubaju powstają kolejne imponujące inwestycje. Jeśli chcecie zobaczyć, jak na przestrzeni lat zmienił się Dubaj, kliknijcie w link [Dubai]

Dubaj – cud na pustyni

Dubaj to najszybciej rozwijające się miasto na świecie, w którym wszytko musi być NAJwiększe i NAJlepsze. Pierwszy, najwyższy, najdroższy… te przymiotniki idealnie pasują do najbardziej znanych atrakcji Dubaju. Znajdziemy tu jedyny na świecie siedmiogwiazdkowy hotel Burj Al Arab, najwyższy budynek na świecie Burj Khalifa, sztucznie usypane wyspy w postaci palmy i mapy świata, największe centrum handlowe Dubai Mall. Dubaj jest miastem, które uwielbia myśleć o wyzwaniach i znajduje sposoby, aby je pokonać i przezwyciężyć. Nowoczesność i postęp techniki widać na każdym kroku w postaci wymyślnych, szklanych wieżowców.

Na szczęście na mapie Dubaju w dzielnicy Deira, można również odkryć inną twarz miasta.  Tradycyjne targowiska, niska zabudowa, wąskie gwarne ulice. Każda z tych części Dubaju ma swój urok. Zwiedzanie Dubaju powinno ująć zarówno jego starą, jak i nową część.

Zwiedzanie Dubaju w dwa dni – plan

Planując pobyt i zwiedzanie Dubaju warto wziąć pod uwagę naturalne rozłożenia miasta i ulokowanie poszczególnych atrakcji. Dubaj jest dość „wąski i długi”, położony jest wzdłuż linii brzegowej. Najlepszym sposobem na zwiedzanie Dubaju jest poruszanie się metrem. Koszt dziennej karty to 22 AED. Czerwona linia metra biegnie wzdłuż wybrzeża przez wszystkie dzielnice i zapewnia dostęp do większości atrakcji. Piesze zwiedzanie raczej mija się z celem, gdyż odległości między poszczególnymi atrakcjami są ogromne, a wysoka temperatura dodatkowo to utrudnia.

Poruszając się między atrakcjami miasta najlepiej zacząć od starego Dubaju, czyli dzielnice Deira (targ złota, przypraw i tekstylii, kanał Creek) i Bur Dubai (Muzeum Dubaju, Al Fahidi). Następnie jak po nitce udajemy się w kierunku nowego Dubaju. Mijamy Dubai Frame i jedziemy do Downtown (Burj Khalifa, Dubai Mall, Fontanny). Kolejna dzielnica Umm Suqei, gdzie zobaczymy Mall of the Emirates i stok narciarski Ski Dubai, Medinat Jumeirach oraz Burj Al Arab. Będzie też czas by chwilę wytchnąć na plaży Jumeirah Public Beach i podziwiać słynny żagiel w tle. Ostatni punkt wizyty to słynna palma Palm Jumeirah oraz Dubai Marina.

Atrakcje Dubaju – co robić, co zobaczyć

Jeśli jesteście ciekawi co zobaczyć w Dubaju, proponuję wam moje subiektywne zestawienie kilku miejsc wartych uwagi. Ułożony przeze mnie plan jest możliwy do realizacji w ciągu dwóch dni. Mi zabrakło jedynie czasu na wizytę na sztucznej palmie, ale to kiedyś nadrobię.

Moje zwiedzanie Dubaju wg kolejności:

Deira – Golden Souq

Dojazd do atrakcji w dzielnicy Deira i Bur Dubai – Zieloną linią metra do stacji Al Fahidi (dla zwiedzających okolicę Al Fahidi, Dubai Museum) lub do stacji Al Ghubaiba (Bur Dubai Souq – przystań łódek abra). Przeprawa na drugą stronę na Złoty Targ i Targ Przypraw łodzią Abra

Golden Souq wypełniony jest przez dziesiątki sklepów jubilerskich. Złote ozdoby mienią się na sklepowych witrynach, a sprzedawcy zachęcają by wejść do środka. Wymyślne ozdoby, bransolety, pierścienie, diamenty i szmaragdy.. wybierać można do woli. Według szacunków na dubajskim suku znajduje się nawet 10 ton złota. Jeśli poważnie myślisz o zakupach, sprawdź dzienną światową cenę złota i targuj się mocno. Oficjalna cena złota w Dubajuaha się od mniej więcej 155,50 AED za 1 gram czystego 24-karatowego złota do 119,50 AED za 1 gram za złoto 18-karatowe.

Przygotuj się też na oferty naganiaczy, którzy jak zwykle oferują podrabiane torebki i perfumy. Na szczęście nie są zbyt nachalni i szybko odpuszczają. Wstęp darmowy.

Deira: Targ z przyprawami i tekstyliami

Arabskie bazary i targowiska mają w sobie nutkę magii i stanowią nieodzowną część zwiedzania miasta. Spice souq, czyli targ z przyprawami to prawdziwe wyzwanie dla zmysłów. Stosy aromatycznych ziół, przypraw i palone kadzidła przyciągają i hipnotyzują Zanurz się w wąskie uliczki, poczuj atmosferę i zapachy przeszłości. Tu również targowanie jest mile widziane, jest to wręcz część ich tradycji. Wstęp darmowy.

Przepłyń się po kanale tradycyjną łodzią Abra

Dubai Creek to esencja miasta. Kiedyś kwitł tu handel, dzięki czemu Dubaj rozwinął swoją gospodarkę. Dubai Creek rozdziela dzielnice Deira i Bur Dubai. Między dzielnicami kursują wodne taksówki zwane Abra. Tradycyjna drewniana łódka stanowi popularny środek transportu zarówno wśród lokalsów, jak i turystów, więc można wybrać się na zwiedzanie Dubaju drogą wodną Płynąc łodzią można na chwilę odetchnąć od upału miasta. Cała przyjemność kosztuje 1 AED. Łodzią łatwo przeprawisz się spod dubajskiego muzeum na stare targowiska.

Al Fahidi i Muzeum Dubaju

Al Fahidi (zwana też Bastakiya) to najstarsza, zabytkowa część Dubaju mieszcząca się w dzielnicy Bur Dubai, nad samym kanałem. Spacerując ulicami można oglądać tradycyjne domy z wieżami wiatrowymi, które służyły jako wentylacja.

Muzeum Dubajskie mieści się w forcie Al Fahidi. Można w nim zapoznać się z historią i życiem mieszkańców Dubaju, sprzed czasów odkrycia ropy naftowej. Wizyta w muzeum kosztuje 3 AED. Zwiedzanie Dubaju warto zacząć od tej wysatwy, by mieć porównanie będąc już w nowej części miasta.

Dubai Frame

Dojazd do Dubai Frame – przystanek metra ADCB lub Al Jafiliya

Jest to dość nowa atrakcja na mapie Dubaju oddana do użytku w styczniu 2018 roku. Mieści się na terenie parku Zabeel i zajmuje dość wysokie miejsce w rankingu ulubionych atrakcji. Z daleka wygląda jak wielka, żółta ramka magazynu National Geographic. Wysoka na 150 metrów rama pozwala podziwiać panoramę miasta ze wszystkich stron. Przy dobrej widoczności widać stare miasto w dzielnicy Deira, wody Zatoki Perskiej oraz drapacze chmur w Downtown i Dubai Marinie. Przy złej widoczności nie warto tam wchodzić, bo zobaczy się całe nic. Oprócz widoków atrakcją jest sam most ze szklanym dnem, po którym można spacerować. Dubai Frame jest pomostem między przeszłością miasta, teraźniejszością i przyszłością. Cena biletu 50 AED.

Dubai Mall

Dojazd do Downtown – przystanek czerwonej linii metra Burj Khalifa/ Dubai Mall (Dubai Mall, Fontanny, Burj Khalifa

W samym sercu prestiżowego Downtown znajduje się The Dubai Mall, największe na świecie i najczęściej odwiedzane miejsce handlu i rozrywki, które przyjmuje ponad 80 milionów turystów rocznie. Zwiedzanie Dubaju nie ma sensu bez wizyty w tym miejscu. Na oszałamiającej powierzchni o wielkości 112,4 ha (ponad miliona m²) znajduje się 1300 placówek handlowych oraz 200 kawiarni i restauracji. Dubai Mall to raj dla miłośników zakupowego szaleństwa. Można tu znaleźć wszystkie marki świata, włączając w to najbardziej prestiżowe butiki mieszczące się w Fashion Avenue. W środku centrum handlowego mieści się również pełnowymiarowe lodowisko, ogromne akwarium z rekinami oraz słynny i najczęściej fotografowany wodospad.

Dubai Aquarium

Dubajskie akwarium i podwodne zoo to jedno z największych takich obiektów na świecie. Ten ogromny zbiornik wypełnia 10 mln litrów wody. Żyje w nim 33 000 zwierząt wodnych. Oczywiście największą popularnością cieszą się rekiny (ponad 300 osobników), z którymi za odpowiednią opłata można nurkować. Szklany tunel umieszczony w środku zbiornika jest chyba największą atrakcją tego miejsca. Zza tafli panelu można podziwiać z bliska podwodny świat.

Długo zastanawiałam się, czy warto tam iść. I jednak nie zrobiło to na mnie wielkiego wrażenia. Komu polecam? Na pewno rodzinom z dziećmi, bo dla nich to będzie atrakcja. Bilety w zależności od pakietu zaczynają się od 130 AED.

Dubai Fountain

Słynne dubajskie fontanny to zachwycający spektakl wody, światła i muzyki. Fontanny składają się z pięciu okręgów umieszczonych wewnątrz basenu zwanego Burj Lake, które leży u podnóża najwyższego budynku świata. Gdy rozpoczyna się show, potężne dysze wyrzucają z siebie wodę na wysokość nawet 150 metrów. Woda oświetlona jest przez 6000 lamp i 50 kolorowych projektorów. Tańczy w rytm muzyki arabskiej oraz znanych utworów jak Skyfall, Time to say goodbye czy I will always love you.

Show ma miejsce od soboty do czwartku w godzinach 13:00, 13:30, 14:00. W piątki jest o 13:30, 14:00, 14:30. Najpiękniejsze show jest oczywiście wieczorem o zachodzie słońca i tuż po nim, gdy zapalają się światła miasta. Spektakl można zobaczyć od 18:00-23:00 co 30 min.

Co warto zaznaczyć – całe przedstawienie jest BARDZO KRÓTKIE! Trwa zaledwie 3 min, a na następny pokaz trzeba czekać kolejne 30 min. Atrakcja jest darmowa

Burj Khalifa – najwyższy budynek na świecie

Widoczny z odległości kilkudziesięciu kilometrów, dumnie nosi miano wizytówki Dubaju Burj Khalifa (Burdż Chalifa) to najwyższy budynek na świecie o imponującej wysokości 828 metrów. Wielkie otwarcie miało miejsce w 2010 roku. Wówczas nowo powstały cud architektury zdeklasował wysoki na 508 metrów budynek Taipei101. Właściwie już w krótce może stracić ten tytuł, bo właśnie powstaje kolejny drapacz chmur, który ma być otwarty na Expo 2020. Mowa o The Tower, który według spekulacji ma mierzyć 1000 metrów!

Czy warto wjechać na taras widokowy znajdujący się w Burj Khalifa? Tak, ale o ty w kolejnym wpisie.

Mall of the Emirates

Dojazd : Przystanek linii metra Mall of the Emirates ( Mall of the Emirates, Medinat Jumirah, Burj Al Arab, plaża). Pozostałe atrakcje są oddalone od metra, można tam dojechać taxi – koszt ok 15-17 zł albo  autobusem nr 81)

Kto ma ochotę na shopping będzie ku temu kolejna okazja w Mall of the Emirates. Jednak atrakcją, która przyciąga turystów w to miejsce jest stok narciarski Ski Dubai ulokowany wewnątrz tego ogromnego centrum handlowego. Przez szybę można oglądać ludzi śmigających na desce i nartach lub samemu spróbować białego szaleństwa. Wiedząc, że na zewnątrz panuje upał, na pewno jest to surrealistyczne doświadczenie.  Obiekt Ski Dubai jest specjalnie zaprojektowany by utrzymać wewnątrz stałą temperaturę -2’C.. To sprawia, że ​​Ski Dubai jest jedną z najlepszych lodówek na świecie.

Madinat Jumeirah

Madinat Jumeirah to kompleks handlowo-usługowo-hotelarski. Stanowi połączenie tradycji i luksusu. Inspiracją do powstania kurortu jest arabska kultura i dziedzictwo Dubaju. Wewnątrz kompleksu mieści się Souq Jumeirah – jest tak czysty i nowoczesny, że w niczym nie przypomina tradycyjnego targowiska z Deiry. Można tu znaleźć wiele sklepów z pamiątkami, drogimi dywanami i rękodziełem. Część hotelowa z prywatnymi willami i plażą dostępna jest wyłącznie dla gości hotelu. Medinat Jumeirah zwany jest też małą Wenecją. Pomiędzy budynkami znajduje się sieć kanałów, po których można przepłynąć tradycyjną łodzią abra.

Burj Al Arab

Słynny dubajski żagiel, to najbardziej luksusowyy hotel na świecie. Oficjalnie posiada 5 gwiazdek, ale mówi się o nim jako hotelu 7 gwiazdkowym. Ekskluzywne złote wnętrza, wykwintna kuchnia, prywatny concierge, flota Rolls-Royce’ów, podwodna restauracja, lądowisko dla helikopterów plus widok na całą Zatokę Perską. Czego chcieć więcej? Koszt takiej przyjemności zaczyna się od 6 tys. za dobę w standardowym apartamencie i sięga nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Przeciętny turysta nie ma możliwości zwiedzania hotelu. Jedynym sposobem by się tam dostać i nie wydać fortuny jest rezerwacja w jednej z kilu restauracji. Zawsze można zjeść w nim śniadanie za jedyne 220 AED od osoby i cieszyć się widokiem na Zatokę Perską. Rezerwacji można dokonać na stronie restauracji Sahn Eddar.

Z ciekawostek dotyczących Burj Al Arab warto nadmienić, że płyta lądowiska helikopterów od czasu do czasu wykorzystywana jest w niekonwencjonalny sposób. W 2004 roku Tiger Woods otworzył mistrzostwa w golfie wybijając piłeczkę do Zatoki Perskiej. Na płycie lądowiska został również rozegrany tenisowy mecz towarzyski oraz ekstremalny pokaz palenia gumy Formuły 1. Burj Al Arab na zdjęciach pokazywany jest przeważnie od strony lądu. Widzimy go z bocznej perspektywy. Konstrukcja słynnego żagla widziana od strony Zatoki wygląda jak wielki krzyż, a to nie przystoi na ziemi muzułmańskiej.

Plaża Suqeim Beach ( Jumeirah Public Beach)

Zwiedzanie Dubaju to również odpoczynek na plaży. Po całym dniu zwiedzania warto chwilę wypocząć i ochłodzić się w turkusowych wodach Zatoki Perskiej. Plaża ta nie jest zbyt duża. Nie ma też wielkiego zaplecza turystycznego. Ale ma jeden niepowtarzalny widok na słynny hotel żagiel – Burj Al Arab. Wygląda malowniczo zwłaszcza o zachodzie słońca. Jest to miejsce idealne dla fanów surfingu. Fale są dość wysokie i jest wydzielona specjalna cześć do bezpiecznego uprawiania tego sportu.

Można tu się łatwo dostać pieszo w ciągu 10-15 min z Medinat Jumeirah lub podjechać autobusem linii 81 oraz 88.

Dubai Marina

Dojazd: czerwona linia metra do stacji DAMAC Properties lub  Jumeirah Lake Tower. Metro połączone jest z linią tramwajową, która wiedzie wokół Dubai Marina

Do Dubaj Mariny chciałam trafić tuż po zachodzie słońca, więc zostawiłam ją celowo jako ostatnią atrakcję do zobaczenia. Dubai Marina powstała wokół kanału, który pełni rolę portu dla luksusowych jachtów. Kanał gęsto obsadzony jest wysokimi wieżowcami. Miejsce to wygląda magicznie zwłaszcza nocą, gdy mieni się tysiącami świateł.

Słynną częścią dzielnicy Dubai Marina jest również promenada nad morzem zwana The Walk oraz sama plaża JBR. Będąc kolejny raz w Dubaju na pewno spędzę w tym miejscu całe popołudnie korzystając z uroków plaży i całego otoczenia.

Metro w Dubaju

Dubaj na chwilę obecną posiada dwie linie metra, zieloną i czerwoną o łącznej długości 75 km. Obsługiwane jest przez nowoczesne, w pełni zautomatyzowane pociągi.  Jeśli jesteście w tym mieście tylko przejazdem (stop over między lotami) i nie wchodzi w grę wypożyczenie auta, to wybór metra będzie najlepszym rozwiązaniem. Zwiedzanie Dubaju korzystając z metra jest bardzo intuicyjne. Linia zielona wiedzie przez stara cześć Dubaju. Można się nią dostać do dzielnicy Deira.  Linia czerwona poprowadzona jest z lotniska wzdłuż najważniejszej arterii Dubaju – Szejk Zayed Road i zapewnia połączanie z Downtown czy Mariną. Pociągi są bezzałogowe i mają z przodu i z tyłu przeszklone szyby, więc można w łatwy sposób podziwiać zabudowę miasta.

Rodzaje i koszt biletów

Dubaj podzielony jest na strefy, w których obowiązują różne stawki za przejazd. Im więcej stref obejmuje przejazd, tym cena wzrasta. W dubajskim metrze obowiązują 4 rodzaje biletów, a właściwie kart, przy pomocy których płaci się za przejazdy:

• karta czerwona, papierowa – koszt karty to 2 AED. Można na nią nabić do 10 pojedynczych przejazdów. Jeśli jesteście 1 lub 2 dni, najbardziej jednak opłaca się kupić bilet dzienny za 20 AED. Pozwala on na poruszanie się po wszystkich strefach, przejazdy są nielimitowane. Można korzystać również z busów i tramwajów. Idealna na intensywne zwiedzanie.
  Koszt pojedynczego przejazdu w ramach 1 strefy, to 4 AED. Przy dwóch 6 AED, powyżej 2 stref 8,5 AED
• karta błękitna wydawana jest dla rezydentów
• karta srebrna NOL – koszt 25 AED, w tym 6 AED to opłata za kartę, ważna 5 lat. Ten wariant opłaca się, gdy przebywacie w mieście dłużej. Jest to karta pre-paid. Wchodząc do metra i wychodząc z niego należy ją odbić, a koszt przejazdu odliczany jest automatycznie w zależności ile stref przejechaliście.
  Koszt przejazdu w ramach jednej strefy, to 3 AED, dwie strefy to 5 AED, powyżej dwóch stref 7,5 AED
• karta złota NOL – koszt 25 AED, w tym 6 AED to opłata za kartę, ważna 5 lat. Zapewnia dostęp do wagonu gold- co na pewno ma znaczenie w godzinach szczytu. Przejazdy są droższe, odpowiednio 6,10,15 AED.

Pociągi metra oprócz wagonów gold mają również wagony przeznaczone wyłącznie dla kobiet. Są one wyraźnie oznakowane. Mężczyznom za przebywanie w tym wagonie grozi kara 100 AED.

Zwiedzanie Dubaju w dwa dni jest łatwe i przyjemne pod warunkiem, że ma się dobrze opracowany plan. Następnym razem również zaplanuję kilka dni przerwy w podróży, by zobaczyć resztę miasta. Moim celem jest również wycieczka na pustynie i wizyta w Abu Dabi. Stay tuned!

The Strip – Nocne życie Las Vegas

To prawie niemożliwe, żeby pojechać do Las Vegas i nie odwiedzić ‘The Strip’. To mniej więcej 7 kilometrowy odcinek Las Vegas Boulvard, który cięgnie się od hotelu Stratosphere do Mandalay Bay. Jest to jedna z najbardziej znanych ulic na świecie, więc znajdziecie tam  luksusowe hotele i kurorty. Caesars Palace, The Venetian, Paris, Bellagio, New York New York, to jedne z wielu hoteli, które z pewnością zachwycą was swoim ogromem i bogactwem wnętrz.

Las Vegas najlepiej prezentuje się po zmroku. Nic dziwnego skoro rozświetlone jest przez tysiące kolorowych neonów. Strip w tym czasie tętni życiem, a każdy hotel walczy o uwagę turystów. Co robić w Las Vegas szczególnie nocą?

• Przy hotelu Bellagio można podziwiać najpopularniejsze darmowe show – tańczące fontanny. Spektakl odbywa się od 15:00 co pół godziny, a po 20:00 co 15 minut. Nocą ma to szczególnie imponujący efekt, kiedy podświetlony strumień wody faluje w rytm muzyki
• Hotel Mirage po 19:00 zapewnia zupełnie inną atrakcję, mianowicie trzęsienie ziemi i erupcję wulkanu
• Przy hotelu Treasure Island można z kolei obejrzeć pojedynek piratów. Odbywa się na dwóch wielkich statkach w otoczeniu fontann i syren.
• Hotel Stratosphere natomiast oferuje spektakularny widok na całe miasto. Jest to najwyższy budynek w Las Vegas, który wznosi się na 350 metrów. Oprócz widoków, hotel zapewnia inne atrakcje. Po pierwsze możecie sprawdzić swoją odwagę na platformie, która wysuwa się poza krawędź tarasu. Po drugie możecie skoczyć z wieży i w ten sposób poczuć zastrzyk adrenaliny. Wrażenia gwarantowane. Wjazd na wieżę, kosztuje 10$, natomiast goście hotelowi mogą się tam udać za free.
• High Roller to kolejna, słynna atrakcja miasta. Udajcie się na diabelski młyn, by podziwiać panoramę Las Vegas z wysokości 167 metrów, zwłaszcza podczas złotej i błękitnej godziny. Koszt atrakcji to 25$, po godzinie 17:00 37 $, ale warto dopłacić, by zobaczyć rozświetlone neonami miasto podczas zachody słońca.

Wszystkie drogi prowadzą do kasyna

Las Vegas to królestwo kasyn i hazardu. W zasadzie tutaj toczy się życie miasta nieprzerwanie przez całą dobę. Od widoku kasyna nie ma ucieczki, gdyż mieszczą się one w każdym hotelu. By dostać się do hotelowego lobby, trzeba przejść przez całe kasyno mijając stoły do ruletki, pokera, black jacka i różnego typu automaty do gier.

Kasyna są ogromne. Można się z nich zgubić i zatracić poczucie czasu. W sumie o to chodzi w tym biznesie, by klienta zatrzymać jak najdłużej. Nie ma okien, zegarów, a w środku z reguły jest dość ciemno. Można wypić drinka i zapalić cygaro, czy papierosa, gdyż tu wszytko jest legalne. Z jednej strony ten widok zachwyca i cieszy oko, szczególnie gdy jest się tu pierwszy raz.  Z drugiej strony, patrząc na tych wszystkich graczy, którzy zostawiają tam kolejne dolary, robi się trochę przykro. Większość osób siedzi przy maszynach jak zahipnotyzowana i beznamiętnie uderza raz po raz w guziki.

Jak wiadomo we wszystkim trzeba znaleźć balans. Dopóki jest to tylko zabawa i macie na to wyznaczony budżet, bawcie się do woli. Jednak historia pokazuje, że ludzie w Las Vegas tracą czasami swoje oszczędności życie, gdyż zabawa zamienia się w uzależnienie. Sama symbolicznie zagrałam za całego 1 $ na maszynach, ale jednoręki bandyta pokonał mnie już w pierwszym podejściu. Więcej nie próbowałam 🙂

Czy w kasynach można robić zdjęcia? Można, pod warunkiem, że nie robisz zdjęć obsłudze. W razie wątpliwości, zawsze warto zapytać

Halo czy ja nadal jestem w Las Vegas?

Las Vegas to sztuczne miasto, które wyrosło  na środku pustyni. Skoro nie ma żadnej większej historii i zabytków to co się tu zwiedza? W Las Vegas uprawia się „turystykę hotelową”, a wierzcie mi jest co oglądać. Spacer po Stripie, to jak ekspresowa wycieczka po całym świecie. Chcesz zobaczyć kawałek Manhattanu, Empire State Building i Central Park? Zajrzyj do hotelu New York New York. Wieżę Eifla, Wersal, Łuk Triumfalny, Most Aleksandra III oraz paryskie ulice i kawiarenki zobaczycie oczywiście w hotelu Paris. Ceasars Palace przeniesie was w czasie do starożytnego Rzymu. Ponadto na pewno każdy  z was oglądał film „Kac Vegas”, a właśnie tutaj bawili się jego bohaterowie. Natomiast w hotelu Venetian będziecie mogli popłynąć prawdziwymi gondolami, obejrzeć Pałac Dodżów, most Rialto i Campanile.

Z jednej strony ogrom i różnorodność hoteli zachwyca, z drugiej strony cały ten wystrój ociera się o lekki kicz. Mimo wszytko warto przyjechać do tego miasta  i doświadczyć tego samemu.

Jeśli podobał ci się wpis i chcesz ze mną podróżować na bieżąco, zajrzyj na mój Instagram i FB. Do usłyszenia w social mediach!

Las Vegas stolica ślubów

Las Vegas to nie tylko srolica rozrywki i hazardu. Równie popularne są tu szybkie śluby, a jak coś pójdzie nie tak można wziąć równie szybki rozwód. Znajdziecie tu wiele Wedding Chapels, które oferują swoje usługi. Dla leniwych, którzy nawet nie chcą wyjść z auta powstały specjalne kaplice Drive-thrue. Czyste szaleństwo, ale to jest właśnie Las Vegas.

Będąc w Las Vegas nie można oczywiście pominąć słynnego neonu Welcome to Fabulous Las Vegas Nevada. To miejsce, gdzie strzelenie selfiaka jest obowiązkowe 🙂

Mając tydzień i wypożyczony samochód, łatwo objechać cały region. Mając tylko 3 dni i do wyboru tylko  pociąg, warto skupić się na najbliższych Bari miejscowościach i odkryć ich piękno. Apulia jest dość skondensowanym regionem, więc można się tam poruszać pociągiem.

Bari, słoneczna stolica regionu Apulia

Labirynt wąskich, krętych, wypalonych od słońca uliczek, place, dziedzińce i kościoły tworzą tkankę starego miasta La Citta Vecchia. Małe podwórka, malownicze zaułki i bramy kryjące kapliczki z Maryjką, wiszące nad głową sznury prania, skutery, Włosi grający w pokera i Włoszki robiące makaron orecchiette, otwarte na oścież drzwi mieszkań, gdzie toczy się zwykłe, autentyczne życie – witamy w Bari, stolicy Apulii.

Bari zasadniczo podzielone jest na dwie części, Bari Nuova i La Citta Vecchia, czyli Stare Miasto. Właśnie tam warto spędzić kilka godzin i zagubić się w plątaninie uliczek.

Co zobaczyć w Bari?

Każde miasto ma swoją starówkę, która bardzo często okazuję się najbardziej atrakcyjną jego częścią. Nie inaczej jest w Bari. Będąc tam kilka godzin warto zajrzeć do Citta Vecchia, przez pokręcić się jego uliczkami i zobaczyć m.in. Basilica San Nicloas – (Bazylika św. Mikołaja).  Jest on patronem miasta, tam też spoczywają jego relikwie. Bazylika uważana jest za symbol Bari i jeden z najcenniejszych zabytków architektury romańskiej. W bazylice mieści się również sarkofag królowej Polski – Bony Sforzy.

Idąc dalej na pewno wejdziecie na plac przy kolejnym ciekawym kościele – Cattedralle di San Sabino (katedra św. Sabiny). W tym miejscu warto być 21 czerwca podczas przesilenia letniego. Odbywa się wtedy spektakl światła, czyli Petali di Luce – światło słoneczne wpada przez wielką rozetę i tworzy iluminację świetlną wewnątrz katedry.

Całe życie mieszkańców skupia się na placu Piazza Mercantile. O ile rano jest prawie pusty, tak po południu i wieczorami zapełniony jest mieszkańcami i turystami. Warto udać się tutaj na apertivo, czy kolację.  W okolicach Citta Vecchia znajduje się również port i bazarek rybny. Codziennie rano można skosztować świeżych owoców morza.

To co mnie uderzyło w Bari to niezwykły klimat panujący na jego uliczkach. O ile nowe miasto to kamienice, hotele, biura i sklepy, tak na starym mieście można zobaczyć autentyczne życie. Dzieci głośno bawiące się na podwórkach, wiszące nad głowami pranie (to akurat jest charakterystyczne dla całych Włoszech), starsze osoby siedzące przed swoimi mieszkaniami, włoska muzyka wydobywająca się z głośników, śmigające wąskimi uliczkami skutery, małe sklepiki z serami, warzywami i suszoną szynką… brak pospiechu. Serio, ten brak pospiechu i presji, naprawdę był tu wyczuwalny.

Apulia- Polignano a Mare

Apulia to małe, białe, włoskie miasteczka ulokowane na wybrzezu. Zaledwie 30 km od Bari znajduje się kolejne miasteczko Polignano a Mare ze swoją słynną plażą ukryta między wysokimi klifami. Tu poczujesz już klimat nadmorskiego kurortu. Widoki są pocztówkowe!! Lazurowe morze, wysokie klify a na nich bielone domki. To na pewno jedno z ładniejszych miejsc w regionie.

Najbardziej fotografowanym miejscem na wybrzeżu jest plaża Lama Monachile, zwana także Cala Porto. Nazwa pochodzi od mostu z czasów rzymskich, który się nad nią unosi. Plaża jest niewielka i kamienista, wciśniętą między klify, na których położone jest miasto. Woda jest przezroczysta w różnych odcieniach turkusu. Na kamieniach nie jest wygodnie leżeć, ale to nie przeszkadza miłośnikom kąpieli słonecznych. Warto w tym miejscu spędzić trochę czasu, wsłuchać się w szum morza i chłonąć morską bryzę. Plażę oczywiście warto fotografować nie z jej poziomu, a z tarasu widokowego, który znajduje się na starym mieście. Stąd rozpościera się widok na całe skalne wybrzeże, plażę, most, a w skalnych grotach można wypatrzeć kolejną atrakcję – restaurację Grotta Palazzese, gdzie ceny nie są stworzone dla przeciętnego turysty, ale wiadomo, chętnych nie brakuje.

Starówka, czyli Centro Storico, to nic innego jak kolejne urokliwe, kręte uliczki, bielone domy, restauracje i tarasy widokowe na wybrzeże. Czas tu spędzony nie będzie zmarnowany.

Apulia – Monopoli

Monopoli to kolejne miasteczko w okolicy Bari, które warto zobaczyć. Przyciąga ono zwłaszcza miłośników plażowania. Pomimo tego, że Apulia ma skaliste i poszarpane wybrzeże, w kilku miejscach w mieście i jego obrębie, można znaleźć piaszczyste plaże, a właściwie ich namiastkę. Ludzi jest tak dużo, że w sumie to żadna przyjemność spędzać czas w takim miejscu. Jest jednak kilka cichych zakątków wśród skał, gdzie można spokojnie odpocząć, poczytać książkę, oglądać fale rozbijające się o ostre skały i słuchać szumu morza. Przyjemność kąpieli w chłodnej, szmaragdowej wodzie jest bezcenna.

Miasteczko jest nieduże, a klucząc uliczkami starówki, na pewno wielokrotnie znajdziecie się w tych samych miejscach.  Sercem Centro Storico jest Piazza Giuseppe Garibaldi. W dzień znajdziecie tu mieszkańców przesiadujących w cieniu drzew i żywo dyskutujących, wieczorem, gdy otwierają się restauracje, plac zapełnia się turystami. Ciekawym miejscem jest również stary port Porto Monopoli, zamek Castello Carlo V i Bastion Santa Maria z charakterystycznymi armatami skierowanymi w stronę morza i katedra.

Ostuni – białe miasto

Położone kaskadowo na wzgórzu, otoczone zielenią oliwnych drzewek, jest widoczne już z daleka i lśni w słońcu jak perła. Włosi nazywają je La Città Bianca, nie bez powodu. Ostuni słynie ze śnieżnobiałych domów, które rok w rok są odświeżane, żeby zachować swój unikalny charakter. Miasto to bardziej przypomina greckie Santorini – skojarzenie jest nie bez powodu, gdyż rejon ten niegdyś był pod panowaniem greckiego imperium, więc naleciałości są widoczne do dziś dnia.

Stojąc na placu Piazza della Liberta w letni gorący dzień, pierwsze co widzisz to gotycka kolumna patrona miasta św. Oronzo, potem ratusz, kawiarenki, sklepiki, kościoły. Ludzie siedzą i piją espresso, inni przemieszczają się w pędzie na swoich skuterach. Na pierwszy rzut oka, Ostuni nie różni się od innych miast. Ale kiedy skręcisz w ulicę Via Cattedrale wkroczysz do innego świata. Przed tobą otworzy się labirynt białych, wąskich uliczek z kolorowymi (przeważnie niebieskimi lub turkusowymi) drzwiami i okiennicami, urocze zaułki i bramy, strome schody, mury obronne i tarasy widokowe na okolicę i Adriatyk. Enjoy!!

Apulia pociągiem – info praktyczne

• Do Bari polecisz tanimi liniami Wizz z Warszawy, Katowic i Wrocławia. Wiosną i jesienią można znaleźć promocyjne ceny lotów od 150 zł. Latem jest drożej, ale niewykluczone, że traficie dobrą ofertę. Ja w środku sierpnia zapłaciłam 328 zł na 3 dni przed wylotem – a w sumie pokryły to punkty klubu wizz 🙂
  Lotnisko znajduje się 9 km od miasta, a dojazd zajmie około 20 min.
  Tuż przy terminalu znajduje się stacja kolejowa (linia Ferrovie del Nord Barese) i przystanek autobusowy. Bilet na pociąg kosztuje 5€, bilet autobusu miejskiego nr 16 1,5€, a shuttle bus Tempesta 4€. Bilety na pociąg można kupić w automacie, a na autobus czy bus u kierowcy. Ani pociąg, ani autobusy nie kursują zbyt często, więc czasami trzeba poczekać nawet 40 min na kolejny kurs.

• W Bari są 4 dworce kolejowe położone obok siebie przy placu Piazza Moro.

Trenitalia– główny dworzec kolejowy, stąd pojedziecie do Trani, Barletta, Poliganano a Mare, Monopoli, Ostuni, Lecce . Bilety można kupić w kasach na stacji, w automatach lub online. Ważne!! We Włoszech bilety kasujemy przed wejściem na peron.
Ferrovie Appullo-Lucane– stąd pojedziecie do Matery; bilety można kupić na dworcu, pociągi nie kursują w niedzielę
Ferrovie del Nord Barese– stąd dojedziecie na lotnisko, do Barletty i Trani
Ferrovie del Sud Est –Dworzec nie znajduje się przy placu Moro, a przy ulicy  Via Capruzzi za dworcem, stąd można udać się do Grotte di Castellana, Locorotondo, Alberobello.  Pociagi nie kursują w niedzielę i maja dość częste opóźnienia.

• Za bilet Bari – Polignano a Mare zapłacicie 2,5 €, Bari-Monopoli- 3,2 €, Bari-Ostuni 5,6 €, Bari – Lecce 10,5 €, Bari Alberobello 5 €, Bari – Matera 4,9 €
• W Ostuni stacja oddalona jest około 3 km od miasta, ale kursują autobusy miejskie, którymi można się tam dostać, koszt 0,90 €
• Bari i okoliczne miasteczka nie zrujnują waszego portfela – za obiad czy kolacje zapłacicie 5- 8 € i przede wszystkim nie spotkałam się tutaj z tzw. coperto (opłata za stolik)

Gdańsk miasto wolności

Idea wolności Gdańska i jego mieszkańców ma swoje wielowiekowe korzenie. Jego historia jest bardzo skomplikowana. Okresy rozwoju gospodarczego i bogactwa przeplatają się z chwilami konfliktów i starć zbrojnych, gdzie przechodził z rąk do rąk. W pierwszych latach swego istnienia był pod panowaniem Brandenburgii, potem musiał uwolnić się z jarzma Krzyżaków, następnie trafił pod Polską Koronę. Następnie był potom szwedzki i okres rozbiorów.

Gdańsk odegrał wielką rolę w historii świata i Polski. Wydarzenia które miały miejsce niecałe 100 la temu, na stałe przesunęły granice i zmieniły mapę polityczną świata. Tu po raz pierwszy padły strzały z pancernika Schlezwig-Holstein, które rozpoczęły II wojnę światową. Tu w roku 1980 rozpoczęły się strajki, powstała Solidarność, a konsekwencją tych działań był rozpad bloku wschodniego i upadek komunizmu.

Gdańsk od wieków był domem wielu narodowości, kultur, języków i religii. Jego handlowe i strategiczne położenie liczyło się na arenie międzynarodowej. Miasto od zawsze było synonimem wolności i niezależności i tak zostało do dziś. Miasto dało impuls do wielu zmian na lepsze. Obecnie wolność utożsamia z otwartością na świat, nowe idee i trendy, na ludzi i różnorodność.

Dzisiejsze oblicze Gdańska

Współczesny Gdańsk to nowoczesne, dynamicznie rozwijające się miasto, centrum kultury, nauki, rozrywki i sportu, słynna stolica bursztynu. Razem z Sopotem i Gdynią tworzy silną tkankę, europejską metropolię.

Nie mniej jednak cały ruch turystyczny skupia się w samym centrum miasta. Główne Miasto stanowi obszar reprezentacyjny, gdzie znajdziemy najwięcej zabytków. To tu znajduje się atrakcje Gdańska, jak Droga Królewska(ul. Długai ul. Długi Targ), Ratusz, Złota Brama, Fontanna Neptuna, Dwór Artusa, Bazylika Mariackai przepiękna ulica o tej samej nazwie, Brama Zielona, która daje dostęp do całego wybrzeża nad Motławą. Stamtąd już krok do Wyspy Spichlerzy, zabytkowego Żurawia, który liczy sobie ponad 500 lat i jest najstarszym, istniejącym dźwigiem portowym czy Sołdka, który jest pierwszym statkiem wybudowanym po II wojnie światowej.

Tereny nad Motławącieszą się ogromną popularnością. Długie wybrzeże jest idealnym miejscem na spacery i podziwianie pięknie zachowanej architektury. Od razu dodam, że warto wybrać się tam z samego rana, kiedy jest cicho i przyjemnie, a na ulicach nie ma tłumu turystów. W ciszy przerywanej jedynie śpiewem mew, w promieniach wschodzącego słońca, wszystkie atrakcje Gdańska wyglądają zdecydowanie lepiej.

Zabytkową część miasta można podziwiać również z poziomu rzeki. W tej opcji mamy rejs statkiem (np. do Westerplatte), przejażdżkę motorówką lub spływ kajakiem. Inną opcją jest podziwianie panoramy miasta z wieży widokowej w Bazylice Mariackiej. Po pokonaniu tylko 400 stopni będziemy mogli ujrzeć miasto z z wysokości 78 metrów.

Kiedy zobaczycie wszystkie atrakcje Gdańska polecone w przewodnikach po Głównym Mieście, warto spojrzeć na Gdańsk z innej perspektywy.  W ostatnich latach powstały w Gdańsku dwa istotne miejsca, gdzie możecie zapoznać się z ważną dla nas historią. Jest to Muzeum II Wojny Światoweji Europejskie Centrum Solidarności. Oba mieszczą się niedaleko Górnego Miasta, więc warto potraktować je jako kontynuację spaceru. Oba stanowią kulturowe atrakcje Gdańska, na których zobaczenie polecam poświęcić chwilę czasu.

Muzeum II Wojny Światowej

W tym jednym miejscu, na powierzchni ponad 5000 m²można poznać dzieje największego konfliktu zbrojnego w historii ludzkości, który rozpoczął się 1 września 1939. Pierwsze strzały rozpoczynające II wojnę światową, padły właśnie w Gdańsku na Westerplatte, zaledwie kilka kilometrów od miejsca, w którym obecnie znajduje się muzeum.

Sercem całej ekspozycji jest wystawa główna zlokalizowana 14 m pod ziemią. Opowiada ona o tragicznych doświadczeniach wojny, jej genezie, skutkach, oprawcach i ofiarach, losach zwykłych ludzi, sposobach walki z najeźdźcą, obozach koncentracyjnych, ludobójstwie, zmianie terytorialnych granic Europy.

Wystawę główna podzielona jest na trzy bloki narracyjne: Droga do wojny, Groza wojnyoraz Długi cień wojny. Muzeum jest doskonale przygotowane pod względem ekspozycji i multimediów. Trasa zwiedzania wiedzie przez 18 sekcji tematycznych, gdzie można obejrzeć archiwalne fotografie, mapy, raporty, obejrzeć relacje świadków tamtych wydarzeń i poznać losy zwykłych ludzi. Wystawa jest dla nas cenną lekcją historii, której kolejne pokolenia nie powinny zapomnieć.

II woja światowa zmieniła granice nie tylko Polski, ale i reszty świata. Wpłynęła na naszą strukturę narodowościową, mentalność, morale. Zrównała nasze miasta z ziemią, wcisnęła w ramy socjalizmu. My jednak jak feniks powstaliśmy z tego chaosu, budując po wielu latach kraj od nowa.

Sam budynek Muzeum zasługuje na osobną uwagę. Abstrakcyjna, ekspresyjna forma graniastosłupa wbitego w ziemię, nasuwa skojarzenia pocisku wbitego w ziemię. Rdzawy kolor doskonale komponuje się z ceglaną kolorystyką miasta. Bryła Muzeum stanowi unikalną i mocną w odbiorze ikonę Gdańska.

Europejskie Centrum Solidarności

Bo wszystko zaczęło się w Gdańsku…

Gdańsk i działania „Solidarności” odegrały ogromną rolę w obaleniu komunizmu w Polsce jak i całej Europie. Zmiany doprowadziły do upadku żelaznej kurtyny, rozpadu ZSRR i ustalenia nowych granic większości państw dawnego bloku radzieckiego. O tym wszystkim dowiecie się podczas wizyty w Europejskim Centrum Solidarności, które znajduje się na terenie starej Stoczni Gdańskiej.

ECS to zdecydowanie miejsce warte polecenia. Multimedialna wystawa, liczne zdjęcia, pamiątki, nagrania i przygotowane ekspozycje świetnie tłumaczą historię polskich strajków, które miały miejsce w latach ‘70 i ‘80, a które przyczyniły się do powstania wolnej Polski i rozpadu bloku radzieckiego. Młodzi ludzie, nie pamiętający tamtych czasów oraz turyści dowiadują się o znaczeniu polskich działań na rzecz wolności i upadku komunizmu.

Historia „Solidarności”

Pierwsze strajki miały miejsce w latach ’70 i były spowodowane drastyczną podwyżką cen żywności. W grudniu 1970 r. rozpoczął się strajk polskich robotników i stoczniowców, któremu towarzyszyły wiece i demonstracje. Władze podjęły decyzję o stłumieniu protestów przy użyciu broni.  W „czarny czwartek” śmierć poniosło kilkadziesiąt osób a setki zostało rannych. Krwawe wydarzenia z tego okresu upamiętnia Pomnik Poległych Stoczniowców, który stoi przy ECS. Kolejne strajki w roku 1976 miały miejsce w Radomiu i Ursusie.

Poważny kryzys gospodarczy dotknął nasz kraj na początku lat 80. W sklepach i tak brakowało towaru, a rząd chciał wprowadzić kolejne podwyżki cen. Społeczeństwo ponownie wyszło na ulice, a główną areną zdarzeń była Stocznia Gdańska.

Jesienią 1980 roku powstał Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, który szybko rósł w siłę i stawiał dla rządu polityczne postulaty. Domagano się prawa do wolności słowa, zrzeszania się, dostępu do mediów, zmian w gospodarce itd.

Komunistyczne władze w odpowiedzi na liczne protesty i żądania, w nocy z 12/13 grudnia 1981 r. wprowadziły stan wojenny. Kolejnym krokiem była delegalizacja „Solidarności” i aresztowania jej głównych członków. Opozycja zeszła do podziemia.

Pod koniec lat 80 NSZZ „Solidarność” ponownie zalegalizowano i przystąpiono do obrad „Okrągłego Stołu” (1989r). To dało początek zmianom politycznym i gospodarczym w Polsce, a potem w reszcie krajów byłego ZSRR. 4 czerwca 1989 roku doszło w Polsce do częściowo wolnych wyborów parlamentarnych, w których wygrali działacze „Solidarności”. To dało początek wolnej, demokratycznej Polski.

• start na placu Deák Ferenc
• Bazylika Św. Stefana
• Zwiedzanie Parlamentu
• spacer wzdłuż Dunaju i Pomnik Holocaustu
• Most Łańcuchowy
• Wzgórze Zamkowe
• Baszta Rybacka i Kościół Św. Macieja
• Hala targowa
• Plac Bohaterów
• Zamek Vajdahunyad
• powrót na zachód słońca na Górę Gellerta
• Zachód słońca i nocna panorama ponownie na Wzgórzu Zamkowym
• Widok na Parlament w całej okazałości z placu Batthyany ter (stacja lini M3).

Budapeszt  w jeden dzień

Budapeszt w jeden dzień pozwala zobaczyć najważniejsze punkty miasta. Ja wiem, że tam wrócę jesienią na festiwal wina. To miasto ma zdecydowanie dużo więcej do zaoferowania, więc miło mi będzie tam gościć ponownie.

Bazylika Św. Stafana

Położona niedaleko placu Deak Ferenc Ter, Parlamentu i Mostu Łańcuchowego jest największym kościołem w Budapeszcie.  Św. Stefan, założyciel Królestwa Węgier, jest patronem miasta. Jej kopuła wynosi 96 metrów i jest jedynym budynkiem w pobliżu parlamentu o takiej wysokości. Ma to symbolizować równość władzy świeckiej i kościelnej. Zwiedzanie wnętrza jest darmowe, za wejście na taras pobierana jest opłata 600 HUF.

Kilka ciekawostek na temat symbolicznej liczny 96 !!!
Pierwszy król Madziarów Arpad, został wybrany w 896 roku. W rocznicę 1000-lecia państwa otwarto metro (było to drugie po Londynie metro w Europie). Wysokość parlamentu ma 96 metrów. Jedynym równej wysokości budynkiem jest Bazylika Św. Stefana, jak znak równości władzy świeckiej i kościelnej. Nie znajdziecie w Budapeszcie wieżowców. Prawo zabrania budowania w mieście budynków wyższych niż 96 m. Co więcej, hymn odśpiewany w odpowiednim tempie trwa dokładnie 96 sekund.

Parlament

Wizytówka miasta, niekwestionowany symbol Budapesztu należy do największych tego typu gmachów na świecie. Jest większy niż Reichstag w Berlinie i Biały Dom w Waszyngtonie. Jest to drugi co do wielkości budynek parlamentu w Europie (wyprzedza go Pałac Parlamentu w Rumunii). Wygląda imponująco zarówno w dzień, jak i w nocy. Parlament wybudowano po połączeniu trzech miast Budy, Obudy i Pesztu, które obecnie tworzą znane nam miasto Budapeszt. Miała być to siedziba dla nowych władz i symbol zjednoczenia.

Budynek zaprojektowany jest w stylu neogotyckim z licznymi strzelistymi wieżyczkami i witrażami. W środku do dekoracji zużyto 40 kg czystego 22 i 24 karatowego złota i marmur. Trasa zwiedzania biegnie przez północne skrzydło aż do głównego wejścia i pod kopułę, która ma 96 m wysokości. W najważniejszej centralnej sali Dome Hall znajdują się insygnia królewskie: korona Św. Stefana i berło. Ich bezpieczeństwa 24 na dobę pilnuje straż królewska. W Sali nie można robić zdjęć. Święta korona pochodzi z XI wieku, a podczas II wojny została zgrabiona i odzyskana dopiero w 1978 r. Wokół Sali pod kopułą znajduje się 16 posągów dawnych władców Węgier.

Inne ciekawe pomieszczenia to sala plenarna, gdzie obecnie odbywają się tylko spotkania konferencyjne. Na ścianie sali plenarnej można zobaczyć nasze polskie godło- jako symbol ówczesnej władzy Jagiellonów. Kolejnym imponującym miejscem są wielkie schody, które mają 96 stopni. Wyłożone są czerwonym dywanem i otoczone rzędem kolumn. Robią ogromne wrażenie.

Od 1.04 do 31.10 Parlament można zwiedzać od 8:00 do 18:00. W pozostałych miesiącach w godzinach 8:00-16:00. Zwiedzanie możliwe jest wyłącznie w grupach z przewodnikiem. Zwiedzanie po angielsku odbywa się  w godzinach 10.00, 12.00, 12.30, 13.30, 14.30, 15.30. Obywatele UE za bilety płacą prawie połowę mniej. Cena biletu on-line 2200 HUF (około 30 zł )  cena w Visitor Center 2400 HUF (około 33 zł ). Zwiedzanie trwa 50 min.

Pomnik Holocaustu – buty nad Dunajem

Idąc promenada spod Parlamentu w kierunku Mostu łańcuchowego po drodze zobaczymy pomnik pamięci ofiar holocaustu. 60 par żelaznych odlewów butów umieszczono na brzegu rzeki. Jest to symbol pamięci, bo właśnie na wybrzeżu rzeki miejsce liczne egzekucje. Ofiarom kazano zdejmować buty, następnie do nich strzelano, a ciała wpadały bezpośrednio do rzeki.

Most Łańcuchowy

Most łańcuchowy Szechenyi Lahid był pierwszym trwałym połączeniem miedzy Budą a Pesztem. Jest symbolem Budapesztu i najbardziej znanym mostem w stolicy Węgier.

Wzgórze Zamkowe

Dzielnica zamkowa jest jednym z najciekawszym obszarów po stronie Budy, która w całości została wpisana na listę UNESCO. Główną atrakcją jest oczywiście Zamek Królewski (zwany też Zamkiem Budy), ale poza tym można zobaczyć również: zabytkową kolejkę, którą można wjechać na wzgórze, Pałac Prezydencki. Kościół Św. Macieja, Basztę Rybacką i Starówkę. Obszar ten zdecydowanie wyróżnia się na tle miasta. Znajdziemy tam klimatyczne, wąskie barokowe uliczki, małe sklepiki z rękodziełem, knajpki i kawiarnie, piękną, kolorową zabudowę.

Na wzgórze można dostać się pieszo, wjechać windą z poziomu ogrodów lub zabytkową kolejką funicular (tu trzeba odstać swoje w kolejce, bo jest dość popularna). Można również podjechać komunikacją miejską, autobus nr 16 zawiezie nas na samą górę starówki.

Zamek Królewski

Co można zobaczyć w budynkach byłego węgierskiego i austro-węgierskiego pałacu królewskiego znanego jako Zamek Królewski? Obecnie z dawnej świetności zostało niewiele. Zamek został rozgrabiony i splądrowany przez wojska podczas II wojny światowej.  W środku znajduje się Węgierska Galeria Narodowa, Muzeum Historii, a także odbywają się liczne festiwale.

Baszta Rybacka i Kościół Macieja

Przy Palcu Św. Trójcy znajdziemy dwie ciekawe atrakcje: Kościół Macieja i Basztę Rybacką.

Kościół pochodzi z XIII w i odbywały się w nim koronacje królów. Budynek z daleka rzuca się w oczy, a wyróżnia go kolorowa dachówka.

Baszta Rybacka stanowi część dawnych murów obronnych, a swoją nazwę zawdzięcza średniowiecznemu cechu rybaków, którzy byli odpowiedzialni za obronę w tym rejonie. Z wież i tarasów baszty rozciąga się wspaniała panorama na miasto i rzekę.

Centralna Hala Targowa

Jest to najbardziej znana hala targowa w mieście. Znajduje się przy Moście Wolności, a łatwo tam dotrzeć pieszo, tramwajem nr 2, 47,47 lub 4 linią metra. Sam budynek z zewnątrz przypomina dworzec. Ma dwa poziomy. Na dole znajdują się stoiska targowe podzielone na produkty spożywcze, pamiątki, tekstylia. Górny poziom to restauracje i bary i jest bardzo zatłoczony przez turystów. Tu można spróbować wielu popularnych potraw, jak langosz czy gulasz.

Plac Bohaterów

Na końcu głównej ulicy Andrássy mieści się jeden z największych placów miasta, zwany też Placem Milenijnym lub Placem Tysiąclecia. W jego centrum stoi Pomnik Tysiąclecia, a po obu stronach mieszczą się budynki Muzeum sztuk Pięknych oraz Pałac Ekspozycji. Najważniejszym obiektem na placu jest Pomnik Tysiąclecia, którego budowę rozpoczęto w 1986 r, z okazji obchodzonego tysiąclecia. Cokół ma wysokość 36 metrów, a na jego szczycie stoi Archanioł Gabriel, który jednej ręce trzyma krzyż, a w drugiej koronę węgierską. Zgodnie z legendą anioł ukazał się królowi Stefanowi i nakazał przyjęcie chrześcijaństwa. Na cokole kolumny stoją posągi jeźdźców. Kolumnę otacza półkolista kolumnada z posągami najważniejszych osób w historii Węgier. Górną część kolumn zdobią posągi Pracy i Dobrobytu, Wiedzy i Chwały oraz boga Wojny i bogini Pokoju.

Na palcu można znaleźć również wielkie litery ustawione w napis Budapeszt, przy którym znajdziecie las selfie sticków. Prawie każdy chce mieć taka pamiątkę z podróży.

Zamek Vajdahunyad

Zamek znajduje się w Parku miejskim, tuż za Placem Milenijnym. Z okazji 1000-lecia państwa w parku odbyła się wystawa milenijna. Wzniesiono wtedy wiele budynków symbolizujących dawną świetność królestwa. Wystawa spodobała się na tyle mieszkańcom, że prezentowane budynki postawiono jeszcze raz, tym razem z trwałych materiałów. Budowla stylistycznie jest mieszanką gotyku, renesansu i baroku. Przy zamku znajduje się wielkie jezioro, po którym można pływać łódkami, a zimą zamienia się w lodowisko.

Wzgórze Gellerta, Cytadela i Kaplica w Skale

Góra Gellerta wznosi się na wysokości 235 m po południowej stronie Wzgórza Zamkowego. Wejście nie jest specjalnie wymagające, trzeba na nie przeznaczyć około 20 min, ale można się trochę zmęczyć. Na szczycie znajdziemy Cytadelę i Pomnik Wolności i przede wszystkim wspaniały widok na całe miasto. Idąc parkiem po drodze mija się Kaplicę w Skale. Jest to mały kościół, który podczas wojny pełnił rolę szpitala polowego.

Po obejrzeniu tych wszystkich miejsc, wieczorem wracamy ponownie na Wzgórze Zamkowe i cieszymy oczy nocną panoramą miasta. Budapeszt nocą olśniewa. Najważniejsze budynki i mosty są podświetlone i wyglądają dużo lepiej niż w ciągu dnia.

Jak widać jest możliwe by zobaczyć Budapeszt w jeden dzień. Plan zwiedzania jest tak przygotowany, żeby w każdym miejscu pobyć chociaż chwilę i się zbytnio nie zmęczyć.

Budapeszt  w jeden dzień- informacje praktyczne

• Do Budapesztu można polecieć tanimi liniami już od 80 zł w dwie strony. Lot zajmuje godzinę, więc jest to bardzo komfortowe połączenie. By spędzić tam 1 dzień wystarczy np. z Warszawy wylecieć o 6:25 a lot powroty mamy o 8:25 następnego dnia.
• Lotnisko mieści się na obrzeżach miasta. Z lotniska do stacji metra M3 (niebieska linia)  Kőbánya-Kispest jeździ autobus linii 200E. Następnie by dojechać do centrum trzeba wysiąść na stacji Deák Ferenc tér. Na tej stacji przecinają się trzy linie metra żółta M1, czerwona M2 i niebieska M3. Jest to dogodny punkt komunikacyjny.
• Najbardziej opłaca się kupić bilet dzienny 24 h na komunikację miejską, który kosztuje 1650 HUF (około 23 zł). Bilet jednorazowy kosztuje 350 HUF (5 zł) , więc dzienny opłaca się już od 5 przejazdu. Mając jeden dzień warto posiłkować się komunikacją miejską i dać odpocząć nogom.
• Z lotniska jest tez bezpośredni autobus do centrum 100 E, ale tu obowiązuje odrębny bilet w cenie 900 HUF (12,60zł ) więc polecam 1 opcję.
• Główny plac miasta jest bardzo dobrze skomunikowany. Z Deák Ferenc pieszo dojedziemy w kilka minut pod Parlament i Bazylikę Św. Stefana oraz Most Łańcuchowy. Na Wzgórze dojedziemy autobusem nr 16. Pod Cytadelę, Halę Targową i Górę Gellerta dojedziemy tramwajem 47 i 49. Na Plac Milenijny dojedziemy żółtą, zabytkową linią metra. Wzdłuż rzeki kursują tramwaje nr 2 (po stronie Pesztu) i 19 (po stronie Budy). Bilet dzienny na pewno się opłaci, a tym sposobem zwiedzimy szybciej Budapeszt w jeden dzień.

Richmond Park – OH deer !!

Pomimo tego, że Richmond Park otoczony jest miejską zabudową, jest to jedno z najlepszych miejsc do podziwiania dzikiej przyrody. W parku żyje ponad 600 dzikich jeleni szlachetnych i danieli, które przyzwyczajone są do widoku ludzi. Można się do nich podejść dostatecznie blisko, by podziwiać ich piękno na łonie natury. Trzeba pamiętać, że są to jednak dzikie stworzenia i nie należy się do nich zbliżać na odległość mniejszą niż zalecane 50 m. Należy uszanować ich przestrzeń, nie płoszyć i nie dokarmiać.

Park jest wspaniałym miejscem by odpocząć od miejskiego zgiełku i oddać się aktywnościom na świeżym powietrzu. Do dyspozycji jest wypożyczalnia rowerów, można biegać, spacerować, jeździć konno, pograć w golfa.

Rykowisko

Najlepszym okresem by udać się do Richmond Park jest jesień. Poza tym, że park wygląda pięknie mieniąc się w kolorach złota i czerwieni, jest to okres godowy jeleni. Od września do listopada można podglądać walki byków oraz usłyszeć niski, basowy ryk godowy.

W tym okresie trzeba zachować większą ostrożność, bo jelenie są bardzo nerwowe i mogą zaatakować człowieka.

Ja będę musiała poczekać na to widowisko i udać się tam ponownie w październiku. Po drugie teraz widziałam same daniele, więc jesienią będzie okazja zobaczyć jelenia szlachetnego.

Jak dotrzeć do Richmond Park

Richmond Park leży na południu Londynu i najłatwiej dojechać tam metrem. Należy wybrać zieloną linię District w kierunku Richmond i wysiąść na ostatniej stacji. Pod bramy parku można dojechać autobusem linii 371 lub 65, ale ja dla zdrowia polecam 20 min spacer.

Więcej informacji możecie znaleźć na stronie parku. 

Wizyta w Richmond Park jest dobrą opcją dla osób, które przyjechały do miasta na dłużej lub są tutaj kolejny raz. Ja postanowiłam tu wrócić w ramach city break i spędzić kilka godzin, a w sumie park wchłonął mnie na cały dzień.